Τα «κίτρινα γιλέκα» πέτυχαν νίκη με πολλά σημαινόμενα. Και υπενθύμισαν ότι οι αγώνες μπορούν να φέρουν αποτελέσματα – κάτι που είχαμε αρχίσει να ξεχνάμε απʼ όταν η κυβέρνηση Τσίπρα έκανε κωλοτούμπα και παρέδωσε τον λαό σφαχτάρι στους τοκογλύφους των Βρυξελλών.
Ήρθαμε σήμερα εδώ για να συζητήσουμε για την ποίηση του Αλέκου Αρδαβάνη. Όταν λέω Ποίηση δεν εννοώ τον εν στενή εννοία ποιητικό λόγο αλλά τη δημιουργία, την αισθητική λειτουργία μέσα από την ποιητική πράξη.
Παρακολουθούμε με σηκωμένη την τρίχα εδώ και καιρό μια αρρωστημένη νοοτροπία να απλώνεται όλο και περισσότερο στο διαδίκτυο κυρίως, και από εκεί στην κοινωνία.
Ο εθελοντισμός αποτελεί μια από τις σημαντικότερες μορφές κοινωνικής δράσης συνοχής και ανάπτυξης.
Μια πόλη καλύτερη, είναι το αυτονόητο δικαίωμα όλων μας. Μια τέτοια πόλη, ορίζεται και καθορίζεται από αντικειμενικά κριτήρια και όχι από τους κατόχους της επαγγελματικής αλήθειας.
Θέμα «Μακεδονίας του Αιγαίου» έθεσε ο κ. Ζάεφ και μίλησε για «Αιγαιάτες Μακεδόνες». Κιχ, ο Τσίπρας. Κιχ.
Τον προϋπολογισμό παρουσίασε η Διοίκηση του Δημάρχου κ. Βαλασόπουλου στο Δημοτικό Συμβούλιο της 25ης Νοεμβρίου μαζί με το τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου
Ενεχυροδανειστήρια διάσπαρτα στον αστικό ιστό όπως στην Ελλάδα της κρίσης (που πια είναι καθεστώς), είδα για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη.
«Ή εξαφανίζουμε τον ΣΥΡΙΖΑ ή μας εξαφανίζει». Μ αυτό το βαρύγδουπο σύνθημα ξεκινάει το ΚΙΝΑΛ, πρώην ΠΑΣΟΚ, τον προεκλογικό αγώνα. Παραβλέποντας 3 γεγονότα...
Εκτός από τον κ. Πάνο Λαφαζάνη, έχουν αρχίσει να διώκονται και άλλοι αγωνιστές κατά των πλειστηριασμών. Από το «Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος».
«...Και ξημέρωσε η 3 του Δεκέμβρη. Τρεις του Δεκέμβρη!.. Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει. Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο εκπληρώνεται.
Φεύγουν από δίπλα σου, απʼ τη ζωή σου, απʼ τον κόσμο σου.Φεύγουν και γίνονται αναμνήσεις κάπου στο βάθος του μυαλού.
«Δηλώνω αριστερός, αλλά με κάπως τρεμάμενη φωνή», δήλωσε ο φυσικός επιστήμων, κος Γιώργος Γραμματικάκης, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» (25.11.2018). Ο ίδιος είναι και ευρωβουλευτής του κόμματος «Το Ποτάμι».
Ζητούμενο: η αποκατάσταση της υπερηφάνειας της εργατικής τάξης. Η αποκάθαρση των εργαζομένων από τα μικροαστικά στερεότυπα και την κρυφή περιφρόνηση για την ίδια τους την τάξη.
Στο προηγούμενο σημείωμα, με ημερομηνία 23 Νοεμβρίου 2018, απευθυνθήκαμε προς τους ταγούς, τους διανοουμένους,τους πνευματικούς εργολάβους και τους πρωτοσπαθάριους της λεγομένης «αριστεράς».
Η άσκηση πατριωτικής πολιτικής δεν αφήνει κανένα περιθώριο στον εθνικισμό.
''Και να σου πω και κάτι άλλο; Και νά 'παιρνες 2.000 ευρώ, έτσι ως... Δε θα γινόταν τίποτα. Θα τά 'χανες αυτά τα χρήματα, θα τα σκόρπαγες, θα τα σπατάλαγες''. Μʼ αυτή του την απάντηση, σε άνθρωπο που έχασε το σπίτι του στο Μάτι, ο πρωθυπουργός δεν απέδειξε μόνο ότι δεν έχει ιδέα από την καθημερινότητα των πολιτών.
Η κάθαρση ήταν (και είναι, αλλά τώρα πλέον με λιγότερη ένταση) ένα κυριαρχικό αίτημα - διεκδίκηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, κυρίως των εργαζομένων.
Εγώ θα το γράψω κι ας κακιώσουν μερικοί. Η ΝΔ προηγείται σε όλα έναντι του Σύριζα, εκτός από ένα: Τη συνοχή. Αναφέρομαι στα ανώτερα και μεσαία στρώματα των στελεχών, αλλά στην Ελλάδα ζούμε και ξέρουμε πως ο απλός κόσμος στοιχίζεται πίσω από στελεχάρες και στελεχάκια.
Όλα τα παραπάνω είναι αποκυήματα φαντασίας. Όπως έλεγε και ο Μποστ στη «Μήδεια»: «Εδώ δεν γίνονται αυτά…»
