Γιώργος Μεντζελίδης
Θλίψη μου προκαλεί το θέαμα όπου κάποιοι κοπελιοί και κάποιες κοπελιές –και δεν έχει να κάνει με ηλικίες αλλά με την ασημαντότητά τους , όπως την αποτυπώνουν οι λέξεις που χρησιμοποίησα με κίνδυνο βέβαια να κατηγορηθώ για κρυπτορατσισμό – κάθονται πρώτο τραπέζι πίστα σε συνέδρια, διασκέψεις, συζητήσεις και κάθε είδους κομματικές και πολιτικές εκδηλώσεις.
Είναι τέτοια η ένδεια στελεχών, κυρίως σε μικρούς ή νεότευκτους πολιτικούς σχηματισμούς, που ορισμένοι από δαύτους , ακριβώς εκμεταλλευόμενοι αυτή την έλλειψη, καταφέρνουν και να διαγκωνίζονται με επιτυχία με τους…. «επώνυμους» , διεκδικώντας και υφαρπάζοντας μέρος τουλάχιστον της επικοινωνιακής ακτινοβολίας τους.
Τα δε μέσα κοινωνικής δικτύωσης βρίθουν φωτογραφιών και παρουσιάσεων εν γένει αυτών των νέου τύπου κολαούζων, όπου οι συνθήκες έχουν μετατρέψει σε παράγοντες !
Και αν παλιά μια φωτογράφηση δίπλα στον επώνυμο πολιτικό αστέρα, ακόμα και όταν ο ίδιος δεν το γνώριζε, ήταν το μοναδικό και αγωνιώδες μέλημα όσων σε κάποια φάση ήθελαν να ταυτοποιηθούν μέσω τρίτων και να κάνουν πολιτική καριέρα, σήμερα πλέον κάποιοι επιτήδειοι «λαμβάνουν θέση» και φαντάζουν κορυφαίοι παράγοντες διαδικασιών και εκδηλώσεων κύρους.
πηγή: http://www.mentzelidis.gr/
