Του Στάθη (www.topontiki.gr)

«Μακεδονία ξακουστή» – να μην ξανακουστεί ζητούν οι παρ’ ημίν εθνομηδενιστές. «Μακεδονία ξακουστή» – να μην ξανακουστεί απαιτούν και οι εκ FYROM εθνικιστές.

Οι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος σε μια κραυγαλέα για την πραγματική φύση του προβλήματος στιγμή!

Πάντως, αν οι Έλληνες μαθητές τραγουδούσαν στην παρέλαση διαφημίσεις, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα.

Χωρίς πλάκα όμως, το θέμα είναι πιο σοβαρό απ’ όσο δείχνει. Όχι μόνον σε ελληνικό επίπεδο, αλλά σε διεθνές – σε όσα τουλάχιστον αφορούν τον δυτικό πολιτισμό.

Στο πλαίσιο του δυτικού κόσμου όσα ο πολυπολιτισμός, ο μεταμοντερνισμός και η πολιτική ορθότης χρόνια τώρα αποδομούν και αποκαθηλώνουν, έρχεται τώρα η Ακροδεξιά να τα «αποκαταστήσει» διαστρεβλώνοντάς τα τελείως. Έτσι αίφνης οι αντιδραστικοί διεθνώς τσαλαβουτάνε μέσα στα κλασικά γράμματα και τους βγάζουν τα μάτια. Το ίδιο και στην Ελλάδα, όπου το είδος Χρυσαυγίτη σκαμπάζει από τα αρχαία ελληνικά οικουμενικά γράμματα την τύφλα του.

Έλα ντε όμως που τα ίδια σκαμπάζει και ο (κάθε) Καρανίκας! Έλα ντε όμως που όσα σκαμπάζει ο (κάθε) Καρανίκας τα εφαρμόζει ο (κάθε) Γαβρόγλου.

Το άταφο σώμα του Πολυνείκη στην «Αντιγόνη» που ο κυρ-Γαβρόγλου εξόρισε απ’ τα ελληνικά σχολεία, παραπέμπει στο άταφο ακόμα σώμα που παρακρατούν με το έτσι θέλω οι ραβδούχοι του Ράμα.

Ο αρμόδιος για την ανάκτηση της σορού του Κωνσταντίνου Κατσίφα Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών Τσίπρας κατέχει από κάτι τέτοια, όσον ο Πολάκης από τη διάκριση των εξουσιών. Και αναλόγως (δεν) ασχολείται.

Ο Ράμα διαπράττει τη μεγαλύτερη των ύβρεων επί ενός προσώπου και η Ελλάδα, ως κράτος, σφυρίζει σορολόπ – κι εμείς νομίζουμε ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δα και τόσο σοβαρό, ότι δηλαδή δεν διακηρύσσει urbi et orbi ότι το στίγμα της χώρας μας στον παγκόσμιο χάρτη τρεμοσβήνει.

Εξ όνυχος τον λέοντα, εν προκειμένω ψόφιον – η αδυναμία της Ελλάδας ξεπερνάει πλέον τα όρια του τραγικού και βάζει πολλούς ενδιαφερόμενους στον πειρασμό να δοκιμάσουν τα όριά μας στην πράξη.

Τα τελευταία χρόνια η λέξη «μακεδονομάχος» χρησιμοποιείται απ’ τους εθνομηδενιστές (και ταυτοχρόνως «εκσυγχρονιστές», μνημονιακούς κ.ά.) απαξιωτικά, επικριτικά, επιτιμητικά, αφήνοντας έτσι χώρο στους ακροδεξιούς να την «αποκαθιστούν» διαστρεβλώνοντας τον συμβολισμό της στην κατεύθυνση της δικής τους σημειολογίας, ωσάν οι μακεδονομάχοι να ήταν κάτι σαν ταγματασφαλίτες ή δωσίλογοι, ωσάν οι μακεδονομάχοι να αποτελούν αξιακό φορτίο της εθνικοφροσύνης και του εθνικισμού.

Στη χώρα μας ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας για τη Μακεδονία πλασάρεται από τους εθνομηδενιστές ως ελληνικός ιμπεριαλισμός και επιτρέπει έτσι στους φασίστες να τον καπηλεύονται – ποιοι; εκείνοι που συνεργάσθηκαν με τους ναζί για τον διαμελισμό της Ελλάδας και την παραχώρηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρική διοίκηση κατ’ αρχάς και στην προσάρτηση στη συνέχεια, επί Κατοχής.

