Δήμαρχοι και περιφερειάρχες έντιμοι και χρηστοί διαχειριστές ή χρήσιμοι λαϊκοί αγωνιστές;

 

Του Γιώργου Χαρίση*

Μπορεί όντως στις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές να μην εκφράστηκε μια κοινωνική δυναμική ανατροπής, που θα οδηγούσε τα ψηφοδέλτια, που υποστήριξαν οι δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, στην ανάδειξη στη διοίκηση περισσότερων περιφερειών και δήμων, όμως το γεγονός ότι επικράτησαν στις περιφέρειες Αττικής και Ιονίων Νήσων και σε αρκετούς δήμους της Αττικής και της περιφέρειας, μπορεί να ανοίξουν το δρόμο στη συγκρότηση ενός αυτοδιοικητικού ? κοινωνικού μετώπου, που με όρους εξουσίας θα αντιπαρατεθούν απέναντι στη μνημονιακή πολιτική και τη συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Το σίγουρο είναι ότι το θεσμικό πλαίσιο που διέπει την τοπική αυτοδιοίκηση και η σημερινή μνημονιακή ασφυξία, στην οποία καλούνται να ασκήσουν την πολιτική τους οι νέοι αριστεροί δήμαρχοι και περιφερειάρχες, δεν τους δίνουν μεγάλα περιθώρια για να εφαρμόσουν μια εναλλακτική κοινωνική πολιτική, που να αντιστοιχεί σ? ένα διαφορετικό μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης που οραματίζεται η Αριστερά.

Κινδυνεύουν λοιπόν να εγκλωβιστούν σε μια καθημερινή διαχείριση, να «πνιγούν» στη γραφειοκρατική χαρτούρα, που δεν θα τους διαχωρίζει από τους άλλους συναδέλφους τους και που θα δικαιολογούν την αδυναμία αντιμετώπισης των προβλημάτων, επιρρίπτοντας απλώς την ευθύνη στην κεντρική εξουσία και όχι και στην απουσία εναλλακτικού σχεδίου.

Στο τέλος θα μένει ως μοναδικό στοιχείο σύγκρισης η ανιδιοτέλειά τους και η προσπάθεια για χρηστή και διαφανή διαχείριση των υποθέσεων της τοπικής εξουσίας, στοιχείο όμως που ούτε μοναδικό προνόμιο των ανθρώπων της Αριστεράς είναι, ούτε πολύ περισσότερο συνιστά διαφορετική πολιτική, αντίθετα θα έλεγα επειδή θα παίζουν και εκτός έδρας, δεν θα είναι και οι καλύτεροι διαχειριστές.

Αν λοιπόν οι αριστερές τοπικές εξουσίες, κινηθούν στο πλαίσιο της νομιμότητας, όσον αφορά την άσκηση της πολιτικής και κινηματικά στην έκφραση μιας απλής κλασσικής διαμαρτυρίας και καταγγελίας απέναντι στην κυβερνητική εξουσία, τότε είναι σίγουρο ότι θα διαψεύσουν τις ελπίδες των πολιτών, που τους ψήφισαν και θα απογοητεύσουν τους οπαδούς, που επιθυμούν πιο ριζοσπαστικές ανατροπές και συγκρούσεις και περίμεναν απ? τις αριστερές τοπικές διοικήσεις να αποτελέσουν τον πολιορκητικό κριό απέναντι στην κυβέρνηση του μνημονίου.

Σήμερα που η κοινωνία χειμάζει στη μνημονιακή βαρβαρότητα, που καλούνται πολλές φορές οι εργαζόμενοι και οι πολίτες σε ανυπακοή απέναντι σε προδήλως άδικα και ταξικά και αντισυνταγματικά ακόμη μέτρα, ο δρόμος που πρέπει να βαδίσουν οι αριστερές τοπικές αρχές είναι η συγκρότηση ενός ευρύτερου μετώπου ανυπακοής και σύγκρουσης με τις μνημονιακές πολιτικές και την κεντρική εξουσία, που θα συμπεριλαμβάνουν την άρνηση εφαρμογής του αντεργατικού και αντικοινωνικού θεσμικού πλαισίου.

Αυτή η προσπάθεια αν γίνει σχεδιασμένα, με όρους μαζικούς, που είναι ρεαλιστικό να ξεπερνά ακόμη και τον αριθμό των δημάρχων και περιφερειαρχών της Αριστεράς, που θα στηρίζεται στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα των ΟΤΑ α? και β? βαθμού και στους δημότες τους, τότε μπορεί να δημιουργήσει μια κρίσιμη δύναμη, που θα κάνει αδύνατη την άσκηση των κατασταλτικών μέτρων σε βάρος τους.

Αν η Αριστερά λοιπόν δεν θέλει απλά να κυβερνήσει, που ούτε αυτό θα κάνει αν συμβιβαστεί, αλλά να αλλάξει τα πράγματα και να φέρει τα πάνω κάτω και τους εργαζόμενους στο προσκήνιο, τότε πρέπει στις σημερινές έκτακτες συνθήκες, που τμήματα  της κοινωνίας μας βιώνουν την ανθρωπιστική κρίση, που καταργείται το εργατικό δίκαιο και μεταμορφώνεται η εργασία σε ζούγκλα και που η χώρα μας και ο δημόσιος πλούτος εκποιείται στους δανειστές, να χρησιμοποιήσει όλους τους μοχλούς εξουσίας και κυρίως να στηριχθεί στο λαϊκό παράγοντα, για να ασκήσει μια άλλη εργατική-λαϊκή εξουσία από τα κάτω, που θα αποτελέσουν παράλληλα και τα φύτρα μιας άλλης μορφής κοινωνικής οργάνωσης.

