Νίκος Ι. Καραβέλος
Δικηγόρος-Συγγραφέας
Όταν ο Θεός έφτιαξε τον Κόσμο, είδε τη Δημιουργία του και χάρηκε. Τότε, αίφνης, διαπίστωσε ότι του έλειπαν δύο πλάσματα: το ένα ήταν η καμήλα, της οποίας την κατασκευή ανέθεσε, όπως λένε, σε μια διακομματική επιτροπή. Γι αυτό και το χάλι της με τις καμπούρες.
Το δεύτερο, το άφησε να το φτιάξει, το τελειότερο δημιούργημά του, ο Άνθρωπος!
Εκείνος, μόλις έλαβε την σχετική εντολή, έφτιαξε αμέσως τον "Πολιτευτή" κι εκείνος με τη σειρά του τον "Εργολάβο"!
Ο "Πολιτευτής", λοιπόν, είναι το πρόσωπο που ασκεί την πολιτική, ο ασχολούμενος συστηματικά με τα κοινά, με άλλα λόγια το πρόσωπο που επιδιώκει εξουσία, συνήθως αιρετή (δια ψήφου). Χωρίς, όμως, να τον "χαλάει" και η ανάθεση, ή ο διορισμός, με κάποιο αντίτιμο ή με κάποια, τέλος πάντων αξιοπρεπή παροχή.
Οποιοδήποτε προνόμιο τού παρέχεται, το δέχεται για να μη φανεί ακατάδεκτος, δεν δύναται, όμως, να υποκαταστήσει την προσήλωση και την προσφορά προς τον πολίτη, εν ονόματι του οποίου πολιτεύεται.
Ο "Πολιτευτής" δεν έχει καμιά σχέση με τον λεγόμενο "πολιτικάντη", άτομο επιτήδειο και δολερό, που εκμεταλλεύεται πολιτικές καταστάσεις και γνωριμίες, για προσωπικά του οφέλη.
Ο άνθρωπός μας είναι βαθιά πολιτικοποιημένος, αυτός ο,τι κάνει είναι πράξη πολιτική, και η ζωή του ακόμη. Θεωρεί, λοιπόν, φυσικό και αναγκαίο να ζει και να ψωμίζεται από την πολιτική.
Επομένως οφείλει να είναι μονίμως υποψήφιος. Ακόμη, όμως, κι αν δεν εκλεγεί, χρησιμεύει στο κόμμα ή την παράταξη, όχι ως κατιμάς, αλλά ως χρυσή εφεδρεία!
Τελειώνοντας το εγκώμιό μας πρέπει να μην παραλείψουμε να πούμε ότι οι Έλληνες "Πολιτευτές" έχουν έμπρακτα διαψεύσει τις ανοησίες του Σωκράτη, που πίστευε πως η Πολιτική είναι απ' όλες τις τέχνες η σπουδαιότερη και πρέπει να διδάσκεται, όπως η ρητορική, η ιατρική, η αργυροχοΐα, η ναυτική.
Έλεγε ο αδαής ότι, όπως είναι αδιανόητο να καλέσεις γιατρό έναν άσχετο και ανεκπαίδευτο ή να αναθέσεις την ευθύνη του πλοίου σε κάποιον που δεν έχει δει θάλασσα, έτσι δεν πρέπει να αναθέσεις την ευθύνη διακυβέρνησης της πόλης (ή της Χώρας) σε κάποιον που δεν έχει διδαχτεί την πολιτική τέχνη.
Αυτές οι λαθεμένες απόψεις ενός αφελούς γεροφιλοσόφου, έχουν ευτυχώς καταρριφθεί, εδώ και χρόνια, μέσα στην φαιδρή επικράτεια του "Ανεξάρτητου Κοινοβουλευτικού Δεσποτάτου της Γραικίας", και έχουν αφεθεί οι πολίτες στην τύχη τους και οι "Πολιτευτές" μας, με τη σειρά τους, να περιφέρουν ανεμπόδιστοι την πολύτιμη για τον λαό αμάθεια και την γύμνια τους.
