Η κυβέρνηση θέτει ζήτημα «κυβερνησιμότητας» των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης μετά τις τελευταίες εκλογές, οι οποίες έλαβαν χώρα με απλή αναλογική (ν. 4555/2018).

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, ειδικά στις περιπτώσεις όπου ο εκλεγμένος από τον δεύτερο γύρο δήμαρχος δεν έχει την πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου, αυτό συνεπάγεται «αδυναμία διοίκησης» του δήμου και άρα αυτό πρέπει να αλλάξει με ένα μικρό νομοθετικό πραξικόπημα κατόπιν εκλογής.

Δηλαδή, με το να δίνονται οι αρμοδιότητες αυτοδικαίως στον δήμαρχο και στην παράταξη του, ανεξάρτητα από ζητήματα πλειοψηφίας και μειοψηφίας μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Το νομοσχέδιο αφαιρεί μεθοδικά αρμοδιότητες από τα δημοκρατικά εκλεγμένα όργανα για να τις αποδώσει στον «νικητή».

Ο νόμος Σκουρλέτη, που εισήγαγε την απλή αναλογική στις αυτοδιοικητικές εκλογές, δημιούργησε δύο πόλους εξουσίας, μιας και η μη κατάργηση του 2ου γύρου, έδινε ταυτόχρονα δημοκρατική νομιμοποίηση και εξουσία και στο δημοτικό συμβούλιο και στον εκλεγμένο στον 2ο γύρο δήμαρχο.

Η εφαρμογή της απλής αναλογικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές πρέπει να προβλέπει την εκλογή του δημάρχου από το δημοτικό συμβούλιο, πάνω στη βάση συναινέσεων σε ένα κοινό πρόγραμμα.

Είναι κάτι τέτοιο εφικτό και λειτουργικό; Η απλή αναλογική δουλεύει;

Ναι είναι η απάντηση. Παραδείγματα πολλά, χαρακτηριστικότερο η Βαρκελώνη.

Η δήμαρχος Βαρκελώνης Άντα Κολάου, μέλος του DiEM25 και της Προοδευτικής Διεθνούς, είναι μια εξαιρετικά επιτυχημένη δήμαρχος, μέσα σε ένα σύστημα απλής αναλογικής, χωρίς φυσικά 2ο γύρο. Ο δήμαρχος εκλέγεται από το δημοτικό συμβούλιο.

Νομοθετικό Πραξικόπημα

Από εκεί και πέρα, αφ’ ενός είναι αδιανόητο να έχουν προκύψει εκλεγμένα όργανα με έναν συγκεκριμένο νόμο (κάτι το οποίο συνεπάγεται επίσης πως οι ψηφοφόροι πολίτες προσήλθαν στην κάλπη έχοντας υπόψη τους εκείνον τον τρόπο λειτουργίας των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης) και τώρα μετεκλογικά να αλλάζει ριζικά ο τρόπος λειτουργίας και να εισάγεται μια ολική ανατροπή στην δημοκρατική διαδικασία εντός των οργάνων.

Αυτό αποτελεί σαφή κατόπιν εορτής νόθευση του εκλογικού αποτελέσματος και της δημοκρατικής εντολής.

Οποιοσδήποτε παρόμοιος νόμος θα όφειλε να ισχύει μετά από τις επόμενες αντίστοιχες εκλογές, και όχι να μεταλλάζει τον τρόπο λειτουργίας ενός οργάνου που έχει ήδη εκλέγει με άλλες αρχές και άλλους κανόνες.

Αφ’ ετέρου, το ίδιο το ζήτημα της προτεραιότητας μιας νεοδημοκρατικής «κυβερνησιμότητας» το οποίο τίθεται μοιάζει να θεωρεί τα δημοτικά συμβούλια ως αποτελούμενα από παντοδύναμες παράταξης με κάτι σαν «point system» (τόσους έχεις εσύ, τόσους εγώ) αντί για πραγματικά φυσικά πρόσωπα δημοτικών συμβούλων, με αποτέλεσμα να θεωρεί εκ προοιμίου ότι φυσικά πρόσωπα που εξελέγησαν από διαφορετικές παρατάξεις σε δημοτικό και τοπικό επίπεδο είναι παντελώς αδύνατο να συνεργαστούν επί ορθολογικής βάσης (ειδικά όταν ήδη υπάρχουν μέριμνες που διευκολύνουν κάτι τέτοιο, όπως ο τρόπος ψήφισης των προϋπολογισμών που προβλέπει ο εν ισχύι νόμος της προηγούμενης κυβέρνησης.

