Η προσπάθεια αναχαίτισης όλων των αναχρονιστικών δυνάμεων και των γνήσιων εκφραστών του παλαιοκομματισμού στην Ηλιούπολη, ξεκίνησε!

Χαιρετίζω την αυτόνομη και ανεξάρτητη κάθοδο στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές των «Συνεργών με την Ηλιούπολη» και ιδιαίτερα την έκφραση της πίστης τους που διατυπώνουν σε:

«σε μια προοπτική ενισχυμένης δημοκρατίας για την Ηλιούπολη. Με συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και συνεχή δημόσια διαβούλευση, ικανή να ανανεώσει ριζικά την κοινωνική και πολιτική ζωή της Ηλιούπολης, αφήνοντας πίσω παλαιοκομματικές και τυχοδιωκτικές νοοτροπίες και πολιτικές», όπως πολύ σωστά αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους.

• Ενώνουμε τις δυνάμεις για να ακυρώσουμε κάθε είδους συμφωνία προσώπων, παρατάξεων και κομμάτων «κάτω από το τραπέζι» και ερήμην της κοινωνίας.

• Απαντάμε δυναμικά και στην πράξη σε όσους άκαιρα και άστοχα ταυτίζουν τη δική τους εκλογή στο δημαρχιακό αξίωμα με το μέλλον αυτής της πόλης.

• Δίνουμε ραντεβού με την κοινωνία στο καθαρό αγώνα μας ενάντια σε κάθε τυχοδιωκτική, καιροσκοπική και μεταμφιεσμένη αναχρονιστική δύναμη που προσπαθεί να ανακόψει αυτή την πορεία.

Με πρωταγωνιστές τους νέους και τις νέες του καθημερινού μόχθου στη ζωή και στη γνώση, και κυρίως με την ΕΝΟΤΗΤΑ όλων των κοινωνικών, παραγωγικών και αναπτυξιακών δυνάμεων αλλάζουμε σελίδα. 

Κώστας Γ. Σεφτελής
Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος Ηλιούπολης

Προβλήθηκε 222 φορές

Η εθνική αποδόμηση οδηγεί στη λαϊκή αποβλάκωση (του Στάθη)

«Η συντήρηση της μνήμης μας, είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης» δήλωσε καλώς ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Και για αυτό ακριβώς ο υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου βγάζει τα μάτια της Ιστορίας στα σχολεία,

Ο τσαμπουκάς (αρχηγός;) που εκλιπαρεί (Του Δημήτρη Καμπουράκη)

Ετυμολογικά, το ρήμα «εκλιπαρώ» προέρχεται από την σύνθεση του «εκ» και του «λιπαρός». Λιπαρός είναι ο καλυμμένος με λάδι ή λίπος, αυτός που γλιστράει, ο άπιαστος, ο γλίτσας. Ο Μπαμπινιώτης τα γράφει αυτά. Το «εκλιπαρώ» ως συνθετικό ρήμα, σημαίνει «παρακαλώ ικετευτικά». Βρε τον τσαμπουκά τον Αλέξη λοιπόν.

Το δούλεμα ως διακυβέρνηση (του Στάθη)

Κυρία, δημοσιογράφος - χρονογράφος, που τα τελευταία τριάντα χρόνια αντιμετωπίζει την πολιτική σαν να είναι φολκλόρ και τη ζωή ως μια ενδιαφέρουσα κατάσταση για την αλαζονεία του μικροαστικού μικρομεγαλισμού, έγραφε τις προάλλες σε αντιπαθή (στη θεία Φωτούλα) εφημερίδα μια γλυκερή ωδή στην πλατεία Θεάτρου – πώς εξανθρωπίσθηκε και πώς μετατράπηκε σε όαση γλυκύτητος, απλώς με μια - δυο «δράσεις».

Έχει δίκιο ο Πολάκης (Γ.Παπαδόπουλος- Τετράδης)

Σε πείσμα όσων επιτίθενται στον υφυπουργό Υγείας κ Πολάκη, η στήλη επικροτεί την πρότασή του για φυλακίσεις πολιτικών που παρανομούν, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο της χώρας. Προτείνω, μάλιστα, να ξεκινήσουμε από τα πιο φρικαλέα περιστατικά.

Μένουν μαζί ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ γατζωμένοι στην εξουσία, αδιαφορώντας για το μέλλον της χώρας. (του Τάκη Διαμαντόπουλου)

Και μαζί και χώρια, που λέει και ο λαός. Αυτό ισχύει για τους δυο κυβερνητικούς εταίρους Τσίπρα -Καμμένου, που τις τελευταίες ημέρες συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ με αντικείμενο τις σχέσεις των δυο πλευρών με αφορμή την συμφωνία των Πρεσπών και τις αμερικανικές βάσεις στην χώρα μας.