Λαϊκή Συσπείρωση Ηλιούπολης

Οι εξελίξεις στην Υγεία είναι δραματικές για το λαό και πρέπει να γίνουν πεδίο λαϊκής διεκδίκησης και κριτήριο της λαϊκής ψήφου.

Η επιδείνωση των όρων παροχής υπηρεσιών πρόληψης, θεραπείας και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στα λαϊκά στρώματα δεν είναι προσωρινή.

Έχει μόνιμο χαρακτήρα. Συνδέεται με την επιδίωξη του κεφαλαίου και του κράτους να στοιχίζει πιο φτηνά το εμπόρευμα εργατική δύναμη.

Αυτή η πολιτική αποτυπώνεται με επιθετικό τρόπο από κυβέρνηση- ΝΔ, ΕΕ.

Το κράτος περιορίζει δραστικά τόσο τη χρηματοδότηση για τη λειτουργία, τη στελέχωση και τον εξοπλισμό των δημόσιων Μονάδων Υγείας, όσο και τις δωρεάν παροχές, οι οποίες είναι όλο και περισσότερο αναντίστοιχες με τις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες.

Τα μέτρα της κυβέρνησης ενισχύουν και εδραιώνουν την εμπορευματοποίηση του συστήματος Υγείας, την ανταποδοτικότητα των παροχών και την ατομική ευθύνη των ασθενών. Τα επιχειρηματικά κριτήρια λειτουργίας των δημόσιων Μονάδων Υγείας και τους επιχειρηματικούς ομίλους που δραστηριοποιούνται στην Υγεία, επιδεινώνουν τους όρους δουλειάς και αμοιβής των εργαζόμενων υγειονομικών.

Αυτό προσδιορίζει η κυβερνητική προπαγάνδα για την εξασφάλιση ενός «βασικού πακέτου» υπηρεσιών Υγείας, ενιαίου καθώς λέει για όλους, καθώς και οι προτάσεις της ΝΔ για επιχειρηματική δράση στην υγεία.

Ο «εξορθολογισμός» των δαπανών, το «νοικοκύρεμα», η καταπολέμηση της «σπατάλης και της διαφθοράς», οι παροχές με βάση τις «πραγματικές ανάγκες», αποτελούν τον «Δούρειο Ίππο», για να εισάγουν στη λαϊκή συνείδηση ως «κανονικότητα» τις επιπλέον κρατικές και ασφαλιστικές περικοπές, τις επιπλέον πληρωμές σε φάρμακα, ιατρικές, εργαστηριακές και διαγνωστικές εξετάσεις, θεραπείες, υγειονομικό υλικό κ.λπ.

Το γεγονός ότι όλα τα αστικά κόμματα υποστηρίζουν τη στρατηγική της ΕΕ για την Υγεία και το Φάρμακο, διαμορφώνει το έδαφος να εστιάζουν την αντιπαράθεσή τους στα ζητήματα της «ικανότητας», της «αποτελεσματικότητας», της ύπαρξης «σχεδιασμού», της «διαφάνειας», των «σκανδάλων». Προσπαθούν να εγκλωβίσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια στα όρια μιας πιο αποτελεσματικής διαχείρισης της αντιλαϊκής πολιτικής, με χαμήλωμα των λαϊκών απαιτήσεων.

Ο λαός μας δεν μπορεί να μείνει παρατηρητής και παθητικός αποδέκτης μιας αντιδραστικής πολιτικής που ξετυλίγεται στον τομέα της υγείας και του φάρμακου.

Να βάλει μπροστά τις δικές του ανάγκες.

Να πει όχι στην εμπορευματοποίηση της υγείας και του φάρμακου.