Tag: Δημήτρης Καμπουράκης

Ξέρω ότι το αφεντικό σας έβαλε πολλή δουλειά και ξαφνικά δεν σας φτάνει ο χρόνος για να πάτε ούτε μέχρι την τουαλέτα. Είστε και στην αρχή, έχετε να φτιάξετε γραφείο, να δείτε υπηρεσιακούς που περιμένουν ουρά για να ενημερώσουν και φορείς που απαιτούν συνάντηση αμέσως.

Η μικρή ιστορία της πλαγιάς του Υμηττού που από τους Τούρκους πέρασε σ’ έναν ηγούμενο, απ’ αυτόν σ’ έναν καθηγητή πανεπιστημίου και κατέληξε στον Γιάννη Ζωγράφο που έδωσε το όνομα του στην περιοχή.

Τα δάνεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που πλήρωσε η Ελλάδα, ενώ τα έφαγαν οι σουλτάνοι και της κρητικής πολιτείας που οι δανειστές θυμήθηκαν μετά από 50 ή 60 χρόνια και μας εξανάγκασαν να εξοφλήσουμε, ενώ τα πάντα στον κόσμο είχαν αλλάξει.

Ένας από τους πιο μορφωμένους Έλληνες της εποχής του, ήταν ο πρώτος που έφτιαξε νομοθεσία προστασίας των ελληνικών αρχαιοτήτων από τους αρχαιοκάπηλους. Ήταν υπέρμαχος του αγώνα για να μην χτίσει ο Όθωνας παλάτι πάνω στην Ακρόπολη.

Η φόλα και ο πόλεμος αστυνομικής διευθύνσεων και δήμου Αθηναίων ποιος θα θανατώνει τα αδέσποτα. Στρέφη, Λυκαβηττός και η οδός Χαριλάου Τρικούπη, το βασίλειο των κοπαδιών.

Ο ελληνικός στρατός μπήκε τρεις φορές νικηφόρα στην Βόρειο Ήπειρο και τις τρεις φορές αποχώρησε εξ’ αιτίας διπλωματικών πιέσεων. Το δίλημμα ‘’Βόρειος Ήπειρος ή Αιγαίο’’. Η ιταλική και βρετανική πολιτική που ήταν αιτία να χάσουμε οριστικά μια προαιώνια ελληνική περιοχή.

Η ευρωπαϊκή προσφυγιά των αρχών του 1900. Η διάλυση των αυτοκρατοριών γέννησε δέκα εκατομμύρια απάτριδες πρόσφυγες που δεν δεχόταν καμιά χώρα. Το περίφημο «διαβατήριο Νάνσεν» που τους έσωσε.

Στέκει έξω απ’ την παλιά Βουλή, όλοι έχουμε δώσει ραντεβού στην βάση του, δίχως να γνωρίζουμε την γοητευτική του ιστορία και κυρίως τα δυο μεγάλα μυστικά που κρύβει: Ένα στην περικεφαλαία του κι ένα στα πόδια του αλόγου του.

Κόντρα σε όλες τις προβλέψεις και κυρίως κόντρα στην λογική, ο Ανδρούτσος έσυρε τον χορό γύρω από την μεγάλη βελανιδιά που ήταν μπροστά από το χάνι της Γραβιάς.

Η εκπληκτική ιστορία του Χασάν Αγά Κουρτ Αλή, καθαρόαιμου Τούρκου γιατρού που περίθαλψε όλους τους κορυφαίους Έλληνες αγωνιστές, ονομάστηκε αρχίατρος του ελληνικού στρατού και η τουρκάλα γυναίκα του συνταξιοδοτήθηκε από το ελληνικό κράτος για την προσφορά του άντρα της στον αγώνα.

Οι φρικτές ναζιστικές τελετές στις οποίες καίγονταν χιλιάδες τόμοι βιβλίων. Το προσκλητήριο των συγγραφέων, τα εμβατήρια, οι πολίτες που κατέβαζαν τις βιβλιοθήκες τους στις πλατείες με τις φωτιές. Οι αντίστοιχες φτωχές τελετές του Μεταξά και στην Ελλάδα.

Εγώ την Αννέτα Καββαδία την καταλαβαίνω. Είναι όντως αντιαισθητική η παρουσία της κυρίας Μεγαλοϊκονόμου στα κανάλια, με τα σαχλά ποιηματάκια της και τις πολιτικοπροσωπικές ασυναρτησίες που εκστομίζει. Αλλά και την Θοδώρα καταλαβαίνω που βγήκε έξαλλη από τον αίθουσα φωνάζοντας πως θα δώσει την έδρα της στον Καλλιάνο.

Όποιος δεν έχει τι να κάνει σε τούτη τη ζωή, ρίχνει μια υποψηφιότητα σ’ έναν δήμο και καθαρίζει. Λίγο να τον θυμάται ο κόσμος απ’ τα παλιά, ένα ελάχιστο δίκτυο ανθρώπων να έχει διατηρήσει, λίγα λεφτουδάκια να μπορεί να διαθέσει, κουτσοφτάνει ένα 2% και να τον πάλι στο προσκήνιο.

Το «τρελό βουνό» που αγάπησαν οι Αθηναίοι. Ο Μέγας και ο Άνυδρος Υμηττός της αρχαιότητας. Γιατί οι Αθηναίοι κοίταζαν κάθε πρωί την κορυφή του. Οι βοσκοί του που εξευτέλισαν τους πρώτους μετεωρολόγους.

Ένα τραμ που έκανε την απόσταση Αθήνα - Φάληρο σε μιάμιση ώρα και κατέβαζε τους επιβάτες να το σπρώξουν στις ανηφόρες. Η καπνιά τους έκανε κατάμαυρους, αλλά αυτοί ήταν ευτυχέστατοι αφού η Ελλάδα είχε γίνει Ευρώπη.