Διάβασα, αρκετά βιβλία και συμβουλεύτηκα, φίλους γιατρούς, ώστε, να μπορέσω, να γράψω, αυτό το άρθρο. Πρόκειται, για ένα ευαίσθητο θέμα!
Ένα θέμα, πού όχι μόνο, οι γονείς, αλλά και όσοι μεγαλώνουμε, ένα παιδί, πρέπει, να είμαστε προετοιμασμένοι.
Τα παιδιά, από τη βρεφική ηλικία, ανακαλύπτουν, τον εαυτό τους και τον κόσμο γύρω τους. Εκφράζουν, όχι μόνο, απορίες, για τις σχέσεις- γενικά-, αλλά και για το σώμα τους, Φυσιολογικό, σωστά;
Αυτό, άλλωστε, σημαίνει: εξέλιξη, σεξουαλική και συναισθηματική, προκαλώντας, πολλές φορές, την αποφυγή των γονιών, ή των ατόμων, πού τα μεγαλώνουν, σε μια τέτοια κουβέντα.
Μετά, από συζήτηση, έβγαλα, τα συμπεράσματά μου και θα τα μοιραστώ, μαζί σας!
Οι άνθρωποι, πού έχουν, δίπλα τους, παιδιά, πρέπει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι και σωστά ενημερωμένοι, ώστε να ανταποκρίνονται στις φυσιολογικές ανάγκες, ερωτήσεις, συμπληρώνω, των παιδιών.
Ακούω, πολλούς, να λένε: μου είναι δύσκολο, να συζητώ, μαζί με το παιδί μου, τέτοιο θέμα.
Πόσο λάθος!
Ξέρετε, πόσο σημαντικη, είναι η επικοινωνία, η κατάλληλη προυπόθεση, η λεγόμενη ασφάλεια, σε θέματα που συμβάλλουν στην υγιή ανάπτυξη της προσωπικότητας και ψυχοσυναισθηματικής ωρίμανσης;
Τα παιδιά, τους γονείς, ή έστω, τα άτομα, πού τα μεγαλώνουν, τους έχουν, ως πρότυπα, γι’ αυτό και νιώθουν, πώς βιώνουν, την κάθε κατάσταση, συμμετέχουν δηλαδή, στον κόσμο των ενηλίκων, σύμφωνα, με όσα βλέπουν και θεωρούν, σωστά, μέσα από, την οικογένεια.
Μιλώντας, για αυτό το θέμα, τα βοηθάμε, να γνωρίζουν τον εαυτό τους, το φύλο τους, το σώμα τους, την ανατομία των γεννητικών οργάνων, να και πώς: φροντίζουν το σώμα.
Να σέβονται τον εαυτό τους, πάνω από όλα, αλλά και τους άλλους και να προστατεύουν τον εαυτό τους, από επιρροές. Να μάθουν, να επικοινωνούν και να εκφράζουν τα συναισθήματα, αλλά κυρίως, να κατανοούν τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ των δύο φύλων.
Μιλώντας, με απλά και κατανοητά λόγια, ανάλογα, βέβαια, με το ηλικιακό τους επίπεδο, σημαίνει, πώς δεν υπάρχει, άγχος, νιώθουν ελευθερία, για: το τι θα πουν και πώς θα το πουν, χωρίς, να εγκλωβίζονταιστο εξής ερώτημα: Μα, θα με καταλάβουν;
Πρέπει, να νιώθουν, πώς μπορούμε, να προσφέρουμε, εμπιστοσύνη, ασφάλεια και κύρος.
Ζωή και ελπίδα!
Ηλιάνα Βολονάκη (συγγραφέας)
