Οι παλιοί θα θυμούνται την ταινία του 1979, με τα 5 βραβεία Όσκαρ και την σύγκρουση ενός ζευγαριού για την επιμέλεια του παιδιού τους, που γέμιζε δάκρυα τους θεατές του φιλμ αυτού.
Δάκρυα γεμίζουν και τα δικά μας μάτια, όχι βέβαια από συγκίνηση αλλά από ιλαρά συναισθήματα βλέποντας τι γίνεται στην Ηλιούπολη.
Ο πρώην δήμαρχος Ηλιούπολης κ. Βαλασόπουλος στις 27-2-2019 με έγγραφό του προς τον ΔΕΔΔΗΕ ζητούσε τμήμα του ΚΥΤ για να κάνει νεκροταφείο και τώρα ο συνεχιστής επικεφαλής της παράταξης κ. Ψυρρόπουλος, τον προσβάλλει, τον αμφισβητεί και διαδηλώνει ενάντια στην θέση αυτή.
Θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η διοίκηση του δήμου και πρέπει και έχει συνέχεια και προσπαθεί να λύσει πραγματικά προβλήματα χωρίς ανέξοδες κορώνες, όπως πράττουν οι ετερόκλητοι και προσωρινοί «σύμμαχοι» της Ηλιούπολης και των γύρω δήμων.
Ετερόκλητη ήταν και η συγκέντρωση της Κυριακής 18/4/21, όπου η «επαναστατική» αριστερά, με κάποιους από τον τοπικό ΣΥΡΙΖΑ, ονειρεύονταν μαζικά κινήματα στους πρόποδες του Υμηττού και μαζί με τους επιγόνους του κ. Βαλασόπουλου και χέρι-χέρι με λαϊκιστές της τοπικής δεξιάς, «ένωσαν» τις φωνές τους ενάντια στο νεκροταφείο.
Στον αντίποδα οι δήμαρχοι Αλίμου Ανδρέας Κονδύλης και Ηλιούπολης Γιώργος Χατζηδάκης προσπαθούν με σοβαρότητα να λύσουν το πραγματικά μεγάλο και κοινό τους πρόβλημα, αυτό του δικαιώματος των πολιτών τους σε αξιοπρεπή ταφή.
Ίδωμεν τελικά ποιος Κράμερ θα δικαιωθεί..
(Ο πληρωμένος κονδυλοφόρος)
