Τι να πει κανείς για όσα διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό στο χώρο του ''Προφήτη Ηλία''. Μόνο ως θέατρο του παραλόγου μπορείς να το ονομάσεις.

Κύριοι βγάλτε τις μάσκες σας και δείτε την πραγματικότητα.

Εδώ και αρκετά χρόνια από το κλείσιμο του αναψυκτηρίου, ο χώρος ήταν εγκαταλειμμένος με μπάζα, κάδους γεμάτους με σκουπίδια που ο αέρας τα σκόρπιζε παντού, παγκάκια και τραπέζια κατεστραμμένα.

Τελευταία έγινε ένα νοικοκύρεμα με την αξιοποίηση του χώρου από τον ΣΠΑΥ, έγιναν ξύλινοι φράχτες, παρτέρια με λουλούδια που μπορούσαν να γίνουν καλύτερα, φώτα , πόρτες εισόδου και πεζοδρόμιο.

Το εκκλησάκι μικρό, όμως τα στέγαστρα που το περιβάλλουν τριτοκοσμικά.

Πηγαίνω συχνά στο εκκλησίασμα γιατί η απλότητα αυτή, το ανηφόρισμα στον χώρο, η επαφή - κοινωνία με τους ανθρώπους της γειτονιάς μου θυμίζει το χωριό.

Αυτό το εκκλησάκι με κάποιο τρόπο έπρεπε να ομορφύνει, να συμμαζευτεί με σεβασμό στους προσκυνητές και σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο.

Η αντιπαλότητα των τελευταίων ημερών μου προκαλεί πολλά ερωτήματα.

1. Η επιτροπή πολιτών για την προστασία του περιβάλλοντος τόσο καιρό τι έκανε για τα μπάζα, τα σκουπίδια ,την ασχήμια του χώρου γύρο από την εκκλησία;

2. Γιατί αυτή η επιτροπή δεν διαμαρτυρήθηκε και για τους τελευταίους βανδαλισμούς που έγιναν πριν λίγες μέρες με τις σπασμένες κολώνες του φωτισμού, τους κατεστραμμένους φράχτες κλπ;

3. Τι έκανε αυτή η επιτροπή τόσους μήνες που υποτίθεται επισκέπτεται τον χώρο για να τον προστατεύει; δεν είδε τίποτα; τώρα που κοντεύει να γίνει το καμπαναριό ξεθηκώθηκε και διαμαρτύρεται;

Κυρίες και κύριοι,

όλοι μας εδώ (και με την φώτιση του Προφήτη Ηλία) πρέπει σεμνά χωρίς μικρότητες και κακίες να δώσουμε λύσεις για ένα κομμάτι της πόλης μας που μας χαρίζει ωραία θέα και ανάταση ψυχής.

Η εκκλησία πρέπει να νοικοκυρευτεί, ο περιβάλλων χώρος να βελτιωθεί για το καλό των προσκυνητών, των δημοτών των παιδιών, των σχολείων που πραγματοποιούν τους σχολικούς περιπάτους και να τους δώσουμε την εικόνα που αρμόζει.

Έτσι , Δήμος ,εθελοντές , και φορείς μπορούν να έχουν την αναγνώριση, τον σεβασμό και την εκτίμηση.

ΕΛΣΑ ΣΤΡΑΒΑΚΟΥ – ΑΡΑΧΩΒΙΤΗ

το διαβάσαμε εδώ 

Προβλήθηκε 414 φορές

Σχολικά κυλικεία - πως θα ζήσουμε εμείς; (Μυρτώ Δεμίρη)

Είμαι η Μυρτώ Δεμίρη. Ιδιοκτήτρια Σχολικού Κυλικείου, επί 8 έτη, μονογονέας, και ΑΜΕΑ με 50% ποσοστό αναπηρίας. Κάνω αυτό τον πρόλογο, για να επισημάνω ότι σε αυτές τις κοινωνικές αλλά και ευπαθείς ομάδες , ανήκει μεγάλο ποσοστό των συναδέλφων μου...

Το ωράριο της Βιολογικής αγοράς και οι ώρες κοινής ησυχίας!!! (Σιμόπουλος Γιώργος)

Βλέποντας τις νέες ώρες λειτουργίας της «Βιολογικής αγοράς» που γίνεται στο μεγάλο οικόπεδο της πλ. Παλαιών Πατρών Γερμανού, αναρωτιόμαστε όλοι εμείς που κατοικούμε στους γύρω δρόμους από αυτήν, ποιος «εγκέφαλος» καθόρισε το ωράριο.

Η νόσος COVID-19, είναι ακόμη εδώ! Και θα την πάθουμε από σαυλοπρωκτιάν και γραψαρχιδισμό (Ελευθέριος Ανευλαβής)

Αφιονισμένοι, ο εγχώριος ελληναράς κι ελληναρού, και οι εξωχώριοι τουρίστες, του «ότι φάμε ότι πιούμε κι ότι αρπάξει ο κώλος μας», κορδακίζουν, ο ένας πάνω στον άλλον, «πατείς με πατώ σε»,στα ασφυκτικά γεμάτα μπιτσόμπαρα των νησιών και αλλαχού, αρχιδογράφοντας. κάθε μέτρο προφύλαξης για τη νόσο COVID-19.

Κοντέινερ: η φτηνιάρικη «προσωρινή» λύση μονιμοποιείται (της Τούλας Πάντου)

Διαβάζουμε στο άρθρο της 22/6/2020 , του Συλλόγου των Δασκάλων και Νηπιαγωγών της Πόλης μας: Συγκεκριμένα για την πόλη της Ηλιούπολης η πρόταση που εισηγείται η Διεύθυνση Εκπαίδευσης Α΄ Αθήνας έχει ως εξής...