Τα καμπανάκια για τη διάχυτη βία – και ειδικότερα τη νεανική – έχουν γίνει πλέον καμπάνες, αλλά η κυβέρνηση, και ειδικότερα το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αγρόν αγοράζουν.
Καμιά γνωστή μελέτη, κανένα μέτρο πολιτικής, καμιά εξαγγελία για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου το οποίο σαρώνει ολόκληρη τη χώρα και είναι πλέον προφανές ότι απαιτεί διεπιστημονική ανάλυση και διυπουργική αντιμετώπιση.
Μπούλινγκ, χουλιγκανισμός, ποινικές συμμορίες ανηλίκων, άκρως επικίνδυνες σωματικές βλάβες και κάποιες φονικές επιθέσεις έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον ασφυκτικό σε ολόκληρες γειτονιές και σε σχολεία, αλλά μάλλον όλοι βολεύονται με την αποσιώπησή του. Άλλωστε η κυβέρνηση φαίνεται να έχει έφεση μόνο σε ό,τι «αντιμετωπίζεται» – επικοινωνιακά κατά βάση – με επιδόματα. Όλα τα υπόλοιπα κάνουν… τζιζ.
Μόνο που τα στοιχεία του πρώτου τριμήνου αποκαλύπτουν ότι τα καταγεγραμμένα περιστατικά φέτος ενδέχεται να αυξηθούν έως και 30% ή 40% συγκριτικά με πέρσι. Άρα το πρόβλημα, όσο και αν το κρύβουν κάτω από το χαλί, θα είναι ορατό από το σύνολο μιας κοινωνίας, της οποίας το αίσθημα ασφάλειας δεν περνάει και τις καλύτερες μέρες του…
