Αφού μιλάμε για τηλεκπαίδευση είναι ολοφάνερο ότι τα δημόσια σχολεία χρειάζονται ενίσχυση σε ψηφιακές υλικοτεχνικές υποδομές.
Οι μαθητές αλλά και οι εκπαιδευτικοί χρειάζονται tablets, laptops, συνδέσεις internet, επιμόρφωση, προστασία προσωπικών δεδομένων.
Πώς θα γίνει η τηλεκπαίδευση όταν υπάρχουν τέτοια προβλήματα και μάλιστα καταγράφονται και απουσίες;
Τι θα απογίνουν αυτά τα παιδιά που δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα και δυστυχώς δεν διαθέτουν τα απαραίτητα ψηφιακά μέσα;
Πώς η πολιτεία εφαρμόζει και απαιτεί τηλεκπαίδευση στα δημόσια σχολεία, χωρίς να εξασφαλίσει τις αναγκαίες συνθήκες και προϋποθέσεις;
Τόσο καιρό τι έκαναν; Θέλουμε τελικά να έχουμε μια δημόσια εκπαίδευση για λίγους και προνομιούχους ή για όλους και την κοινωνία;
Τι κάνει η πολιτεία, η κυβέρνηση, η τοπική αυτοδιοίκηση;
Είναι χρέος μιας υπεύθυνης, οργανωμένης και δημοκρατικής πολιτείας να ανταποκριθεί σε αυτές τις ανάγκες και να στηρίξει επιτέλους το δημόσιο σχολείο και το κοινωνικό δικαίωμα στην εκπαίδευση.
Μέχρι πότε η δημόσια εκπαίδευση και γενικά η παιδεία θα απαξιώνεται από την πολιτεία αλλά και την ίδια την κοινωνία;
Τι σχολεία είναι αυτά που έχουμε και τι εκπαίδευση δίνουν;
Τι είδους εκπαίδευση επιδιώκει η πολιτεία; Τι σόι αξίες προωθεί σήμερα η κοινωνία μας;
Πότε επιτέλους θα αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας;
Και ως πότε πίσω από την ατομική ευθύνη θα κρύβεται η κοινωνική ανισότητα, το έλλειμμα κοινωνικής συνείδησης, η κρατική αναλγησία και η πολιτική υπέρ των εκλεκτών και των προνομιούχων;
