Σε ηλικία 86 ετών άφησε την τελευταία του πνοή ο Γιάννης Φέρτης μετά από μια μακρά καριέρα στο θεατρικό σανίδι εξήντα χρόνων και πολλές κινηματογραφικές εμφανίσεις.
Έκανε ντεμπούτο το 1959 με το έργο «Η ηλικία της νύχτας» του Ιάκωβου Καμπανέλλη για να συμμετάσχει ύστερα σε πλήθος παραστάσεων του σύγχρονου και του αρχαίου ρεπερτορίου.
Ξεχωριστή περίοδος στην καριέρα του ο θίασος που είχε δημιουργήσει με Ξένια Καλογεροπούλου ανεβάζοντας σημαντικά έργα κλασικών δημιουργών, όπως οι Μπρεχτ , Ίψεν, Τσέχοφ, Ουάιλντ, Πιραντέλο και Σίσγκαλ
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, πρωταγωνίστησε με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στο Νυφικό κρεβάτι του Γιαν ντε Χάρντογκ, με τον θίασο Καρέζη-Καζάκου στην Παναγία των δολαρίων του Γκάρσον Κάνιν και με τους Μάνο Κατράκη και Μελίνα Μερκούρη στο έργο Συντροφιά με τον Μπρεχτ του Μπέρτολτ Μπρεχτ.
Τη δεκαετία του 1980, ανέβασε με το δικό του θίασο στο θέατρο Αθηνά το Γλυκό πουλί της νιότης του Τενεσί Ουίλιαμς, με συμπρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη, το Μπεντ του Μάρτιν Σέρμαν, Το τέλος της κυρίας Τσέινι του Φ. Λόνσντεϊ με συμπρωταγωνίστρια τη Μιμή Ντενίση, Το παιχνίδι του έρωτα του Πιέρ ντε Μαριβώ, τα Οργισμένα νιάτα του Τζον Όσμπορν, Το πιο αληθινό του Τομ Στόπαρντ, Αμαντέους και Μαύρη κωμωδία του Πίτερ Σάφερ, Επικίνδυνες σχέσεις του Κρίστοφερ Χάμπτον.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, πρωταγωνίστησε στις παραστάσεις ''Ξενοδοχείο ο παράδεισος'' του Ζορζ Φεντώ, ''Λοκαντιέρα'' του Κάρλο Γκολντόνι, ''Καινούρια σελίδα'' του Νιλ Σάιμον, ενώ συμμετείχε επίσης στις επιθεωρήσεις ''Γελάς Ελλάς αγελάς'' και ''Χορός του Οζαλόγγου''
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 συνεργάστηκε με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου και ερμήνευσε τον Βόυτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ και τον Άμλετ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Την περίοδο 1993-1995 ακολούθησε η συνεργασία του με τον Ρώσο σκηνοθέτη Γιούρι Λιουμπίμοφ στον Γλάρο του Αντόν Τσέχοφ, τους Δανειστές του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ και τον Βυσσινόκηπο του Τσέχοφ.