Το πρόβλημά μας με τη FYROM τώρα αρχίζει. Δεν είχε σημασία πόσα κράτη την είχαν αναγνωρίσει, για τη γείτονα ζήτημα ζωής ή θανάτου ήταν η αναγνώρισή της απ’ την Ελλάδα. Από την Ελλάδα και μόνον από την Ελλάδα. Αυτήν την αναγνώριση την προσέφερε κατ’ εντολή των Αμερικανών ο Τσίπρας. Habemus Μακεδονία – και τα περί Βόρειας τοιαύτης είναι για εθελοτυφλούντες ή βλάκες ή γραικύλους.

Μέσω του Τσίπρα η Μακεδονία απέκτησε Habeas Corpus και πριν αλέκτορα φωνήσαι άρχισε να μας υπαγορεύει αν θα τραγουδάμε το «Μακεδονία ξακουστή» ή «του Βοτανικού τον μάγκα»!

Και τώρα, τι κάνουμε;

Το ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται αυτό το πρόβλημα είναι άγριο. Και όχι μόνον δεν αναμορφώθηκε με όλα αυτά, αλλά αντιθέτως επιδεινώθηκε.

Επίσης, όπως είπαμε απ’ την αρχή, το πρόβλημα είναι ευρύτερο.

Δείτε τις εξελίξεις στο Ισραήλ. Μετά την αναγνώριση από τις ΗΠΑ της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του κράτους, έρχεται τώρα η κυβέρνηση της χώρας να εξαγγείλει ότι το κράτος του Ισραήλ θα γίνει κράτος των Εβραίων, μονοεθνικό και με μια επίσημη γλώσσα, υποβαθμίζοντας τους υπόλοιπους πολίτες του Ισραήλ σε β’ κατηγορίας και κατακρημνίζοντας ταυτοχρόνως σε παρλαπίπες όσα υποστήριζαν επί χρόνια (και για το Ισραήλ) οι περί πολυπολιτισμών κοπτόμενοι, πολιτικώς ορθοί ή μεταμοντέρνοι ή εθνομηδενιστές – αδιάφορον.

Τώρα, τα ηνία παίρνουν στα χέρια τους απροκάλυπτα οι εθνικιστές στη FYROM, στο Ισραήλ, στις ΗΠΑ και τον μισό πλανήτη, αφήνοντας τους ηλίθιους που τους άνοιξαν τον δρόμο να τουρτουρίζουν δίπλα στο έγκλημά τους.

Όμως «ο χειμώνας έρχεται» για όλους…

Email: stathispontiki@gmail.com 

Προβλήθηκε 46 φορές

Σαούλ ο αθεόφοβος (Του Δημήτρη Καμπουράκη)

Τι θα γίνει ωρέ παλικάρια μΆ αυτόν τον Τσίπρα; Θα σταθεροποιηθεί επιτέλους σε μία μόνη μορφή και ουσία για να ξέρουμε με ποιον έχουμε να κάνουμε ή θα μεταλλάσσεται διαρκώς σαν ιός που τον κυνηγούν τα αντιβιοτικά; Αγωνιά κι αυτή η άτιμη η ιστορία πως θα τον μνημονεύσει κάποτε...

Το κρατικό σκύλεμα του Πολυτεχνείου, καιρός να σταματήσει (Γ Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Την πρώτη χρονιά που το Πολυτεχνείο έγινε επίσημη γιορτή στα σχολεία μου σηκώθηκε η τρίχα και αντέδρασα. Όπως αντέδρασε και καθένας που είχε συνείδηση του σκυλέματος, της διαστρέβλωσης και της κρατικής γελοιοποίησης που επρόκειτο να γίνει σε μια εξέγερση δημοκρατική, αντιχουντική, φοιτητική, νεολαιϊστικη, υπερκομματική, ακαθοδήγητη.

Κομματικά παιχνίδια του ΣΥΡΙΖΑ με την εκκλησία (Τάκης Διαμαντόπουλος

Η πρόσφατη «συμφωνία» - ή όπως αλλιώς τη λένε τώρα τα μέρη, που συμμετείχαν στις σχετικές συζητήσεις – ανάμεσα στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, κατέδειξε για μία ακόμη φορά το κυνικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ.

¶ρης Δημοκίδης: ''Το καλύτερο σχόλιο για την Κατερίνα Εξερτζόγλου, που απΆ τα Βαμπίρ και τα θέατρα την έβαλαν να διαχειρίζεται εκατομμύρια ευρώ''

Διορίστηκε γενική γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών και ¶λλων Πόρων του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Οι Τατσόπουλοι, οι Πανούτσοι (Του Δημήτρη Καμπουράκη)

Μερικοί παλιοί νεοδημοκράτες μου θυμίζουν τους δημοσίους υπαλλήλους όταν ακούνε για αξιολόγηση. Είναι όλοι τους υπέρ της αξιολόγησης γενικώς, αλλά διαφωνούν πάντα με οποιοδήποτε μοντέλο αξιολόγησης γίνει απόπειρα να εφαρμοστεί...