Όμως, είναι ακριβώς η ανόθευτη αναλογική διαδικασία που εκπαιδεύει τους αιρετούς στη δημοκρατία, στις συμπράξεις, στην έξοδο από την παραταξιακή λογική.

Κρίνοντας ίσως εξ ιδίων τα αλλότρια, οι κυβερνητικοί νομοθέτες υποθέτουν πως τα εκλεγμένα πρόσωπα δεν έχουν άλλη βούληση, σκέψη ή κρίση από αυτήν της παράταξής τους και του/της επικεφαλής της — προσβάλλοντας έτσι συλλήβδην τους ΟΤΑ.

Μάλιστα, εισάγεται και η πρωτοφανώς αντιδημοκρατική πρόβλεψη πως μια σύμπραξη δημοτικών παρατάξεων δεν είναι δυνατόν να ανακληθεί στην πορεία (άρθρο 1)!

Όλα αυτά μας δείχνουν, βήμα-βήμα, το πώς οι νεοδημοκρατικές αντιλήψεις άλλοτε περί «αριστείας», άλλοτε περί «τεχνοκρατίας», και άλλοτε περί της προτεραιότητας της «κυβερνησιμότητας» αντίκειται εν τέλει σε στοιχειώδεις, καθολικά κατανοητούς όρους της δημοκρατικής διαδικασίας.

Η λέξη πραξικόπημα έχει ευτελιστεί από την πολυχρησία της σχήματα υπερβολής.

Μολαταύτα, όταν ένας νόμος αφαιρεί τις αρμοδιότητες από εκλεγμένες πλειοψηφίες και τις αποδίδει σε μειοψηφίες εντός ενός οργάνου, πως αλλιώς μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε εκτός από μικρό πραξικόπημα στους ΟΤΑ;

mera25.gr 

Προβλήθηκε 118 φορές

Ο Υμηττός πάλι σε κίνδυνο! (του Πάνου Τότσικα)

Με αφορμή την πρόσφατη πυρκαγιά - εμπρησμό στην ανατολική πλευρά του Υμηττού, θεωρώ σκόπιμη την αναδημοσίευση από το περιοδικό "ΟΥΤΟΠΙΑ" τ.123, Δεκ. 2017 ενός κειμένου μου για την συνολική κατάσταση που επικρατεί - και σήμερα - στον Υμηττό.

Περί βλακείας (ΞΕΝΟΦΩΝ Α. ΜΠΡΟΥΝΤΖΑΚΗΣ)

Η βλακεία, εκτός από ανίκητη και επικίνδυνη, είναι ενίοτε και χυδαία! Η βλακεία δεν κατατάσσεται στα εφτά θανάσιμα αμαρτήματα. Κακώς! Κάκιστα! Ούτε θεωρείται έγκλημα… Καλώς, κάλλιστα, γιατί δεν θα έφταναν… τα κάγκελα!…

Έγκλημα καθ' υποτροπή (ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ)

Τα λόγια είναι περιττά. Στην περίπτωση όμως της Εύβοιας, αλλά και πολλών άλλων πυρκαγιών στην χώρα μας, δεν ευθύνεται η κλιματική αλλαγή αλλά τα συμφέροντα και η εγκληματική αδιαφορία των κυβερνώντων στο πραγματικό πρόβλημα.

ΠΑΣΚΕΔΙ - Αντικαπνιστικός νόμος: ''άμεση ανάγκη για διαχωρισμό καταστημάτων σε καπνιζόντων ή μη''

Από την πρώτη κιόλας στιγμή, το ΠΑΣΚΕΔΙ δήλωσε ότι τάσσεται υπέρ των άμεσων κινητοποιήσεων τόσο του υπουργείου Υγείας, όσο και του ίδιου του κ. πρωθυπουργού σχετικά με την αποτελεσματική εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου.

Kαταργήστε το άσυλο και κλείστε μας σε άσυλο... (Κώστας Κωνσταντινίδης)

Κάποτε ο μεγάλος Καραμανλής, ευφυής και πραγματιστής, είπε τη μεγάλη ατάκα πως η Ελλάδα είναι ένα μεγάλο φρενοκομείο, θέλοντας πιστεύω να εκφράσει το αλλοπρόσαλλο της συμπεριφοράς των Ελλήνων υπηκόων οι οποίοι άλλα πιστεύουν και άλλα πράττουν.