Του Στάθη (www.topontiki.gr)

Ο κ. Γεωργιάδης και ο κ. Τατσόπουλος στο ίδιο κόμμα! Παράξενη εποχή «τη βρήκαμε στην Αφρική» που λέει κι ο ποιητής εκεί που πάλι γαμεί και δέρνει η Λεγεώνα των Ξένων (δηλαδή επενδύει η Γαλλία στην ανάπτυξη της περιοχής).

Ελλάδα 15 Μαΐου 2019, η κυβέρνηση βασίζεται στην ψήφο εμπιστοσύνης της κυρίας Μεγαλοοικονόμου, του ένδοξου Δανέλλη, παράξενη εποχή με λαϊκά κότερα και τρύπια λόγια μιας προεκλογικής εκστρατείας πεθαμένης από χέρι, εκ προοιμίου ακυρωμένης.

Ο Κούλης φιλολαϊκός! σαν να λέμε ένας Κράσσος που αγωνίζεται για τα δικαιώματα του Σπάρτακου. Και ο Τσίπρας «των πολλών», σαν να λέμε ο βαλές των Αμερικανών, ΕΛΑΣίτης.

Ποτέ άλλοτε, εξ όσων ενθυμούμαι (και έχω πια ζήσει πολλά) δεν υπήρξε προεκλογική εκστρατεία τόσο χαμηλού επιπέδου, τρολ οι ηγεσίες, φάλαγγες οι καρέκλες. Λοξή φάλαγγα οι μαλακίες.

Η Βουλή που εκπνέει είναι η πιο μονοσήμαντη και η πιο ομογενοποιημένη όλων των εποχών. Και, με ενδιάμεση στάση τις Ευρωεκλογές, οι εθνικές εκλογές θα περιστραφούν γύρω από τα ερωτήματα που θέτουν οι ίδιες καταραμένες επιλογές: Τσίπρας ή Κούλης; Κοτζιάς ή βούλωστο; νεοφιλελευθερισμός ή νεοφιλελευθερισμός;

Οι σκελετοί της ρητορικής που ανασύρεται για να ντύσει αυτήν τη θανατηφόρα (μη) διαμάχη είναι παμπάλαιη: το φως και το σκότος, το λαϊκό παιδί (έστω και λιγούρικο για γκλαμουριές) και ο κυριλέ λιμοκοντόρος, το παλιό και το νέο – οι ίδιες και οι αυτές κοινοτυπίες όλης της Μεταπολίτευσης μαζεμένες.

Προεκλογική εποχή της Μαρμότας, ένα αέναο ντεζαβού για καρμανιόλες. Μέσα στο περιτύλιγμα βρίσκεις μόνο το περιτύλιγμα, μια τρύπια μπάμπουσκα που δεν έχει άλλες μπάμπουσκες μέσα.

Όλα έχουν εξαντληθεί από καιρό και όλα απλώς επαναλαμβάνονται σαν κατάρα που δεν λέει να ξεθυμάνει.

Ο Κούλης, ένας μπούλης που δουλεύει για τον Τσίπρα.

Ο Τσίπρας, ένας τύπος που ανακαλύπτει προεκλογικώς τον Χριστό (μάλλον αξιοποιώντας τη γνωριμία του με τον Ιούδα) και ό,τι άλλο θέλετε να ανακαλύψει για πάρτη σας!

Φραπέ χωρίς ΦΠΑ, ο ΠΑΣ Γιάννενα στην Πριμέρα Ντιβιζόν – ό,τι πάρετε ένα τάληρο (που θα σας το πάρει πίσω ο Ευκλείδης) – αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει, ποιος θα πάρει την Αντιπροσωπεία.

Την Αντιπροσωπεία της Γερμανίας στην Ελλάδα.

Ο λαός δεν χρειάζεται εκπροσώπους στη Βουλή, χρειάζεται αντιπροσώπους της Γερμανίας να δουλέψουν εδώ μαγαζί (χθες ανακοινώθηκε η πώληση και των τελευταίων ελληνικών αεροδρομίων).

Είναι αλήθεια ότι παντού στην Ευρώπη οι αστικές δημοκρατίες έχουν υποχωρήσει και πάνω από τα άμυαλα κεφάλια μας κρέμεται το ερώτημα της τυραννίδας. Στην Ελλάδα προσέτι επικρέμεται και το ερώτημα της γελοιότητας.

Κανένας τρόμος, ουδείς φόβος για αυτό που μας συμβαίνει κι αυτό που μας περιμένει (ο γόνιμος τρόμος που σε αναγκάζει να σοβαρευτείς), αλλά αντιθέτως ένα καραγκιοζιλίκι της ελεεινής μορφής, εκείνης του Πολάκη.

Ένα τσίρκο υποκλοπής ταυτοτήτων – ο ένας είναι ο άλλος, τον Τσίπρα επαινεί ο Μοσκοβισί, τον Κούλη επαινεί ο Βέμπερ, κι όλοι μαζί μας πάνε του θανατά.

Δέκα χρόνια κρίσης τα οποία δημιούργησαν τις προϋποθέσεις που χρειάζονται για να μη βγούμε απ’ την κρίση ποτέ…

ΥΓ. : Δεν γελάσαμε, ε;

twitter: @st_stavropoulos

email: stathispontiki@gmail.com 

Προβλήθηκε 195 φορές

Από την ελαστικότητα εργασίας στην ελαστικότητα της κοινωνίας (Χαρά Καφαντάρη)

Άρθρο της Χαράς Καφαντάρη, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Δυτικού Τομέα Αθήνας, αντιπροέδρου της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής και αν. τομεάρχη Περιβάλλοντος της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ, στην εφημερίδα KONTRA (Κυριακή 31/05).

Πανδημία:  «Ευκαιρία» οπισθοδρόμησης και στην Παιδεία (Τούλα Πάντου)

Η πανδημία και ο εγκλεισμός όλων μας στα σπίτια υπήρξε ο τέλειος σύμμαχος της Κυβέρνησης και της Υπουργού Παιδείας για την υλοποίηση όλων, όσα είχαν προεκλογικά σχεδιάσει επί χάρτου για τη Δημόσια Εκπαίδευση.

Αχυράνθρωποι και Φιλισταίοι (Δημοσθένης Γεωργοβασίλης)

1. Γένεση αχυρανθρώπων: Λέγεται ότι ο επουράνιος Θεός δημιούργησε τoν άνθρωπο. Ο επίγειος Θεός όμως επινόησε τον αχυράνθρωπο. Ο άνθρωπος έχει συνείδηση, αποφασίζει, φέρει ευθύνη και δικαιώνεται ή τιμωρείται για τις πράξεις του...

ΚΙΝΗΣΗ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ (Κ.Α.Μ.ΕΚΠ) : ''Όταν η μαθηματικά αναμενόμενη ωφελιμότητα   είναι κραυγαλέα αρνητική...''

''Ιατρικές ιστορίες συμβαίνουν τακτικά'' έγραφαν σε άρθρο τους στο περιοδικό NOTICES OF THE AMERICAN MATHEMATICAL SOCIETY οι D. Rockmoreκαι J.L. Snell, «και είναι επόμενο σε συζητήσεις για τη διαφορά ανάμεσα στις τυχαιοποιημένες (randomized) κλινικές περιπτώσεις και τα επιδημιολογικά πειράματα»