Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΖΕΔΑΚΙ
- Όταν ο πρωθυπουργός της χώρας παραβαίνει επανειλημμένα τα μέτρα προστασίας από την πανδημία και παραμένει στο απυρόβλητο, τότε το πρόβλημα ξεφεύγει από τα όρια της υγειονομικής κρίσης και αγγίζει τα όρια της δημοκρατικής κρίσης.
- Όταν ο Μητσοτάκης θεωρεί τον εαυτό του υπεράνω των νόμων, τότε τίθεται ζήτημα για το πολίτευμα της χώρας, που παραπέμπει σε φεουδαρχία και όχι σε δημοκρατία.
- Και όταν παρανομεί και τα μέσα ενημέρωσης είτε το αποσιωπούν είτε εξακολουθούν να τον υμνούν, τότε η δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο.
- Ελεγχόμενα μέσα ενημέρωσης υπάρχουν μόνο σε δικτατορικά και απολυταρχικά καθεστώτα.
- Κι όταν αυτό συμβαίνει σε καιρό δημοκρατίας είναι ακόμα χειρότερο, αφού οι δημοσιογράφοι δεν υποχρεώνονται, αλλά επιλέγουν να το κάνουν.
- Και σε μία χώρα που ο πρωθυπουργός παρανομεί και οι δημοσιογράφοι κάνουν πως δεν το βλέπουν, είναι, τουλάχιστον, αστείο να μιλάμε για δημοκρατία.
- Όπου ο τύπος δεν ελέγχει την εξουσία, αλλά η εξουσία ελέγχει τον τύπο, ποτέ δεν ξημερώνει μια καλύτερη μέρα.
- Για το λαό, βέβαια…
- Διότι, γι’ αυτούς όσο είναι στην εξουσία ή όσο υπηρετούν την εξουσία, μια χαρά ξημερώνουν οι μέρες τους.
- Αυτό, όμως, που ποτέ δεν αντιλαμβάνονται είναι ότι αργά ή γρήγορα θα τελειώσουν οι μέρες τους.
- Από την άλλη, όταν ο πρωθυπουργός γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τα μέτρα για την πανδημία, προσβάλει κι έναν ολόκληρο λαό.
- Πόσο μάλλον, όταν του κουνάει και το δάχτυλο, μιλώντας περί ατομικής ευθύνης.
- Και όταν ένας πρωθυπουργός δεν αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη των πράξεων του και δεν επιδεικνύει ατομική ευθύνη, τότε καταντά καταγέλαστος.
- Κι ένας καταγέλαστος πρωθυπουργός δεν έχει ούτε το πολιτικό, ούτε το ηθικό ανάστημα για να ηγείται της χώρας του…
