Σπύρος Τζόκας
Πανεπιστημιακός – Συγγραφέα
Πανεπιστημιακός – Συγγραφέα
Η απαξίωση της πόλης μας συνεχίζεται. Η λογική της μίζερης εξοικονόμησης οδηγεί στην καθημερινή ταλαιπωρία τους συμπολίτες μας. Είναι προφανές πλέον ότι μέτρο των ενεργειών αυτών δεν είναι ο άνθρωπος. Δεν υπολογίζεται.
Αρκεί κάποιος συμπολίτης μας να μεταβεί στην εφορία του Παγκρατίου για να εξυπηρετηθεί και θα κατανοήσει το μέγεθος της αναισχυντίας και της αναλγησίας των ιθυνόντων.
Το πρώτο που πρέπει να σκεφτεί είναι με ποιο τρόπο θα φθάσει εκεί. Δεν συνδέεται με καμία συγκοινωνία της περιοχής με το κέντρο του δήμου και απέχει πάνω από χιλιόμετρο από το κέντρο της τοπικής και οικονομικής δραστηριότητας. Ο πλέον προσιτός είναι με τα πόδια!! Οι ηλικιωμένοι όμως; Οι άνθρωποι που έχουν κάποια προβλήματα;
Ποιος τους λογαριάζει θα μου πεις. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που λέγαμε: «στο κάθε ερώτημα η απάντηση είναι ο άνθρωπος». Και ας πούμε ότι έφθασε στην εφορία του Παγκρατίου με κάποιο τρόπο. Αυτό που θα δει θα τον τρομάξει.
Θα αναρωτηθεί αν μπορεί να αντιμετωπίσει την ουρά των ανθρώπων και κάποιες ανάρμοστες συμπεριφορές. Δύσκολο. Και τώρα το δεύτερο ή το τρίτο βήμα. Ξαποστέλλουν από την πόλη μας και τα ΕΛΤΑ. Θα μας καταλαμβάνει φόβος και απελπισία αν μας έρχεται κάποιο συστημένο ή αν έχουμε κάποια υποχρέωση.
Στο κατάστημα της πλατείας Καισαριανής εξυπηρετούμαστε για τις πληρωμές των λογαριασμών μας αλλά και για άλλες οικονομικές, εκτός από τις ταχυδρομικές, συναλλαγές μας.
Προηγήθηκε όλων η Εθνική Τράπεζα Καισαριανής, η οποία εξυπηρετούσε πλήθος ηλικιωμένων. Και όλα αυτά στα μουλωχτά. Από ψιθύρους και διαδόσεις το μαθαίνουμε. Δεν μπορεί λέμε… δεν το πιστεύουμε και κάποια μέρα το βλέπουμε. Το ένα χτύπημα μετά το άλλο.
Αύριο θα αποσύρουν και το αστυνομικό τμήμα της περιοχής και η Alpha και ο κατήφορος θα συνεχίζεται. Θα παραμείνουμε εμείς με τα σουβλατζίδικα, τα καφέ, τα νυχάδικα και ότι ανάλογο προκύψει.
Τώρα είναι ο καιρός για δυναμικές αντιδράσεις με μπροστάρη το Δήμο.
Να μην τους αφήσουμε να υποβαθμίσουν την πόλη μας.
Να μην τους αφήσουμε να μας ταλαιπωρούνε και ιδιαίτερα τους απόμαχους, που έχουν εργαστεί σκληρά για μια αξιοπρεπή ζωή.
Αν το αφήσουμε και αυτό θα είμαστε άξιοι της τύχης μας
