Τα λόγια είναι περιττά.

Στην περίπτωση όμως της Εύβοιας, αλλά και πολλών άλλων πυρκαγιών στην χώρα μας, δεν ευθύνεται η κλιματική αλλαγή αλλά τα συμφέροντα και η εγκληματική αδιαφορία των κυβερνώντων στο πραγματικό πρόβλημα.

Εδώ και δεκαετίες, μετά από κάθε πυρκαγιά, ανακοινώνονται νόμοι που «ορίζουν» δασικές περιοχές, σχέδια ανεύρεσης των υπευθύνων, μέτρα για την πρόληψη και μέσα για την καταστολή των επόμενων πυρκαγιών.

Και η ζωή συνεχίζεται, μαζί με αυτή και οι πυρκαγιές.

22.680 στρέμματα δάσους χάθηκαν μόνο σε 3 ημέρες...

Οι αδειούχοι του Αυγούστου αμέριμνοι δεν γνωρίζουν τι θα τους συμβεί στο άμεσο μέλλον.

Τα κυβερνητικά ΜΜΕ (που αντικατέστησαν άμεσα τα προηγούμενα κυβερνητικά ΜΜΕ) προσπαθούν εναγωνίως να πείσουν τους πολίτες ότι «όλα γίνονται όπως πρέπει και ότι η πολιτεία θα κυνηγήσει τους υπεύθυνους».

Επαναλαμβάνουμε: «μας είναι λυπηρό να τονίζουμε και να υπενθυμίζουμε τόσο συχνά τον πραγματικό ρόλο των ΜΜΕ».

Η λογική και το μοντέλο «ανάπτυξης» που προσπαθούν να εμπεδώσουν παγκοσμίως και που καταστρέφει συνεχώς και διαρκώς τον πλανήτη, επιβάλλεται και στην χώρα μας.

Δεκάδες φορές πυρκαγιά στο ίδιο σημείο της χώρας (!), δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι το δάσος δεν αυτό-πυροδοτείται, αλλά τα συμφέροντα, που είναι γνωστά στην περιοχή, αποφασίζουν και πυροδοτούν.

Από την άλλη πλευρά, ανακριτικό Πυροσβεστικής χρονίως ανίκανο, προληπτική αστυνόμευση μηδενική, πυροσβεστικά Μέσα με χρόνια προβλήματα, Αυτοδιοίκηση ανήμπορη (σε πολλές περιπτώσεις συμμέτοχη λόγω ανικανότητας). Όλοι "γνωρίζουμε" ότι ο αέρας του Ιουλίου ή του Αυγούστουf;φέρνει σχεδόν σίγουρα κάποια καταστροφή.

Κι όμως οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να αρκούνται σε αναποτελεσματικά σχέδια πρόληψης και καταστολής.

Η καταστροφή των φυσικών πόρων, φέρνει μόνο φτώχεια και ανισότητες. Καταστρέφοντας την χλωρίδα (και σε πολλές περιπτώσεις) και την πανίδα, προκαθορίζεται η συνεχής υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής.

Ο καπνός που έφτασε και έπνιξε την Αττική, είναι ένα μικρό δείγμα του τεράστιου ρόλου που παίζουν τα δάση, στην τροφοδότηση οξυγόνου στις πόλεις.

Είναι γνωστό ότι το δάσος που ξανακαίγεται (πριν ωριμάσει) υποβαθμίζεται δραματικά.

Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ επισημαίνει ότι σήμερα και όχι αύριο:

  • πρέπει να δημιουργηθεί ειδικό σώμα για την περιβαλλοντολογική προστασία της χώρας, που θα εφοδιαστεί με το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο και θα αυτονομηθεί από τις υπηρεσίες ασφάλειας.
  • η πολιτεία επιβάλλεται να εντάξει στην Πρωτοβάθμια εκπαίδευση την ενημέρωση για την υπεράσπιση των φυσικών πόρων,
  • απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας στον τρόπο και το μοντέλο κατανάλωσης
  • πρέπει να οργανωθεί συνεχής εκπαίδευση των κοινωνικών ομάδων
  • είναι απολύτως αναγκαία η οργάνωση σε νέα βάση και με νέες μεθόδους των οργάνων πολιτικής προστασίας

Η ρήση ότι «την γη δεν την κληρονομήσαμε αλλά την δανειστήκαμε» πρέπει να κυριαρχήσει.

Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι επιτακτική η ανάγκη να βρεθούμε να συζητήσουμε και να αποτρέψουμε κάθε νέο σχέδιο ή πλάνο ανάπτυξης που δεν σέβεται την περιβαλλοντολογική ισορροπία.

Η ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχει ολοκληρωμένο σχέδιο στρατηγικής πράσινων πολιτικών και πρακτικών και καλεί τους πολίτες να ενημερωθούν και να δραστηριοποιηθούν άμεσα. Το μοντέλο οικονομίας που προβάλλεται θα φέρει επιπλέον οικονομική ύφεση και περαιτέρω υποβάθμιση της ποιότητας ζωής.

Γραφείο Τύπου
ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ 

Προβλήθηκε 107 φορές

ΤΟ ''ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ'' (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Είναι γεγονότα που λένε πως συμβαίνουν σπάνια. Ή τουλάχιστον όχι τόσο συχνά, που δε γίνονται αντιληπτά σε καθημερινή βάση. Ένας υπόγειος σεισμός, μια πυρκαγιά, κάπου μακριά, μια σοβαρή ασθένεια, μια στημένη δικαστική απόφαση.

Υμηττός μετά τις πυρκαγιές. Τι; (του Πάνου Τότσικα)

«…Διάφοροι μεγαλόσχημοι παρέκαμπταν κατά καιρούς τα διατάγματα προστασίας του Υμηττού για να κατασκευάσουν 7.000 πολυτελείς κατοικίες, ανάμεσά τους η βίλα-αναψυκτήριο του πρώην υπουργού Β. Μαγγίνα. Δήμοι, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, Εκκλησία και ιδιώτες έχουν ιδιοποιηθεί χιλιάδες στρέμματα, τα οποία προσπαθούν να εντάξουν στο σχέδιο πόλεως…» (1)

75 χρόνια από την εκτέλεση της ΕΠΟΝίτισας Ηρώς Κωνσταντοπούλου (του Περικλή Καπετανόπουλου)

«Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ / όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου / που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου /. Όμως εγώ θα σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω γιατί σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω τι σου οφείλω /

Τέρμα οι παραλίες για τούς -  μη έχοντες - πολίτες (Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Νομοσχέδιο-έκτρωμα, που θα παραδώσει τις παραλίες στήν υπερεκμετάλλευση με ομπρέλες και ξαπλώστρες και στο χτίσιμο του αιγιαλού από ιδιώτες με παραχώρησή του από το δημόσιο προωθεί η κυβέρνηση.

Η εξουσία σαν ηδονική αυταξία (Παντελής Μπουκάλας)

Αν η εξουσία δεν ήταν και αυταξία, οι μνηστήρες της θα ήταν λιγότεροι και φρονιμότεροι· θα περνούσαν τα λεγόμενά τους από την κρησάρα της υπευθυνότητας και θα ήταν προσεκτικότεροι στην επιλογή μεθόδων, ώστε να μην τις δουν να γίνονται μπούμερανγκ.