ΚΑΡΟΛΙΝΑ ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ

(www.topontiki.gr)

«Πλούσιο εμένα οι φίλοι μου με κάνουν»

Το έργο των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και Τόμας Μίντλτον, «Τίμων ο Αθηναίος» παρουσιάζεται στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία του εξαιρετικού Σ. Λιβαθινού.

Ένα έργο αινιγματικό και γοητευτικό που αναμετριέται με θέματα όπως αυτά της φιλίας, του πλούτου, της κολακείας, της γενναιοδωρίας, της αχαριστίας, των ψευδαισθήσεων και του πλούτου.

Τίμων, άρχοντας στην πόλη των Αθηνών κάθε άλλο παρά μισάνθρωπος δεν γεννήθηκε. Η φύση του ήταν ευγενική και πίστευε στην καλοσύνη και στην γενναιοδωρία των ανθρώπων.

Ζούσε τη ζωή του αμέριμνα κάνοντας δώρα στους πιστούς και αγαπημένους του φίλους, τους οποίους καλούσε συχνά σπίτι του και γλεντούσαν. Απολάμβανε την συντροφιά τους και πίστευε στην τιμιότητα και την ευγνωμοσύνη τους.

O Τίμωνας πίστευε στον άνθρωπο γενικά. Αγνοώντας σε τι κατάσταση βρίσκονταν τα οικονομικά του συνέχιζε να ξοδεύει τα χρήματά του σε τεράστια συμπόσια από τα οποία πέρναγε ολόκληρη η Αθήνα. Κάθε φορά οι φίλοι του, του εξέφραζαν την αγάπη τους και την ευγνωμοσύνη τους και έλεγαν και ξανάλεγαν ότι θα είναι πάντα δίπλα του. Όλοι όσοι τον περιτριγύριζαν του έδειχναν αγάπη και τον κολάκευαν για να απολαμβάνουν τα δώρα του.

Ωστόσο όλο αυτό το σκηνικό αλλάζει από τη στιγμή που μαθαίνει ότι χρεοκοπεί. Εκείνος δεν απελπίζεται καθώς πιστεύει ότι έχει στο πλευρό του, τους πολύτιμους φίλους του, οι οποίοι θα τον στηρίξουν.

Το μόνο όμως που θα εισπράξει είναι άρνηση. Έρχεται λοιπόν η στιγμή αυτή που οι φιλίες του Τίμωνα θα δοκιμαστούν και όσοι ευεργετήθηκαν από αυτόν θα κληθούν να αποδείξουν τα αισθήματά τους απέναντί του.

Η αλήθεια που θα του αποκαλυφθεί είναι σκληρή καθώς το χρήμα είναι υπεράνω όλων. (« Πάντα η καχυποψία φουντώνει εκεί που λιγοστεύει μια περιουσία..»)

Όλοι οι φίλοι του, του έχουν γυρίσει την πλάτη, άλλοι ισχυρίζονται ότι έχουν πολλά έξοδα, άλλοι ότι δεν έχουν χρήματα να τον συνδράμουν και άλλοι τον έχουν ήδη ξεχάσει. Οργισμένος λοιπόν και απογοητευμένος από την υποκρισία και το ψέμα απαρνείται ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, γίνεται μισάνθρωπος και αποφασίζει να φύγει και να μείνει μακριά από όλους τους ανθρώπους που τόσο πολύ τον απογοήτευσαν.

Τον Τίμωνα ενσαρκώνει ο Βασίλης Ανδρέου, ο οποίος μας μαγεύει και μας ταξιδεύει με την ερμηνεία του.

Είναι λοιπόν ένα χαρισματικό έργο που μιλά για την ανθρώπινη φύση, για την καταστροφική μανία του χρήματος καθώς και για την απογοήτευση που μας προκαλούν οι άνθρωποι όντας αχάριστοι.

Ένα διαχρονικό έργο για τον άνθρωπο που χάνει την πίστη του στον άνθρωπο.

-Τίμων ο Αθηναίος: «Πώς πάει ο κόσμος; »

- « Φθείρεται, κύριε, καθώς μεγαλώνει» 

Προβλήθηκε 75 φορές

Πελατειακό κράτος και στην Αυτοδιοίκηση (Του Παναγιώτη Καρακατσούλη)

Όσοι ισχυρίζονται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε κι έγινε κεντρώος, κεντροαριστερός, ένα συμβατικό κόμμα εν πάση περιπτώσει, καλά θα κάνουν να το ξανασκεφτούν, αφού πρώτα ρίξουν μια ματιά στην τελευταία νομοθετική πρωτοβουλία της κυβέρνησης που ακούει στο παραπειστικό «Κλεισθένης 1».

Η σφύζουσα νοημοσύνη μιας καρέκλας (του Στάθη)

Είναι αρκετά χρόνια τώρα που η Γερμανία έχει στήσει ένα παραμάγαζο στα δυτικά Βαλκάνια, μια παρασυναγωγή που κατά καιρούς συγκαλεί, ώστε να συντονίζει, να διευθετεί και να εντέλλεται τους «βλαχοσυμπέθερους» τύπου Βοσνίας

Το Μπλόκο (Του Περικλή Καπετανόπουλου δημοσιογράφου)

Πάνε 74 χρόνια από τότε κι΄όμως οι μνήμες δεν λένε να ξεθωριάσουν. Κάθε φορά που περνώ από τον παλιό δρόμο με τις λεμονιές και τα κυπαρίσσια, με σταματούν τα ίδια μικρά σημάδια, πάνω στην παλιά μαντεμένια δίφυλλη πόρτα, και μου διηγούνται την ιστορία τους.