Κάθε κατάσταση πραγμάτων έχει την παθολογία της.

Από Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη (www.topontiki.gr)

Η λογική και το κοινό περί το συνυπάρχειν αίσθημα υπαγορεύουν την κατά το δυνατόν θεραπεία των παθολογιών, χάριν της κατά το δυνατόν επίσης, ευρυθμίας των κοινωνιών. Αντιθέτως η πολιτική έτσι όπως ασκείται (χάριν ταξικών προτεραιοτήτων) αξιοποιεί τις παθολογίες για να μανιπουλάρει, να χειραγωγήσει, τις καταστάσεις πραγμάτων που τις περιέχουν.

Λόγου χάριν οι πλειστηριασμοί. Σε αυτήν την κατάσταση πραγμάτων παθολογία είναι οι κακοπληρωτές, αυτοί που έχουν χρήματα αλλά δεν εξυπηρετούν τις υποχρεώσεις τους. Αντί λοιπόν οι τύποι αυτοί να εντοπισθούν και να κρεμασθούν στα μανταλάκια χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για να φάνε οι ενδιαφερόμενοι του φτωχού το αρνί – το σπιτάκι του.

Η ταύτιση. «ξερών» και «χλωρών», η γενίκευση της παθολογίας σε θεσμική πρακτική της πολιτείας, οδηγεί σε μια απανθρωπιά περιωπής, στην οποία όμως πρέπει να εθιστεί η κοινωνία. Βεβαίως, υπό το σύστημα που κυβερνώνται οι κοινωνίες, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς (παρά εν τέλει ο λύκος να φάει το αρνί), όμως οι κατ’ αρχήν έστω αντιδράσεις στο άδικο πρέπει να ξεριζώνονται εγκαίρως, ώστε ο εθισμός να επελαύνει «στο τέλος της ημέρας» (καθώς λένε οι φίλοι μας οι Αγγλοσάξονες) χαυνωτικός, καναπεδάτος, αναπόφευκτος.

Στο μεταξύ, ας βοά το άδικο! Ουδεμία πρώτη κατοικία προστατεύεται (και ας πηγαίνουν σύννεφο τα ψέματα, ανηλεή και κατάρρακτα, ως άλλη ορδή και μάστιγα του Θεού), ήδη πολλές πρώτες κατοικίες έχουν κατασχεθεί και αν δεν το πάλευε το κίνημα εναντίον των πλειστηριασμών θα είχαν κατασχεθεί περισσότερες. Όμως το κίνημα αυτό πρέπει με τη σειρά του να συκοφαντηθεί, να ακυρωθεί, ώστε η παθολογία να επικρατήσει και σε αυτήν την κατάσταση πραγμάτων. Κάτι σαν καρκίνος.

Η μέθοδος αυτή έχει χρησιμοποιηθεί κατά κόρον: στα νοσοκομεία οι φακελάκηδες, στις δημόσιες υπηρεσίες οι τεμπέληδες, για τους μισθούς οι αργόμισθοι, παντού και πάντα οι υπάρχουσες παθολογίες χρησιμοποιούνται ως μοχλοί για την ποδηγέτηση των ανθρώπων και των τάξεων. Και ακόμα περισσότερο για τη δημιουργία νέων παθολογιών, συμμάχων στην εξάπλωση των παλαιότερων.

Η εργασία, οι σχέσεις εργασίας, οι συντάξεις, οι μισθοί, η εκπαίδευση, η ασφάλιση, όλα μπαίνουν βιαίως στο μίξερ της παθολογίας τους (που ήδη το σύστημα έχει καθιερώσει ως τέτοια) για να βγουν ακόμα πιο παραμορφωμένα, ακόμα πιο απάνθρωπα, ακόμα πιο έτοιμα για… να ξαναμπούν στο μίξερ. Από τη γενιά των 700 ευρώ στη γενιά των 500 ευρώ κι από ’κεί στους νέους των 300 ευρώ, ακόμα και των 100!

