Του Αλέξανδρου Οικονομίδη
Αυτός ήταν ο τίτλος ενός τραγουδιού των Smashing Pumpkins από τη δεκαετία του 90.
Τα χθεσινά αποτελέσματα που φέρνουν στο δεύτερο γύρο τις παρατάξεις Βαλασόπουλου και Χατζηδάκη σηκώνουν πολλή συζήτηση.
Καταρχήν η παράταξη Βαλασόπουλου φαίνεται να διατηρεί με μία ελαφριά μείωση το ποσοστό που είχε στον α’ γύρο των εκλογών του 2014.
Βέβαια όταν είσαι εξουσία επί 9 χρόνια και έχεις τη δυνατότητα της προβολής και διαφήμισης με όλους τους δυνατούς τρόπους δεν το λες και επιτυχία.
Επιτυχία είναι αναμφίβολα η διαφορά από τους υπόλοιπους συνδυασμούς, αλλά μέχρι εκεί.
Μην ξεχνάμε ότι αν δούμε τα αποτελέσματα ανάποδα, το 30% θέλει την συγκεκριμένη παράταξη, αλλά το 70% θέλει κάποια άλλη.
Ένα δεύτερο συμπέρασμα αφορά την αναλογική, η οποία κατά τη γνώμη μου έδωσε (σωστά) το δικαίωμα εκπροσώπησης περισσότερων άξιων συμπολιτών μας στο δημοτικό συμβούλιο.
Με το προηγούμενο σύστημα είχαμε το τραγελαφικό του να αποκλείονται από το δημοτικό συμβούλιο υποψήφιοι άλλων συνδυασμών με περισσότερες ψήφους από αυτές που είχαν κάποιοι υποψήφιοι της πρώτης παράταξης.
Άδικο και ποτέ δεν κατάλαβα γιατί ο πρώτος πρέπει να πριμοδοτείται με 18 παραπάνω έδρες στο δεύτερο γύρο.
Το νέο αναλογικό σύστημα θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε συνεργασίες, προκειμένου να επιτευχθεί πλειοψηφία εντός του δημοτικού συμβουλίου.
Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν ποιες θα είναι αυτές οι συνεργασίες, αν και κάποιοι συνδυασμοί έχουν εκδηλώσει άμεσα ή έμμεσα την στήριξη τους στην παράταξη Βαλασόπουλου. Δικαίωμα τους.
Δικαίωμα μου είναι να επιμείνω και εγώ στην πάγια άποψη ότι ο δήμαρχος έπρεπε να έχει το δικαίωμα εκλογής για 2 τετραετίες το πολύ. 8 ή 9 χρόνια είναι αρκετά για να δείξει κάθε δήμαρχος τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει για τους πολίτες.
Με τα «αν» όμως δε γίνεται δουλειά και οδεύουμε προς δεύτερο γύρο με τα δεδομένα που ανέφερα παραπάνω.
Θα είναι μια δύσκολη εβδομάδα. Πιθανώς να ξεκαθαρίσουν και κάποια πράγματα σχετικά με τις ορέξεις και προθέσεις όλων των συνδυασμών.
Η δημοκρατία κατά τη γνώμη μου νίκησε. Έχουμε εκπροσώπηση 9 συνδυασμών στο δημοτικό συμβούλιο.
Έχουμε ουσιαστικά εκπροσώπηση της ψήφου κάθε συμπολίτη μας, όσο και αν η παράταξη Βαλασόπουλου ήταν αντίθετη στο σύστημα της αναλογικής. Αυτό αποτελεί μία κατάκτηση της δημοκρατίας για όλους μας.
Χθες είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω με κάποιους γνωστούς και φίλους που ήταν υποψήφιοι στην πλειψηφία των συνδυασμών (στην παράταξη Βαλασόπουλου δεν έχω ούτε γνωστούς ούτε φίλους).
Αποκόμισα μια διάθεση συνεργασίας για το καλό της πόλης, μακριά από αλαζονικές τάσεις.
Οι εκλογές διεξήχθησαν σε κόσμιο, πολιτισμένο κλίμα, με εξαίρεση κάποιες «ομορφιές» ορισμένων, οι οποίοι θεωρούν ακόμα και σήμερα, το σωτήριο έτος 2019, τον τσαμπουκά και την μαγκιά μέσο επιβολής των απόψεών τους.
Προσωπικά χαίρομαι γιατί από ότι μαθαίνω θα βρίσκονται στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο φίλοι και γνωστοί που το αξίζουν και είμαι σίγουρος ότι προσφέρουν βάζοντας το δικό τους λιθαράκι στην βελτίωση της ποιότητας ζωής στην Ηλιούπολη.
Χαίρομαι γιατί το είχα το ηθικό πλεονέκτημα της μη υποψηφιότητάς μου προκειμένου να εκφράζω γραπτά την αντίθεσή μου σε αντιλήψεις άλλης εποχής.
Χαίρομαι που κείμενά μου δημοσιεύτηκαν στις περισσότερες τοπικές ιστοσελίδες,
Χαίρομαι που ευτυχώς έχω τη δουλειά μου και δεν έχω ανάγκη την ενασχόληση με τα κοινά προκειμένου να αποκομίσω υλικά οφέλη.
Χαίρομαι που είμαι ελεύθερος να λέω την άποψή μου.
Χαίρομαι που την εβδομάδα που ξεκίνησε σήμερα έχουμε να δούμε και να ακούσουμε πολλά.
Συγχαρητήρια σε αυτούς που το αξίζουν.
