Ο κ. Μπερίσα, ο αξιότιμος κύριος Μπερίσα ζήτησε να μη γιορτάζεται το ΟΧΙ στη Βόρειο Ήπειρο. Το ίδιο προσπαθούν και για την ελληνική επικράτεια κι ορισμένοι Συριζαίοι – προτιμούν τους εορτασμούς για την απελευθέρωση της Αθήνας.
Αρθρογραφία
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει το δόγμα «ό,τι δεν μπορούμε να το ελέγξουμε, το διαλύουμε». Είναι η λογική του μπάχαλου. Ως γνωστόν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν διαθέτει στελέχη. Συνεπώς, ο καταποντισμός του στις επερχόμενες εκλογές θεωρείται βέβαιος.
Ένας σταθερός εχθρός της συντεταγμένης φιλελεύθερης δημοκρατίας είναι το πελατειακό κράτος. Αυτό δεν εξαντλείται σε προσλήψεις ημετέρων αλλά εκτείνεται σε πράξεις, ιδίως δε, σε παραλείψεις που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα της κρατικής μηχανής.
Πόσους Παλαιστίνιους σκότωσαν σήμερα οι Ισραηλινοί; Πόσους δολοφόνησαν; πόσους εκτέλεσαν; Ρητορικόν το ερώτημα. Αλλά και θλιβερό, διότι η Παλαιστίνη βρίσκεται στην επικαιρότητα μόνον όταν το Ισραήλ εξοντώνει Παλαιστίνιους και μάλιστα σε ικανόν αριθμό.
Πολύς κόσμος τρόμαξε με την είδηση πως μια καθαρίστρια καταδικάστηκε τελεσίδικα σε ποινή κάθειρξης 10 ετών και οδηγήθηκε αμέσως στις φυλακές. Και ότι το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο την είχε καταδικάσει σε κάθειρξη 15 ετών!
«“Ιερός πόλεμος” από τον Κ. Μητσοτάκη και την Ακροδεξιά του Κυρίου» γράφει η «Αυγή» στην πρώτη της σελίδα και κοσμεί το θέμα με μια μεσαιωνική γκραβούρα που παρουσιάζει έφιππους σταυροφόρους να καλπάζουν.
Η παγιωμένη άποψη ότι στη διάρκεια της κρίσης το ισχυρότερο πλήγμα το υπέστησαν οι συνταξιούχοι και οι συντάξεις τους, δεν μοιάζει να ευσταθεί.
Επισκέπτης από την αλλοδαπή με τον οποίον έτυχε να μιλήσω χθες, μου ζήτησε διευκρινήσεις για την ιστορία του εκκλησιαστικού. Το θεωρούσε πολύ σοβαρό, αλλά είχε απορίες.
Κάπου στο βάθος της χώρας οι αυτοκτονίες συνεχίζονται. Ησυχία, κοιμόμαστε...
Τι θα γίνει ωρέ παλικάρια μʼ αυτόν τον Τσίπρα; Θα σταθεροποιηθεί επιτέλους σε μία μόνη μορφή και ουσία για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε ή θα μεταλλάσσεται διαρκώς σαν ιός που τον κυνηγούν τα αντιβιοτικά; Αγωνιά κι αυτή η άτιμη η ιστορία πως θα τον μνημονεύσει κάποτε...
Με τον καιρό πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που υπερασπίστηκε για τελευταία φορά τη γιορτή. Όταν προσπαθείς να μετρήσεις τα χρόνια, τα χρόνια γίνονται αμέτρητα.
Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.
Η πρόσφατη «συμφωνία» - ή όπως αλλιώς τη λένε τώρα τα μέρη, που συμμετείχαν στις σχετικές συζητήσεις – ανάμεσα στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, κατέδειξε για μία ακόμη φορά το κυνικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.
Διορίστηκε γενική γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών και Άλλων Πόρων του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
Μερικοί παλιοί νεοδημοκράτες μου θυμίζουν τους δημοσίους υπαλλήλους όταν ακούνε για αξιολόγηση. Είναι όλοι τους υπέρ της αξιολόγησης γενικώς, αλλά διαφωνούν πάντα με οποιοδήποτε μοντέλο αξιολόγησης γίνει απόπειρα να εφαρμοστεί...
Τα συνθήματα στις πύλες του πολυτεχνείου ΕΞΩ οι ΗΠΑ, ΕΞΩ το ΝΑΤΟ επιχείρησαν πολλοί να τα σβήσουν κάνοντας λοβοτομή στην λαϊκή μνήμη.
Φοιτητής Θεολογίας, Δομέστιχου του Ιερού Ναού Αγίας Μαρίνης Ηλιουπόλεως.
Η κυρία Παπακώστα είναι κατά δήλωσή της δεξιά. Και η δεξιά δεν αστειεύεται με την αστυνομία και την ασφάλεια. Την έχει κορώνα της. Κατά συνέπεια, όταν η δεξιά υφυπουργός Ασφάλειας μάς λέει δήθεν αριστερές μπούρδες, κάτι δεν πάει καλά με τη δεξιά, με την κ Παπακώστα ή με τις αριστερές μπούρδες.
Είπα σήμερα να γράψω κάτι διαφορετικό. Καθότι η κρίση, η καθημερινή μιζέρια, τα οικονομικά στριμώγματα ανθρώπων και κράτους, η φαυλότητα της εξουσίας και η εξαχρείωση μέρους των πολιτών, μας έχουν κάνει να ξεχάσουμε μια σημαντική παράμετρο της ποιότητας της ζωής μας.
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2046 στις 8-11-2018