Μια παρωδία των τραγωδιών του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και «Ιφιγένεια εν Ταύροις».
Αυτή η διασκευή - παρωδία, ακολουθεί πιστά τη δομή των δύο τραγωδιών, δίνοντας ωστόσο μια άλλη διάσταση, τόσο στο γιατί πραγματικά έγινε ο Τρωικός πόλεμος (σιγά μην έγινε για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια «Ελένη»), αλλά και στην όποια θυσία ζητάνε οι εκάστοτε κρατούντες, από τα αθώα (;) θύματά τους για το «καλό της πατρίδας».
Όταν η εξουσία παντρεύεται την απληστία και την έπαρση, γεννιούνται εγκλήματα.
Όταν η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα, συναντάει την αμάθεια, την απάθεια και την αφέλεια τότε γεμίζει ο κόσμος «Ιφιγένειες».
Τουλάχιστον στις τραγωδίες του Ευριπίδη υπήρξε καλό τέλος, το οποίο επιλέξαμε να κρατήσουμε κι εμείς, για παρηγοριά.
Η παρωδία αυτή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά πέρσι, στο πλαίσιο του φεστιβάλ.
Κείμενο - σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια: Λίλιαν Δημητρακοπούλου
Φαγητό εύκολο στη μεταφορά, χορταστικό, πεντανόστιμο και κόμφορτ, με τη θαλπωρή του σπιτικού τραπεζιού. Τρώγεται ζεστό αλλά και σε θερμοκρασία δωματίου.
Η Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου φέρνει μαζί της την ανάγκη για περισσότερη οργάνωση, καθαρές κουβέντες και αποφάσεις που θα στηρίζονται στη λογική, χωρίς όμως να λείπει το συναίσθημα