Αυτό σημαίνει πρώτον ότι θα αρνηθούν τις απολύσεις, την ψευτοαξιολόγηση, τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις και τις «Κοινωνικές» Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝΣΕΠ), θα εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα αντιμετώπισης των κοινωνικών συνεπειών του μνημονίου έτσι ώστε να μην υπάρχει πολίτης στην επικράτειά τους, που να στερείται ρεύματος και νερού, να μην έχει πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και πρόνοιας, να μην έχει φαγητό και στέγη ή να κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του και δεύτερον ότι θα τεθούν απέναντι στην πολιτική εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και της ιδιωτικοποίησης-εμπορευματοποίησης των βασικών  κοινωνικών αγαθών, αποτρέποντας το ξεπούλημά τους.

Για να γίνουν όμως αυτά δεν θα πρέπει να αφαιθεί ο κάθε δήμαρχος και περιφερειάρχης να αντιμετωπίσει από μόνος του τα προβλήματα, αλλά να ενταχθούν σε ένα συνολικό σχέδιο της Αριστεράς, που θα πάρει παλλαϊκές και πανευρωπαϊκές διαστάσεις και έτσι από πειραματόζωο ο ελληνικός λαός να μετατραπεί σε αρχιτέκτονας νέων ριζοσπαστικών δρόμων με σοσιαλιστικό ορίζοντα.

 

*Ο Γιώργος Χαρίσης είναι μέλος της Κ.Ε του ΣΥΡΙΖΑ και συνδικαλιστής από το χώρο των ΟΤΑ.

Προβλήθηκε 571 φορές

Ο ΣΕΒ θέλει και λεφτά για να μην πληρώνει! (του Γιώργου Τζεδάκι)

Πώς φαίνεται ο Χατζηδάκης ότι δεν έχει δουλέψει ποτέ του. Θα δουλεύει, λέει, μια μητέρα 10-12 ώρες κάθε μέρα κι έτσι θα μπορεί στο ρεπό της Παρασκευής να παίζει με τα παιδιά της. Μόνο που τότε βρε Κωστή μας δεν θα μπορεί από την κούραση ούτε να τους μιλήσει!

... και... Πράσινα Άλογα (και... πράσσειν άλογα) - Τούλα Πάντου - Σταύρος Πάντος

Έναν ''μύθο'' θα σας πω ... Σε κάποια πόλη, κάποιος από τύχη εφευρέτης καταστρέφει το κοντινό δάσος, για να αξιοποιήσει τα φυτά για μια εφεύρεσή του που κάνει τρελές πωλήσεις. Στόχος να αποκομίσει κέρδη. Όλη η βλάστηση και η φυτική ζωή της πόλης αντικαθίστανται με τεχνητές κι ένας άπληστος Δήμαρχος, ο Aloysius O'Hare...

Θεωρούν τη χώρα τσιφλίκι τους! (Γιώργος Τζεδάκις)

Η Κεραμέως μας εξηγεί πως όσοι μαθητές δεν γράφουν καλά στις πανελλαδικές εξετάσεις «δεν αξίζουν να σπουδάσουν σε πανεπιστήμιο». Στο μεταξύ, η ίδια απέτυχε να μπει και φοίτησε στο εξωτερικό! Και την έκαναν και υπουργό Παιδείας… Έχει, όμως, ιδέες η αφιλότιμη.

Η Πόλις Εάλω...Ο θανάσιμος τραυματισμός του Ιωάννη Ιουστινιάνη (29 Μαΐου 1453) του Κωνσταντίνου Λινάρδου

Στις 26 Ιανουαρίου του 1453, κατέφτανε στην Κωνσταντινούπολη μαζί με 700 στρατιώτες, ο κατά Δούκα `` επιδέξιος ανήρ και εις παραταγάς και συνασπισμούς πολέμων δοκιμώτατος `` Γενουάτης, Ιωάννης Ιουστινιάνη Λόγγο.

Τα ''ινδικά χοιρίδια'' και οι χοίροι (του Νίκου Καραβέλου)

Για λόγους αρχών, οφείλουμε συγγνώμη από τα συμπαθή γουρούνια,(που τόσα παθαίνουν από εμάς), επειδή τα παρομοίασα με κάποιους της Ιατρικής, των οποίων το θράσος μαζί με την αμορφωσιά αποκαλύπτουν πως μόνο του το "γιατριλίκι" και "καθηγητιλίκι" δεν σε κάνει άνθρωπο.

Δήμαρχε! Ανεύθυνε άρχοντα...(του Νίκου Παναγιωτόπουλου)

Οι δημότες έχουν ταλαιπωρηθεί από τους ανεύθυνους άρχοντες που προεκλογικά υπόσχονται τη Disneyland αλλά μετά την απομάκρυνση από το ταμείο γίνονται άφαντοί, οι περισσότεροι, για να εμφανιστούν ξανά πριν τις επόμενες εκλογές.