«Η συντήρηση της μνήμης μας, είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης» δήλωσε καλώς ο κύριος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Και για αυτό ακριβώς ο υπουργός Παιδείας κ. Γαβρόγλου βγάζει τα μάτια της Ιστορίας στα σχολεία,
Αρθρογραφία
Δειλοί, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα… (Στον απόηχο της επίσκεψης του γερμανού προέδρου Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ)
Μιλάει ο Πολάκης, βρέχει βατράχια. Μιλάει ο Καμμένος, βρέχει σαύρες. Μιλάει ο Γεωργιάδης, βρέχει φίδια. Κι ύστερα μαζευόμαστε στα σπίτια μας για βραδινό…
Ετυμολογικά, το ρήμα «εκλιπαρώ» προέρχεται από την σύνθεση του «εκ» και του «λιπαρός». Λιπαρός είναι ο καλυμμένος με λάδι ή λίπος, αυτός που γλιστράει, ο άπιαστος, ο γλίτσας. Ο Μπαμπινιώτης τα γράφει αυτά. Το «εκλιπαρώ» ως συνθετικό ρήμα, σημαίνει «παρακαλώ ικετευτικά». Βρε τον τσαμπουκά τον Αλέξη λοιπόν.
Κυρία, δημοσιογράφος - χρονογράφος, που τα τελευταία τριάντα χρόνια αντιμετωπίζει την πολιτική σαν να είναι φολκλόρ και τη ζωή ως μια ενδιαφέρουσα κατάσταση για την αλαζονεία του μικροαστικού μικρομεγαλισμού, έγραφε τις προάλλες σε αντιπαθή (στη θεία Φωτούλα) εφημερίδα μια γλυκερή ωδή στην πλατεία Θεάτρου – πώς εξανθρωπίσθηκε και πώς μετατράπηκε σε όαση γλυκύτητος, απλώς με μια - δυο «δράσεις».
Σε πείσμα όσων επιτίθενται στον υφυπουργό Υγείας κ Πολάκη, η στήλη επικροτεί την πρότασή του για φυλακίσεις πολιτικών που παρανομούν, προκειμένου να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο της χώρας. Προτείνω, μάλιστα, να ξεκινήσουμε από τα πιο φρικαλέα περιστατικά.
Και μαζί και χώρια, που λέει και ο λαός. Αυτό ισχύει για τους δυο κυβερνητικούς εταίρους Τσίπρα -Καμμένου, που τις τελευταίες ημέρες συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ με αντικείμενο τις σχέσεις των δυο πλευρών με αφορμή την συμφωνία των Πρεσπών και τις αμερικανικές βάσεις στην χώρα μας.
Τέτοια παρακμιακή κατρακύλα δύσκολα θα μπορούσε να φαντασθεί κανείς πριν να αναλάβει τη διακυβέρνηση η Λούμπεν Αριστερά.
Κύριε Πρέσβη, Η χώρα σας, χρηματοδότησε τη συστηματική εξόντωση των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας από τις συμμορίες των Νεοτούρκων και μετέπειτα του Μουσταφά Κεμάλ και του Τοπάλ Οσμάν.
Όπως τα πρώτα χρόνια μετά την Eπανάσταση του 1821, μας κυβέρνησαν Βαυαροί για να γίνουμε άνθρωποι, έτσι και σήμερα οι Γερμανοί με τα Μνημόνια προσπάθησαν το ίδιο: να μας κάνουν ανθρώπους
Διαβάζω στην ανακοίνωση πρόσκληση της Λαϊκής Συσπείρωσης Ηλιούπολης : «οι μεγάλες λαϊκές κινητοποιήσεις της δεκαετίας του 80 ΚΑΤΩ από την αποφασιστική καθοδήγηση της δημοτικής αρχής του αείμνηστου κομμουνιστή δημάρχου Δημήτρη Κιντή».
Σατανικός ο συνάδελφος Τάσος Αναστασίου στην «Αυγή»: στο τέλος οι Γερμανοί θα μας ζητήσουν Αποζημιώσεις για την εκθρόνιση του Όθωνα.
Ένας ισχυρός πρωθυπουργός θα είχε αποτάξει τον υπουργό του άμεσα, αλλά εδώ πολιτευόμαστε χαρίεντες μετ΄ ευτελείας.
Τελικώς, χρωστάνε οι Γερμανοί αποζημιώσεις στην Ελλάδα; Μάλιστα. Με απόφαση της Διάσκεψης των Παρισίων (1946) 7δις 100 εκ δολάρια αγοραστικής αξίας 1938 (σημερινά 108 δις χωρίς τους τόκους) και 3,5 δις δολ. του 1938, σημερινής αξίας 54 δις χωρίς τους τόκους. Αυτά, στο Δημόσιο. Και γιατί δεν τα δίνουν, ενώ έχουν πληρώσει σε όλα τα άλλα κράτη; Γιατί μπορούν!
Λένε ορισμένοι ότι αυτά που έκανε ο κ. Καμμένος (εγκέφαλος) πηγαίνοντας στις ΗΠΑ, δεν έχουν γίνει ποτέ, ότι τέτοιο προηγούμενο δεν έχει ούτε η Ζουαζιλάνδη. Ανοησίες!
Χάζευα από το πρωί της Πέμπτης στα κανάλια όλους τους βουλευτές, τους υπουργούς και τους παράγοντες του Σύριζα που αποτόλμησαν να υποστούν τις ερωτήσεις των δημοσιογράφων για το ρεζιλίκι Καμένου στην Αμερική.
Η προσπάθεια αναχαίτισης όλων των αναχρονιστικών δυνάμεων και των γνήσιων εκφραστών του παλαιοκομματισμού στην Ηλιούπολη, ξεκίνησε!
Για τα «επιθετικά δημοσιονομικά σχέδια των λαϊκιστών» έγραφε προ ημερών η έγκριτη «Handelsblatt», αναφερόμενη στη δημοσιονομική πολιτική της ιταλικής κυβέρνησης.
Η υπόθεση Καμμένου και οι αποκαλύψεις για παρακολούθηση Σαββίδη από τη CIA αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας είναι η πιο θρασύδειλα δουλική που είχε ποτέ η χώρα.
Περνάω σχεδόν καθημερινά από το «ΦΥΤΩΡΙΟ ΔΗΜΟΥ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ» στη συμβολή των οδών, Εθνάρχη Μακαρίου και Αθηνοδώρου. Το φυτώριο είναι από τα πρώτα έργα της σημερινής διοίκησης του Δήμου και εγκαινιάστηκε με «δόξες και τιμές» στις αρχές της προηγούμενης θητείας