Συμμετέχουμε σ' ένα κόμμα που -καλά δεν ξέρουμε πώς, αλλά- κατάφερε ν' αλλάξει τον κόσμο. Ναι, ν' αλλάξει τον κόσμο, γιατί ο κόσμος όλος, για τον συχωρεμένο τον πατέρα μου και για γενιές ολόκληρες, ήταν η γειτονιά του και τα όνειρά του, η ελπίδα του για ένα καλύτερο αύριο. Και δώσανε τη ζωή και την ψυχή τους για το δικό μας είναι και των παιδιών μας το αύριο.
Και άλλαξε ο κόσμος γιατί οι άνθρωποι γύρω μας από την Κυριακή των εκλογών δεν είναι οι ίδιοι πια. Δεν νοιάζονταν, δεν μίλαγαν για την πολιτική, προτιμούσαν να δουν τα τούρκικα οι μεγαλύτεροι ή οι μικρότεροι να κάνουν χαβαλέ σπρώχνοντας τη νύχτα σ' ένα μπαρ ή σε μια ταβέρνα, στο σουβλατζίδικο.
Στις λαϊκές τα καλαμπούρια δεν είναι τα ίδια, στις παρέες το θέμα έπαψε να είναι η προβολή της προσωπικής άποψης, το κτήμα της αλήθειας.
Οι διπλανοί μας αλλά κι εμείς μαζί περιμένουμε ν' ακούσουμε, ψηλώσαμε σε λίγες μέρες, καταλάβαμε, χωρίς να κάνουμε κάτι, την αξία που έχουν οι αρχές που τόσο μας λείψανε τα χρόνια που περάσανε.
Κι είναι ανείπωτα δύσκολο να συνειδητοποιείς πως τα παιδιά σου γεννήθηκαν, ανδρώθηκαν σε μια κοινωνία χωρίς αρχές, κι όμως μιλάνε στ' όνομά τους.
Γύρισε σήμερα νωρίτερα ο Βασίλης από την πορεία και είχε μια απορία στα μάτια. Γιατί η πορεία έχασε το νόημά της. Η πορεία γινόταν για να συναντήσουν τους μπάτσους, να βριστούν και να πετάξουν πέτρες. Και σήμερα δεν υπήρχαν μπάτσοι, δεν υπήρχαν κάγκελα στη Βουλή, ξενέρωσαν σε μισή ώρα και έφυγαν. Είχαν σχεδιάσει να τα κάνουν πουτάνα και έμειναν με μια γλυκιά πίκρα στο στόμα και πήγανε σινεμά.
Άλλαξαν τον κόσμο οι σύντροφοι που σήκωσαν το βάρος αυτής της προσπάθειας και μας χάρισαν το νόημα της υπόλοιπης ζωής μας. Μας χάρισαν σαν αυτόχρηστοι Θεοί τα πέντε χρόνια που χάσαμε μέσα στην κατάθλιψη. Είπαν: Από σήμερα όλοι είσαστε πέντε χρόνια νεώτεροι!
Η κομμώτρια της Ελένης που ξέρει ότι παίζει κάποιο ρόλο στα πολιτικά, της εξομολογήθηκε ότι δεν έβλεπε ποτέ ειδήσεις και τώρα δεν βλέπει την ώρα να πάει στο σπίτι και δεν χορταίνει να μαθαίνει για το πώς πάει η διαπραγμάτευση. Γιατί κατάλαβε κι αυτή ότι σήμερα γίνεται διαπραγμάτευση. Διαπραγμάτευση μόνο για το χρέος όμως, γιατί την αξιοπρέπεια την κερδίσαμε με τον τσαμπουκά.
Στις 17 Φεβρουαρίου σε όλη την Ελλάδα, όλος ο κόσμος στους δρόμους στο ραντεβού με την ελπίδα και τη ζωή.
από Εφημερίδα των Συντακτών.
Μίτσος Γεωργακόπουλος
Ελένη Ιωάννου
