Σε ηλικία 72 ετών έφυγε από τη ζωή ο δημοσιογράφος Κώστας Μπετινάκης, σκορπίζοντας θλίψη τον δημοσιογραφικό κόσμο, το αναγνωστικό κοινό και την οικογένειά του.

Πηγή: zougla.gr

Ο Κώστας Μπετινάκης είχε διαγράψει μία εξαιρετική πορεία στον δημοσιογραφικό χώρο και τα τελευταία χρόνια συνεργαζόταν με την ειδησεογραφική ιστοσελίδα zougla.gr, ενώ διατηρούσε και την προσωπική του σελίδα, το «στυξ».

Σε κείμενο που γράφτηκε από τον ίδιο τον Κώστα Μπετινάκη και αναρτήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 28 Νοεμβρίου με αφορμή τον θάνατό του στην ιστοσελίδα zougla.gr μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής: «Γεννήθηκα στις 25 Ιουνίου 1948 από τον Μιχάλη και την Καίτη. Και οι δύο ήταν Κρητικής καταγωγής. Τα παιδικά μου χρόνια πέρασα στου Χαροκόπου της Καλλιθέας. Τα πρώτα γράμματα έμαθα από την Αρσακειάδα γιαγιά Λιλή Ζαχαριουδάκη.

Αλλά η οδός Κυναιγείρου δεν υπάρχει πια (*). Κι όλοι οι παιδικοί μου φίλοι μένουν αλλού. Δημοτικό και Γυμνάσιο πήγα στο Κολλέγιο Αθηνών. Σπούδασα Δημοσιογραφία στον Όμηρο και Οικονομικές και Πολιτικές Επιστήμες στην ΠΟΕ της Νομικής.

Το 1968, σπουδαστής ακόμα στον Όμηρο, έδωσα εξετάσεις για να προσληφθώ σε μια νεοεκδιδόμενη εφημερίδα. ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ. Ήρθα πρώτος. Ήταν η μοναδική πρωτιά που είχα πετύχει.

Έτσι έγινα μαθητευόμενος δημοσιογράφος, σε μια ομάδα (μαζί με το Μπάμπη Παπαδάκη, το Μάνο Χουρδάκη και τον Ανδρέα Δαλδάκη) που τότε είχε επικεφαλής τον Λυκούργο Κομίνη με συνεργάτες τους Σταύρο Απέργη, Δημήτρη Κατσίμη, Δημήτρη Κουμπιά. Eκεί συνάντησα τον παλιό μου συμμαθητή Σπύρο Κομίνη γίναμε στενοί φίλοι και έπαιξε ρόλο από τις συζητήσεις μας στη διαμόρφωση πολλών απόψεων στις οποίες έχω κατασταλάξει.

Ως τον Ιανουάριο του 1970, οπότε εκδόθηκε η εφημερίδα εργαζόμουν άμισθος και τα κείμενά μου δημοσιεύονταν στον Ελεύθερο Κόσμο (την πρωινή του Σάββα Κωνσταντόπουλου). Ήταν εποχή της χούντας.

Από την αρχή της δημοσιογραφικής μου καριέρας εργάστηκα στο Εξωτερικό Δελτίο –ή τα Διεθνή όπως τα είπαν αργότερα. Δίπλα στον Μέμο Φαράκο, το Γιώργο Λεονάρδο, (στα Σημερινά) και τον Αστέρη Στάγκο (αργότερα στην Ελευθεροτυπία).

Χάρη στον αξέχαστο Ντίνο Τσαλόγλου βρήκα δεύτερη δουλειά στην οικονομική εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ, την οποία εγκατέλειψα σε ένδειξη διαμαρτυρίας όταν απολύθηκε ο Ντίνος. Κρίνοντας πως είχα την πολυτέλεια της αξιοπρέπειας να διαλέγω εργοδότες.

Μόλις συμπλήρωσα τρία χρόνια ΤΣΠΕΑΘ, αποφάσισα να διακόψω την αναβολή μου και να υπηρετήσω τη θητεία μου, ώστε όταν επιστρέψω να είμαι έτοιμος να γραφτώ στην Ένωση.
Υπηρέτησα ως έφεδρος αξιωματικός ΠΒ, όλη σχεδόν τη θητεία μου στον Έβρο. Επί έξι μήνες στα σκηνάκια, την περίοδο της επιστράτευσης και απολύθηκα ύστερα από θητεία 28 μηνών (Οκτ1972- Φεβ 1975).

