Οι όζοι θυρεοειδούς αποτελούν ένα πολύ συχνό εύρημα στο γενικό πληθυσμό, με τις πλέον πρόσφατες έρευνες να αποδεικνύουν την παρουσία τους έως και στο 50% των ενηλίκων ανθρώπων.

Το πότε οι όζοι θυρεοειδούς είναι επικίνδυνοι, λοιπόν, θα εξαρτηθεί τόσο από τα κλινικά στοιχεία των ασθενών όσο και από τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά των όζων.

Ανεξαρτήτως του μεγέθους και του αριθμού τους, οι όζοι θυρεοειδούς είναι στην πλειοψηφία τους καλοήθεις, με αποτέλεσμα να μην χρήζουν κάποιας περαιτέρω διερεύνησης και αντιμετώπισης, παρά μόνον τακτικού επανελέγχου. Το γεγονός αυτό, ωστόσο, δεν θα πρέπει να αποκλείσει την έγκαιρη αναγνώριση, διάγνωση και αντιμετώπιση μίας μειοψηφίας των όζων θυρεοειδούς, οι οποίοι αφορούν σε κακοήθεις όζους, δηλαδή σε όζους στο εσωτερικό των οποίων ενδεχομένως υποκρύπτεται κάποιας μορφής καρκίνος θυρεοειδούς.

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά των επικίνδυνων όζων θυρεοειδούς;

Οι επικίνδυνοι όζοι θυρεοειδούς είναι, όπως προαναφέραμε, εκείνοι οι οποίοι παρουσιάζουν ύποπτα χαρακτηριστικά από το ιστορικό του ασθενούς ή στο υπερηχογράφημα.

Όσον αφορά στα κλινικά στοιχεία, στα χαρακτηριστικά που παρουσιάζουν οι επικίνδυνοι όζοι θυρεοειδούς συγκαταλέγονται:

• Το ανδρικό φύλο
• Η ηλικία εμφάνισής τους < 20 ετών ή > 60 ετών
• Το οικογενειακό ιστορικό καρκίνου θυρεοειδούς σε έναν τουλάχιστον Α΄ βαθμού συγγενή
• Το ιστορικό ακτινοβόλησης στην περιοχή του τραχήλου, ιδιαίτερα κατά την παιδική ηλικία
• Οι όζοι που αναπτύσσονται επί του εδάφους μίας χρόνιας θυρεοειδίτιδας Hashimoto
• Οι όζοι που είναι σκληροί και αμετακίνητοι κατά την ψηλάφηση ή την κατάποση
• Οι όζοι που συνοδεύονται από διογκωμένους τραχηλικούς λεμφαδένες.

Πέραν, ωστόσο, των ύποπτων κλινικών στοιχείων, οι επικίνδυνοι όζοι θυρεοειδούς αναμφίβολα θα παρουσιάζουν και ένα ή περισσότερα ύποπτα χαρακτηριστικά στο υπερηχογράφημα θυρεοειδούς αδένα. Τα ύποπτα, λοιπόν, υπερηχογραφικά ευρήματα ενός όζου του θυρεοειδούς αδένα περιλαμβάνουν:

• Την υποηχογένεια (υπόηχος ή υποηχογενής όζος)
• Τα ανώμαλα ή ασαφή όρια του όζου
• Η αυξημένη αιμάτωση του όζου
• Η παρουσία αποτιτανώσεων στο εσωτερικό του όζου
• Η σκληρή σύσταση του όζου στην ελαστογραφία
• Η σύγχρονη παρουσία με τον όζο διογκωμένων και ύποπτων τραχηλικών λεμφαδένων.

Όπως είναι φυσικό, όλα τα προαναφερθέντα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά συναξιολογούνται κατά το διεθνώς καθιερωμένο σύστημα TIRADS, με βάση το οποίο προκύπτει η υπερηχογραφική επικινδυνότητα κάθε όζου και αποφασίζεται η παρακέντηση ή μη του όζου, προς περαιτέρω διασαφήνιση της φύσης του.