Να ξαναβρούμε την περπατησιά μας...

Αρθρογραφία 14 Σεπτεμβρίου 2013

Κωνσταντίνος Τερζής


Ετούτος ο λαός αντέχει πολλά κι είναι προορισμένος να ζήσει. Όμως, όσο καθυστερεί να σηκωθεί και να βρει την περπατησιά του, τόσο πιό πολλά γίνονται εκείνα που πρέπει να ξαναφτιάξει.
Κι είναι όμορφο το να φτιάχνεις..., σου δίνει νόημα στη ζωή.

Ακόμη και το να πέφτεις, είναι ένα μάθημα στο να σηκώνεσαι και να ξαναπροσπαθείς...
Ακόμη και το να σκοντάφτεις, είναι ένα μάθημα, για να μάθεις να κοιτάς που βαδίζεις...
Κι ετούτος ο τυραννημένος λαός, έπεσε πολλές φορές, σκόνταψε άλλες τόσες. Μα υπάρχει και πορεύεται ακόμη και σήμερα, σε μία ακόμη σκοτεινή περίοδο της ιστορίας του.
Και σαν βγει από τα σκοτάδια, και σαν δει τα χαλάσματα που αφήσαν πίσω τους ετούτοι οι εθνοκτόνοι, θ' αρχίσει και πάλι να φτιάχνει ακόμη μεγαλύτερα, ακόμη σπουδαιότερα από τα πριν.

Μα μέχρι εκείνη τη στιγμή, τώρα που το σκοτάδι είναι τόσο πηχτό που νιώθεις ότι το πιάνεις, πρέπει να φυλάξουμε όλα εκείνα που μας κρατήσανε ίσαμε τα τώρα και να πετάξουμε από πάνω μας όλα εκείνα που μας έφεραν στην σημερινή κατάντια.

Πρέπει τώρα δα να φυλαχτούμε από την οργή που θα θελήσουν και επιδέξια θα προσπαθήσουν να την στρέψουμε ο ένας απέναντι στον άλλον.
Πρέπει τώρα να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να φτιάξουμε με περίσκεψη πολύ την πανοπλία εκείνη που θα κρατήσει τον καθέναν από εμάς, κι όλους μαζί, ενωμένους.
Γιατί μόνο ενωμένοι κι όλοι μαζί, χωρίς να αφήσουμε ούτε έναν να μείνει πίσω και να χαθεί, θα βγούμε από το σκοτάδι στο φως.
Γιατί μόνο ενωμένοι και φορτωμένοι με τις αρετές της ράτσας μας θα ξαναβρούμε την περπατησιά εκείνη που τρέμουν όσοι από χθες έως το σήμερα μας πολεμούν.

Να κρατήσουμε τις ρίζες μας, αδέρφια, για να μην γίνουμε φύλλο που θα το σκορπίσει ο άνεμος.
Να κάνουμε στην άκρη τους τοίχους που βάλανε ανάμεσά μας για να μας έχουνε χώρια κι όχι μαζί όπως πρέπει να είμαστε.
Να κρατήσουμε ο ένας το χέρι του άλλου, για να γίνουμε η αλυσίδα που δεν θα σπάει και θα πνίξει εκείνους που βάλανε σκοπό να μας αφανίσουν.
Να σφίξουμε τα δόντια και να ξανασηκωθούμε, όπως μας αξίζει, κι όλα θ' αρχίσουν να αλλάζουν.

Γιατί, από πάντα έτσι γινόταν με ετούτο τον λαό...
Έτσι θα γίνει και τώρα...

Κωνσταντίνος

 

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Προβλήθηκε 734 φορές

Ψάχνετε προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα εξ αποστάσεως;

Τα προπτυχιακά εξ αποστάσεως μέσω της πλατφόρμας Brive, προσφέρουν μοναδική ευελιξία στις σπουδές σας, επιτρέποντας πρόσβαση σε εκατοντάδες ειδικότητες από κορυφαία πανεπιστήμια παγκοσμίως, χωρίς να χρειάζεται να διακόψετε την καθημερινότητά σας.

Τα πάντα για το σχολείο!

Τα σχολικά είδη για το 2025-2026 που θα βρείτε στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη, περιλαμβάνουν πλήθος επιλογών, όπως, για παράδειγμα, πάνινες τσάντες εμπνευσμένες από διάσημους καλλιτέχνες όπως ο Van Gogh, ο Monet και ο Cezanne, ιδανικές για βιβλία και σημειωματάρια.

Τα πτερόεντα δώρα. Πρωτοχρονιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ξένος του κόσμου και της σαρκός κατήλθε την παραμονήν από τα ύψη συστείλας τας πτερύγας, όπως τας κρύπτει θείος άγγελος. Έφερε δώρα από τα άνω βασίλεια, δια να φιλεύση τους κατοίκους της πρωτευούσης. Ήταν ο καλός άγγελος της πόλεως.

Η Σταχομαζώχτρα (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης)

Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που πρωτοδημοσιεύτηκε τα Χριστούγεννα του 1889 στην εφημερίδα «Εφημερίς». Είναι ίσως το δημοφιλέστερο διήγημα του Σκιαθίτη συγγραφέα, καθώς περιλαμβάνεται σταθερά από πολλών χρόνων στα σχολικά βιβλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.