Όταν απολύθηκα είχε πέσει η χούντα, είχαν κλείσει ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ κι ήμουν άνεργος, αφού δεν θέλησα να συνεχίσω στον “Ελεύθερο Κόσμο”. Στην ΕΣΗΕΑ γράφτηκα από το Μικτό, το 1979 – άδικα χρόνια του κομματικού συνδικαλισμού. Οι μεν δεν με έγραφαν ως “αριστερό” κι οι δε ως “δεξιό”.

Προσλήφθηκα στην ΕΡΤ, στο ραδιόφωνο για Εξωτερικό Δελτίο στις 7 Μαρτίου 1975 και στις 15 Μαρτίου παντρευτήκαμε με τη Μίνα, που μου χάρισε την Κατερίνα (1977) και τη Μαρία (1979).

Ως το Νοέμβριο του 2001 οπότε συνταξιοδοτήθηκα πρόωρα, είχα εργαστεί στο Ραδιόφωνο της ΕΡΑ στα Διεθνή και αργότερα ως διευθυντής Σύνταξης του Πρώτου Προγράμματος και στην Τηλεόραση στα Διεθνή καθώς και ως αρχισυντάκτης και διευθυντής του Γραφείου Ρεπορτάζ.

Toν Ιούνιο 75 εκδόθηκε η εφημερίδα ΕΣΠΕΡΙΝΗ, όπου εργάστηκα μόλις ως τις 20 Αυγούστου, επειδή τότε εκδόθηκε η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ. Ήμουν κι εγώ ένας από τους 80 στην «εφημερίδα των Συντακτών».

Είχα μάλιστα εκλεγεί στην Επιτροπή του Συνεταιρισμού των Συντακτών, με πρόεδρο τον Γ. Κατσώνη και γραμματεά τον Παναγιώτη Διαμαντή. Στην Ελευθεροτυπία γίνομαι πρώτη φορά Υπεύθυνος του Εξωτερικού Δελτίου, αφού έφυγαν πρώτα ο Αστέρης Στάγκος για πάντα και κατόπιν ο Γιώργος Λεονάρδος για την Αμερική. Ήμουν τότε 28 χρόνων. Τον “τίτλο” αυτό θα διατηρήσω ως την πρόωρη συνταξιοδότησή μου, λόγω της υποχρεωτικής αποχώρησής μου από την ΕΡΤ, τέλος Οκτωβρίου 2001.

Το 1979 πηγαίνω στη ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ του Τάκη Λαμπρία , μαζί με την Κατερίνα Δασκαλάκη, το Γιάννη Λελούδα και τον Παντελή Τρωγάδη, για να φύγω όμως το καλοκαίρι του 1981 για την ΕΓΝΑΤΙΑ στη Θεσσαλονίκη, ιδιοκτησίας Βουδούρη. Επρόκειτο σε έξι μήνες να εκδώσει στην Αθήνα τον Ελεύθερο Τύπο με το Λυκούργο Κομίνη. Αλλα μεσολαβεί η εκλογική νίκη του ΠΑΣΟΚ το Νοεμβριο του 81 οπότε επιστρέφω ως αρχισυντάκτης στο Πρώτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας. Με διευθυντή το Γιώργο Κορωναίο. Ταυτόχρονα σχεδόν προσλαμβάνομαι στο ΕΘΝΟΣ του Αλέκου Φιλιππόπουλου. Εξωτερικό Δελτίο, μαζί με το Σπύρο Κομίνη, την Ουρανία Λαμψίδου, τον Ντίνο Τσακοτέλη…

Από εκεί με καλεί στα ΝΕΑ το 1984 ο Λέων Καραπαναγιώτης, για να αποτελέσουμε μαζί με το Λυκούργο Κομίνη, το Γιάννη Μετζιδάκη και τον Πάνο Γεραμάνη τον πυρήνα για τον μετασχηματισμό των ΝΕΩΝ σε ταμπλόιντ. Στα ΝΕΑ βρέθηκα πάλι κοντά στον Κώστα Γαλανόπουλο, που είχα τόσο εκτιμήσει από τη συνεργασία μας στην τηλεόραση της ΕΡΤ, και ξαναβρήκα τον παλιό συμφοιτητή μου Δημήτρη Τσαλαπάτη. Για να στεριώσει από τότε η φιλία μας.

