Δροσιστικό και φίνο γλύκο με υπέροχο άρωμα τριαντάφυλλου, ιδανικό μετά από ένα χορταστικό γεύμα.
Μαριλένα Ιωαννίδου
Φωτογραφία + Food styling: Στεφανία Βασιλείου @TETIFLAKES
35' προετοιμασία
3 ώρες και 15' αναμονή
Σύνολο: 3 ώρες και 50'
Υλικά - Μερίδες: 8
Κρέμα
400 γρ. (2 κούπες) γάλα εβαπορέ, πλήρες
225 γρ. (1 κούπα + 1 κουτ. σούπας) ζάχαρη
1 φάκελος σκόνη βανίλιας ή 1 κάψουλα βανιλίνη
1/4 κουτ. γλυκού μαστίχα σε κρυστάλλους
20 γρ. ζελατίνη σε σκόνη
150 γρ. (3/4 κούπας) βραστό νερό
300 γρ. (1 1⁄2 κούπα) κρύο νερό
Ζελέ τριαντάφυλλο
50 γρ. (1/4 κούπας) ροδόσταγμα (ροδόνερο)
30 γρ. ωμό παντζάρι (το χρησιμοποιούμε μόνο για να δώσει χρώμα και το αφαιρούμε)
450 γρ. (2 + 1/4 κούπας) βραστό νερό
10 γρ. ζελατίνη σε σκόνη
100 γρ. (1/2 κούπα) ζάχαρη
Διαδικασία
Ζελέ τριαντάφυλλο
Για να ετοιμάσουμε κόβουμε το παντζάρι σε λεπτές φέτες και το βάζουμε σε ποτήρι μαζί με το ροδόσταγμα
Αφήνουμε για 15 λεπτά και σουρώνουμε (κρατάμε το χρωματισμένο υγρό).
Πασπαλίζουμε τη σκόνη ζελατίνης πάνω στο βραστό νερό, αφήνουμε για 5 λεπτά να φουσκώσει και να απορροφηθεί και ανακατεύουμε ώστε να διαλυθεί.
Προσθέτουμε και τη ζάχαρη και ανακατεύουμε για να διαλυθεί κι αυτή.
Τέλος, προσθέτουμε το σουρωμένο ροδόσταγμα, το οποίο θα έχει πάρει ροζ χρώμα από το παντζάρι.
Αδειάζουμε το μείγμα σε βαθουλή πιατέλα ή φόρμα, έτσι ώστε να έχει πάχος περίπου 3 εκ.
Αφήνουμε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου και βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να αρχίσει να δένει και να σχηματίζεται μια λεπτή κρούστα στην επιφάνεια που ζαρώνει όταν την ακουμπάμε.
Κρέμα
Κοπανίζουμε τη μαστίχα με λίγη από τη ζάχαρη της συνταγής σε σκόνη.
Διαλύουμε τη ζελατίνη στο βραστό νερό όπως και προηγουμένως.
Χτυπάμε τη ζάχαρη με το γάλα στο μίξερ σε χαμηλή ταχύτητα ή με ένα σύρμα χειρός.
Προσθέτουμε το κρύο νερό και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.
Προσθέτουμε τη διαλυμένη στο νερό ζελατίνη, τη βανίλια και τη μαστίχα και ανακατεύουμε πολύ καλά.
Αδειάζουμε πάνω στο ήδη πηγμένο ζελέ και βάζουμε στο ψυγείο μέχρι να πήξει και αυτή η στρώση.
Μυστικά
Όταν έχουμε δύο μείγματα που πήζουν με ζελατίνη και μπαίνει το ένα πάνω στο άλλο, θα πρέπει να έχει πήξει το πρώτο μείγμα, πριν ρίξουμε από πάνω το δεύτερο, αλλιώς θα ενωθούν. Ωστόσο, για να μη φαίνονται διαχωρισμένες οι στρώσεις στο σημείο όπου τέμνονται και να μην ξεκολλάνε μεταξύ τους, καλό θα είναι το κάτω ζελέ να έχει μεν δέσει, αλλά όχι εντελώς. Θέλουμε απλώς να έχει δέσει αρκετά και να έχει κάνει μια κρούστα στην επιφάνεια, τόσο όσο να μπορεί να «σηκώσει» το βάρος του δεύτερου μείγματος.
Η συνταγή πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Ζάχαρη & Αλεύρι, τεύχος 53.
