Νίκος Ι. Καραβέλος
Δικηγόρος-Συγγραφέας
Όπως κατά την περίοδο της Άνοιξης παρατηρείται ανθοφορία, έτσι και την περίοδο των εκλογών συμβαίνει να ανοίγουν ποικίλα μπουμπούκια, ευρισκόμενα εν υπνώσει.
Στην πρώτη περίπτωση χαίρεται η ίδια η Φύση, στη δε δεύτερη αγάλλεται η εκλογική μας διαδικασία.
Χαίρεσαι τους ανθούς της Φύσης να σου γεμίζουν την ψυχή, χαίρεσαι τα λουλούδια της πολιτικής να σου πολιορκούν το σπίτι.
Ένα είναι βέβαιον: τόσο η φυσική, όσο και η πολιτική ανθοφορία, προετοιμάζουν άφθονους, χυμώδεις και μεστούς καρπούς!
Ένα ακόμη κοινό χαρακτηριστικό τους είναι ότι της φυσικής, αλλά και της εκλογικής ανθοφορίας, προηγείται ο χειμώνας.
Ένα τέτοιο μπουμπούκι,, λίαν σπουδαίο και χρήσιμο, είναι ο "Ευγνώμων".
Ορισμένοι δίνουν για τον ευγνώμονα τον ακόλουθο ορισμό:
Είναι, λέει, το πρόσωπο, το οποίο, όπως λέει κι η λέξη,αναγνωρίζει έμπρακτα τις ευεργεσίες που του έχουν γίνει,θυμάται και θέλει να ανταποδώσει το καλό, δέχεται με καλή γνώμη την προσγενόμενη ευεργεσία και την οφειλόμενη χάρη.
Ο ορισμός αυτός είναι λαθεμένος μα και απάνθρωπος! Γιατί καταδικάζει κάποιον να οφείλει χάρη σε τρίτους, επειδή τον ευεργέτησαν,ενώ εκείνοι θα έπρεπε να νιώθουν ευγνώμονες που τους έκανε την τιμή να τον ευεργετήσουν!
Πρέπει οι άλλοι να ξέρουν πως ευεργετώντας ή κάνοντας χάρη σε ένα τέτοιο υποκείμενο, πράττουν απλώς το αυτονόητο καθήκον τους έναντι της πόλεως!
Ο "Ευγνώμων" προσεγγίζει, και ορθώς, τους πάντες από συμφέρον και αγαπά μόνον εκείνους από τους οποίους περιμένει να ωφεληθεί. Αυτούς δε που προσεγγίζει, τους σιχαίνεται και θανάσιμα τους μισεί, και με το δίκιο του, γιατί ξέρει πως κάποτε τον ευεργέτησαν,πως εκείνοι το ξέρουν, πως υπολείπεται αυτών, πως είναι κατώτερός τους και,σε ορθότερα ελληνικά, πως είναι (ν)τενεκές!
Προσκολλάται σε εκείνους που είναι ισχυροί,και πετυχαίνει, με το χαμηλό του βλέμμα και και την πολιτική του πλαδαρότητα, να ανελίσσεται και να φτάνει, ΄"σαν μαύρος κι άχαρος κισσός", που γράφει ο ποιητής Ιωάννης Γρυπάρης, ακόμη και σε υψηλά αξιώματα. Ελέω δε του ισχυρού και δίπλα του, για να είναι και σε θέση να τον υπονομεύει, ενεργεί και " αντί αυτού".
Κραταιώς απαίδευτος και ρηχός, σπουδαιοφανής και ολίγος, έχει τα απαραίτητα εκείνα προσόντα, για να επιμένει, κατά την διάρκεια των εκλογών, πως είναι ο Μέγας Ναπολέων!
Έχει τόσο ανεπτυγμένο το αίσθημα της ευθύνης ώστε αναγκάζεται να είναι αγνώμων.
Όχι όμως από αχαριστία, αλλά από μεγάλη ευαισθησία και λεπτότητα.
Για να μην νιώθει άβολα ο ευεργέτης του!
Ο " Ευγνώμων", με την πολιτεία του δικαιώνει τη σοφή λαϊκή ρήση:
" Καμία καλή πράξη δεν μένει ατιμώρητη"!