Κατά διαστήματα συνεργάστηκα στις ραδιοφωνικές προσπάθειες του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου πρώτα στον “SUPER FM” και κατόπιν στον “ΩΧ FM”, παρουσιάζοντας τα Σαββατοκύριακα τον “Τρελό-Τρελλό Κόσμο”.

Το 2001 αποφάσισα να περάσω σε μια νέα φάση της ζωής μου. Θα πραγματοποιούσα λοιπόν το όνειρό μου, αλλά αντί για έντυπο, είχα δική μου ιστοσελίδα και πολλά σχέδια. στυξ:  Τον Ιούνιο του 2002 δημιούργησα αυτό που αποκαλώ εναλλακτικό ηλεκτρονικό περιοδικό: www.styx.gr.

Συνέχιζα πάντως να δίνω συνεργασίες για τα Διεθνή των ΝΕΩΝ…ως τον θάνατο του Λέοντα Καραπαναγιώτη. Ο αντικαταστάτης του διέκοψε την συνεργασία μας. Άλλωστε είχαμε τόσες πολιτικές διαφορές…

Ο Τσαλαπάτης στάθηκε αιτία να επιστρέψω στο συνδικαλισμό, μια και είχα ήδη προϋπηρεσία ως ο πρώτος εκπρόσωπος των συντακτών του ΕΘΝΟΥΣ στο Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ (1981). Συμμετείχα στην ΚΙΝΗΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ την οποία είχε δημιουργήσει ο αξέχαστος συνάδελφος Γιάννης Φάτσης.

Επί τρεις συνεχείς θητείες διετέλεσα εκπρόσωπος των συντακτών των ΝΕΩΝ στο Μικτό, και κατόπιν εκλέχτηκα στο ΔΣ της ΠΟΕΣΥ (2001). Την θέση μου πήρε κατόπιν ο Κώστας Ντελέζος, από την Κίνηση Επαγγελματιών Δημοσιογράφων, όταν μαζί με τον Δημήτρη Τσαλαπάτη εκλεχτήκαμε στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ, το Μάιο του 2003.

Στις 20 Ιανουαρίου 2004 εκλέχτηκα αντιπρόεδρος στο Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ. Τον Ιούνιο του 2005 επανεκλέχτηκα στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Τον Οκτώβριο του 2005 επέστρεψα στο έντυπο Εξωτερικό Δελτίο, αναλαμβάνοντας αρχισυντάκτης Διεθνών στην PRESS TIME.

Άντεξα όμως τις αυθαιρεσίες της διεύθυνσης της εφημερίδας για δυόμιση μόλις μήνες. Παραιτήθηκα μετά από παρέμβαση- λογοκρισία τη αμερικανικής πρεσβείας, στην οποία δεν άρεσαν τα άρθρα μου.

Στις 15 Μαΐου 2006 μου απονεμήθηκε βραβείο, από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθαν. Μπότση, «για την επί 35 χρόνια ευδόκιμη θητεία μου στη δημοσιογραφία και τη δημιουργία του πρώτου ηλεκτρονικού περιοδικού στη χώρα».

Τον Ιούνιο του 2007, επανεκλέχτηκα για Τρίτη θητεία στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ. Όταν επιτέλους κατορθώσαμε να σχηματίσουμε προεδρείο, εκλέχτηκα Γενικός Γραμματέας. Και κατόπιν, για δεύτερη φορά αντιπρόεδρος στο Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ. Η συνδικαλιστική μου πορεία, διακόπηκε στις εκλογές του Ιουνίου 2009 μια και δεν επανεκλέχτηκα σύμβουλος. Έτσι βρήκα περισσότερο χρόνο για το «styx.gr».