Κι έτσι, φθάνουμε να θεωρούμε λογικό άμα τε και «φυσικό» να έχουμε ανακεφαλαιοποιήσει με το αίμα μας τις τράπεζες για να μας αρπάξουν το σπίτι.

Προσέξτε πώς δουλεύει το σύστημα: στην αρχή διαμαρτυρόμασταν για τη βίαιη ανακεφαλαίωση των τραπεζών, τώρα ούτε που το θυμόμαστε. Μάλιστα, όσοι γενικώς ξεσηκώθηκαν εναντίον των εξ Εσπερίας Μνημονίων κι όσων αυτά επέφεραν, κατασυκοφαντήθηκαν και τώρα μνημονεύονται μόνον για να λοιδορηθούν. Ώστε να συνεχίζουν να μνέσκουν αποθαρρημένοι, υπάκουοι και υπήκοοι στο κισμέτ και την ειμαρμένη.

***

Κι αν έτσι πάντα γινόταν από τους «εκσυγχρονιστές» και τους νεοφιλελεύθερους, από τους δημαγωγούς και τους γραικύλους, τώρα το ίδιο γίνεται από τους κατ’ όνομα πλέον αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ. Το ίδιο κι αυτοί επισείουν κάθε παθολογία προκειμένου να τιθασεύσουν κάθε προσπάθεια να μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα.

Με τερατώδη άνεση (που αν οι θεοί έπαιρναν στα σοβαρά, θα πάθαιναν φρίκη) οι Συριζαίοι διαπράττουν όσα διέπρατταν οι προκάτοχοί τους. Και συχνά προς το χειρότερο.

Αν η αναπαραγωγή της παθολογίας εναντίον του σώματος που την περιέχει είναι κάτι σαν καρκίνος απέναντι στις κοινωνίες, πρώτη φορά αυτός ο καρκίνος ισχυρίζεται ότι είναι αριστερός… 

Προβλήθηκε 99 φορές

Το ΣΥΡΙΖΑ πόθεν… αίσχος! ( Της Αλίκης Χατζή)

Στα χρόνια διακυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, η "πρώτη φορά Αριστερά" έφερε στην επιφάνεια τη συντριπτική ανυπαρξία της και κυρίως αποκάλυψε τον στυγνό κυνισμό της, λαμβάνοντας μέτρα που καμιά άλλη κυβέρνηση δεν θα τολμούσε να εφαρμόσει.

(Και) Σαντζάκι το Προτεκτοράτο; - (Τά Πρασσεινάλογα!... του Στάθη)

«Επικαιροποίηση» (συνθηκών) σημαίνει: εμείς (οι Τούρκοι) δυναμώσαμε, εσείς (οι Έλληνες) αδυνατήσατε, πρέπει να ξαναδούμε (να αναθεωρήσουμε) ορισμένα πράγματα (που εμείς, οι ισχυρότεροι, προκρίνουμε)…

10 πράγματα που μας έμαθε η επίσκεψη Έρντοαν (Γ.Παπαδόπουλος- Τετράδης)

Εκτός από τη διπλωματία υπάρχει και η πραγματικότητα. Δηλαδή, η καθημερνή ζωή. Ο Έρντοαν ήρθε και φεύγει. Αφήνει, όμως, πίσω του απαντήσεις σε κρίσιμα ερωτηματικά των Ελλήνων πολιτών. Για τη ζωή τους.

Η γυναικεία σεξουαλικότητα στα έργα του Τζέημς Τζόυς «Ulysses» και «Finnegans Wake» (Ελευθέριος Ανευλαβής)

Προς καθνένα, (καθένα και κανένα), αναγνώστη της τηλεφημερίδας «zougla.gr», ενδιαφέρεται. «Μαθούσι αυδώ (σ.σ. μιλώ) κΆ ου μαθούσι λήθομαι» (Δεν μεταφράζω. «Ανελληνιστοι δεν είμεθα θαρρώ» (Κ.Καβάφης)