Με δυσθυμία διάβασα τα κείμενα, στα οποία γίνεται λόγος για τον συνάδελφο δικηγόρο Νίκο Καραβέλο.
Δεν θα σταθώ στην ουσία του ζητήματος, που ήταν η αιτία των σχολίων. Κυρίως και πρωτίστως στέκομαι στον τρόπο κριτικής για τη δράση του ως δικηγόρου και για την πορεία του ως ανθρώπου.
Είναι σαφές ότι είναι στο πνεύμα των καιρών, που χαρακτηρίζεται από διχαστική διάθεση και διαπόμπευση κάθε αντίθετης φωνής.
Είχα την τύχη να τον γνωρίσω με αφορμή της δίκες (πολιτικές-ποινικές) των Δήμων Αλίμου-Αργυρούπολης-Ελληνικού κατά των κληρ. Νάστου.
Το πρόσωπο, που γνώρισα και συνεργάστηκα, μαζί με άλλους εκλεκτούς συναδέλφους, δηλαδή ο επιστημονικά άρτια καταρτισμένος δικηγόρος, που γνώριζε σε βάθος την υπόθεση και με σθένος υπερασπίστηκε τα συμφέροντα του Δήμου και του Δημοσίου, ο προσηνής και πάντα πρώτος στη μάχη δεν έχει σχέση με τον αναφερόμενο ως "δικηγόρο Νίκο Καραβέλο" που χειρίστηκε την υπόθεση για την οποίαν γράφτηκαν τα δυσμενή σχόλια.
Αν κάποιος είχε παρακολουθήσει την ποινική δίκη θα αντέτεινε ότι όσα γράφω τον αδικούν.
Στη συνείδηση όλων μας, ένας είναι ο Νίκος Καραβέλος.
Αυτός, τον οποίον γνωρίζει η κοινωνία και οι συνάδελφοί του.
Ο άνθρωπος με υψηλή επιστημονική κατάρτιση, με ήθος, με ευαισθησίες, με κοινωνική προσφορά.
Τα "νομικά" του, ας τα κρίνουν οι έχοντες αντίστοιχες γνώσεις.
Όλα τα άλλα είναι "...ισμός".
Ανδρέας Παπανικολάου
Δικηγόρος Αθηνών