Aπό τον Σεπτέμβριο του 2012, μετά από πρόσκληση του παλιού συναδέλφου από ΤΑ ΝΕΑ Μάκη Τριανταφυλλόπουλου, συνεργάζομαι με την ιστοσελίδα “zougla.gr”, εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα το “στυξ”. Για μερικούς μήνες το 2013 παρουσίαζα από το Web-TV” της “Ζούγκλας” μια τηλεοπτική εκδοχή του παλιού ραδιοφωνικού “Τρελού-Τρελλού Κόσμου”.

Ούτε στιγμή εδώ και πλέον της δωδεκαετίας, έχω σταματήσει  να εμπλουτίζω με άρθρα το “στυξ” που έχει αποκτήσει πλέον και “μουτροβιβλίο” ενώ από τον Μάιο του 2014 του έγινε “face lifting”.

Στις εκλογές του Ιουνίου 2015 της ΕΣΗΕΑ, ο Δημήτρης Τσλαπάτης με συμπεριέλαβε στο ψηφοδέλτιο της ΚΕΔ, από το ποίο εκλέχτηκε ο ίδιος σύμβουλος και οι συνάδελφοι με τίμησαν – με την ψήφο τους- να συμμετάσχω στην τριμελή Εξελεγκτική Επιτροπή.

[…]

ΥΓ. Νοιώθω ιδιαίτερη χαρά, καθώς από τον Φεβρουάριο του 2014 η Μαρία με έκανε παππού. Ο εγγονός μου Νικόλας μου χάρισε ένα πρωτόγνωρο νόημα στη ζωή. Kι ύστερα η δεύτερη χαρά: Η γέννηση της Μαργαρίτας τον Οκτώβριο του ’15. Δύο φορές παππούς.

(*) Έχει μετονομαστεί εδώ και πολλά-πολλά χρόνια με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου.

πηγή

Προβλήθηκε 156 φορές
Η εστίαση στην ''εντατική'' - Αγωνία για την επόμενη μέρα

Μαύρες είναι οι προβλέψεις για τον κλάδο της εστίασης, καθώς ακόμη και οι αρχικές σκέψεις για ενδεχόμενο άνοιγμα κάποια στιγμή τις επόμενες εβδομάδες με χρήση των εξωτερικών χώρων αναβάλλεται εκ νέου καθώς η εξέλιξη της πανδημίας δημιουργεί έντονη ανησυχία.

Η AstraZeneca αποχώρησε από τις συνομιλίες με την Κομισιόν

Σε ρήξη ήλθαν η φαρμακευτική εταιρεία Astra Zeneca με την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς η πρώτη αποφάσισε να μην μετάσχει στην αποψινή μεταξύ τους συνάντηση, μετά την «αντεπίθεση» του διευθύνοντος συμβούλου της αναφορικά με τις κατηγορίες ότι η εταιρεία «δεν τήρησε τα υπεσχημένα αναφορικά με τις παραδόσεις εμβολίων στην Ευρώπη».

ΕΠΟ για Football League και Γ'΄Εθνική: ''Τα χρονικά περιθώρια για διεξαγωγή των πρωταθλημάτων εξαντλούνται'

Με ανακοίνωσή της, η Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου όσον αφορα στη δυνατότητα διεξαγωγής των πρωταθλημάτων της Football League, της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας και της Α΄ εθνικής γυναικών, αν δεν αρχίσουν άμεσα, σε πρώτο βαθμό, οι προπονήσεις.

Συγκλονίζει ο Γιάννης Καλλιάνος για τον αδερφό του που έχει κορονοϊό:''Έκλαιγα σαν μικρό παιδί''

Ο γωστός μετεωρολόγος και βουλευτής της ΝΔ αναφέρθηκε στο πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει ο αδερφός του, ο οποίος έχει προσβληθεί από τον κορονοϊό.

ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, Φοιτητές: Όλοι στους δρόμους την Πέμπτη.

Άμεση ήταν η αντίδραση της ΑΔΕΔΥ, του Εργατικού Κέντρου Αθήνας της ΟΛΜΕ και της ΔΟΕ, φοιτητικών συλλόγων, ενώσεων γονέων, μαθητικών συλλογικοτήτων, μετά τη «φωτογραφική» απαγόρευση των συγκεντρώσεων, ενόψει των πανεκπαιδευτικών συλλαλητηρίων ενάντια στο νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ και την Πανεπιστημιακή Αστυνομία.