Μια παρωδία των τραγωδιών του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» και «Ιφιγένεια εν Ταύροις».
Αυτή η διασκευή - παρωδία, ακολουθεί πιστά τη δομή των δύο τραγωδιών, δίνοντας ωστόσο μια άλλη διάσταση, τόσο στο γιατί πραγματικά έγινε ο Τρωικός πόλεμος (σιγά μην έγινε για ένα πουκάμισο αδειανό, για μια «Ελένη»), αλλά και στην όποια θυσία ζητάνε οι εκάστοτε κρατούντες, από τα αθώα (;) θύματά τους για το «καλό της πατρίδας».
Όταν η εξουσία παντρεύεται την απληστία και την έπαρση, γεννιούνται εγκλήματα.
Όταν η παραπληροφόρηση και η προπαγάνδα, συναντάει την αμάθεια, την απάθεια και την αφέλεια τότε γεμίζει ο κόσμος «Ιφιγένειες».
Τουλάχιστον στις τραγωδίες του Ευριπίδη υπήρξε καλό τέλος, το οποίο επιλέξαμε να κρατήσουμε κι εμείς, για παρηγοριά.
Η παρωδία αυτή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά πέρσι, στο πλαίσιο του φεστιβάλ.
Κείμενο - σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια: Λίλιαν Δημητρακοπούλου
Κρεμώδης όσο πρέπει, αφράτος, βουτυράτος, ο κλασικός πουρές πατάτας είναι η πιο ωραία συνοδεία για τα σαλτσάτα φαγητά όπως το κοκκινιστό, για κρέατα ψητά ή περασμένα από το τηγάνι.
Η Σελήνη περνά στον Κριό και συναντά τον Κρόνο, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα αντίθεση ανάμεσα στην ανάγκη για αυθορμητισμό και στην απαίτηση για υπευθυνότητα και αυτοσυγκράτηση.
Ζουμερά, αρωματικά και λιγάκι πικάντικα είναι αυτά τα μπιφτέκια κοτόπουλου, που ψήνονται στον φούρνο ή στα κάρβουνα, μας χορταίνουν και μας γεμίζουν ευχαρίστηση!
Η Τετάρτη 18 Νοεμβρίου μάς καλεί να κοιτάξουμε κατάματα όσα μας προβληματίζουν και να αναζητήσουμε ουσιαστικές λύσεις, αφήνοντας πίσω καταστάσεις που έχουν πάψει να μας εξυπηρετούν.
Η σημερινή ημέρα φέρνει έντονες εναλλαγές στη διάθεση και σε καλεί να επανεξετάσεις τις προτεραιότητες, τις επιθυμίες και τις προσωπικές σου επιδιώξεις.