Toυ Ανδρεά Ζαμπούκα

Τον Rousseau τον ξέρει ένα μικρό μέρος των Ελλήνων. Κάποιο ανάλογο ποσοστό ξέρει και τι θα πει Διαφωτισμός. Στην Γερμανία το ποσοστό είναι λίγο μεγαλύτερο. Και στη Δανία πολύ μεγάλο. Εκεί είναι πολύ δύσκολο να διορίσει υπουργός τον πατέρα του σε δημόσιο οργανισμό. Σχεδόν αδιανόητο. Και μάλιστα, σε οργανισμό που τον κρατικοποίησε για να τον σώσει από την χρεοκοπία…

Ο Rousseau στο τελευταίο κεφάλαιο του Δοκιμίου «Περί Καταγωγής των Γλωσσών», με τίτλο «Σχέση των γλωσσών με τις κυβερνήσεις» λέει το εξής: «Στα παλιά χρόνια, όταν η πειθώ επείχε θέση ισχύος, η ευγλωττία ήταν απαραίτητη.

Σε τι θα εξυπηρετούσε σήμερα (1781), αν η δημόσια ισχύς συμπλήρωνε την πειθώ; Δεν έχουμε ανάγκη την τέχνη και τη μορφή για να πούμε: Έτσι μου αρέσει. Τι απομένει λοιπόν, να πούμε στον συναθροισμένο λαό; Kηρύγματα. Και τι νόημα έχει να πείσουμε τον λαό, αν δεν είναι αυτός που ευεργετείται;»

Ενώ γράφω, μου βγαίνει επιτακτικά μια φωνή, από μέσα μου: Τι λες; Ποιος Rousseau, ποια δοκίμια και ποιες μαλακίες;

Μα πρόκειται για καθαρή περίπτωση νεποτισμού! Επανίδρυσαν τον ΟΑΣΘ στη Θεσσαλονίκη για να διορίσουν τους πατεράδες τους. Ο Στέλιος Παππάς, πατέρας του υπουργου Νίκου Παππά με μόνη περγαμηνή την ιδιότητα του συνδικαλιστή, διορίστηκε πρόεδρος! Το μόνο πρωτότυπο είναι ότι οι προηγούμενοι διόριζαν τα παιδιά τους ενώ αυτοί εδώ τους γονείς τους.

Αυτό εννοούσαν, όταν έλεγαν ότι έρχεται το νέο στην εξουσία;

Aυτό ακριβώς κι ακόμα χειρότερα. Να κυβερνούν τα παιδιά, διορίζοντας, από σεβασμό, τους γονείς τους... Εσύ δεν τους πήρες χαμπάρι και τώρα, δεν πιστεύεις στα μάτια σου. Τι να σου κάνει ο Διαφωτισμός και το αδιανόητο της Δανίας;

H απάντηση σε κάθε περίπτωση απαίτησης εξηγήσεων θα είναι «Γιατί έτσι μας αρέσει!» «Οι άλλοι το έκαναν για πολλά χρόνια. Εμείς είμαστε μόνο 2, 5 χρόνια στην εξουσία. Περίμενε πρώτα, να πατσίσουμε και μετά τα ξαναλέμε».

Έτσι λοιπόν, με μια μικρή διαφορά 2, 5 αιώνων, επανερχόμαστε στην εποχή του Rousseau. Τότε που η «δημόσια ισχύς» δεν είχε και πολύ μεγάλη σχέση με την πειθώ, δεδομένης της ικανότητάς της στα κηρύγματα και στις ευεργεσίες…

Κι έτσι, όπως φαίνεται, θα συνεχίσουμε. Και για όσους νομίζουν ότι το λάθος διορθώνεται, μάλλον πρέπει να ανησυχούν περισσότερο. Δεν έχουν σκοπό ούτε να παραδώσουν την εξουσία τόσο εύκολα και επιπλέον, μέχρι και όποτε το κάνουν, θα έχουν φροντίσει να εμπεδώσουν στο κράτος όση περισσότερη «δημόσια ισχύ» μπορέσουν. Τόσο μεγάλη που θα πάρει πολύ χρόνο για τους επόμενους να την απαλείψουν.

Βιώνουμε μία «πρωτόγονη» δυτική δημοκρατία, όπου δεν έχουμε κατακτήσει ακόμα τις αρχές του Διαφωτισμού. Είναι λίγο δύσκολο να πιστέψεις ότι η πολιτεία λειτουργεί με όρους μπανανίας της Λατινικής Αμερικής.

Κι ακόμα πιο δύσκολο να δεχτείς ότι μετά από 37 χρόνια ευρωπαϊκής συνύπαρξης, το πολιτικό μας σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί με αποφάσεις που γελοιοποιούν το κράτος και όλες ανεξαιρέτως τις εξουσίες.

Ξέρω ξέρω, τα ίδια έκαναν κι οι άλλοι! Όχι, οι άλλοι δεν διόριζαν τους πατεράδες τους. Τους έκοβαν απλά, καλύτερη σύνταξη…

http://www.liberal.gr 

Προβλήθηκε 532 φορές

Το ΣΥΡΙΖΑ πόθεν… αίσχος! ( Της Αλίκης Χατζή)

Στα χρόνια διακυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, η "πρώτη φορά Αριστερά" έφερε στην επιφάνεια τη συντριπτική ανυπαρξία της και κυρίως αποκάλυψε τον στυγνό κυνισμό της, λαμβάνοντας μέτρα που καμιά άλλη κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να εφαρμόσει.

(Και) Σαντζάκι το Προτεκτοράτο; - (Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη)

«Επικαιροποίηση» (συνθηκών) σημαίνει: εμείς (οι Τούρκοι) δυναμώσαμε, εσείς (οι Έλληνες) αδυνατήσατε, πρέπει να ξαναδούμε (να αναθεωρήσουμε) ορισμένα πράγματα (που εμείς, οι ισχυρότεροι, προκρίνουμε)…

10 πράγματα που μας έμαθε η επίσκεψη Έρντοαν (Γ.Παπαδόπουλος- Τετράδης)

Εκτός από τη διπλωματία υπάρχει και η πραγματικότητα. Δηλαδή, η καθημερνή ζωή. Ο Έρντοαν ήρθε και φεύγει. Αφήνει, όμως, πίσω του απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτηματικά των Ελλήνων πολιτών. Για τη ζωή τους.

Η γυναικεία σεξουαλικότητα στα έργα του Τζέημς Τζόυς «Ulysses» και «Finnegans Wake» (Ελευθέριος Ανευλαβής)

Προς καθνένα, (καθένα και κανένα), αναγνώστη της τηλεφημερίδας «zougla.gr», ενδιαφέρεται. «Μαθούσι αυδώ (σ.σ. μιλώ) κΆ ου μαθούσι λήθομαι» (Δεν μεταφράζω. «Ανελληνιστοι δεν είμεθα θαρρώ» (Κ.Καβάφης)