του Στάθη (www.topontiki.gr)

Χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβει ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης ότι είναι το χρυσό κλειδί του Τσίπρα; (ο οποίος, ειρήσθω εν παρόδω, του έχει ρημάξει το κόμμα)!

Όσον αναλόγως του το έχει ρημάξει και ο κ. Μητσοτάκης, ακριβώς διότι ο κ. Σταύρος Θεοδωράκης δεν έχει πολιτικό στίγμα, αλλά απλώς πορεύεται ως άλλος καιροσκόπος ή τυχοδιώκτης, περιμένοντας να τον καλέσει η Ιστορία. Του κ. Μπίστη πιθανόν ή του κ. Λιάκου η ιστορία ή έστω η ιστορία των λαχανικών και του φασίολου, αλλά ώς εκεί.

Κατά τα άλλα ο κ. Στ. Θεοδωράκης επικαλείται μονίμως για τις πράξεις του την Ιστορία και το «εθνικό συφέρον» χωρίς να παραλείπει μέσα σ’ όλα αυτά τα μαγαληγορικά να τονίζει ότι δεν απευθύνεται στο «κομματικό του ακροατήριο»!

Προς τι τόση περιφρόνηση προς αυτούς που τον εξέλεξαν; Τι ήταν όλος αυτός ο κόσμος; το όχημα του κ. Θεοδωράκη για να συναντήσει τον Πολάκη; Αλλά αν ο κ. Στ. Θ. δεν απευθύνεται στο κομματικό του ακροατήριο, γιατί να απευθύνεται κι αυτό σε εκείνον; Δεν απευθύνεται πια.

Είναι απορίας άξιον πώς πολιτικοί αρχηγοί (έστω «επικεφαλής») εκλαμβάνουν την κομματική λεηλασία που υφίστανται ως εισιτήριο για την πολιτική τους επιβίωση ή περιπλάνηση.

(Και επιτέλους! Μια και ο κ. Στ. Θ. επικαλείται τόσο συχνά το εθνικό συμφέρον, ας το λέει συμφέρον και όχι συφέρον – ανυπόφορο ακόμα και στ’ αυτιά σκύλου που του μαθαίνει αρχαία ελληνικά ο Άδωνις).

Μ’ αυτά και μ’ αυτά ο Τσίπρας πάει καβάλα στ’ άλογο (που το λένε Κούλη). Έχει φάει το κόμμα του κ. Καμμένου, το μισό κόμμα του Σταύρου (το άλλο το ’χει φάει ο κ. Μητσοτάκης), ενώ έχουν και οι δύο από κοινού λεηλατήσει τον κ. Λεβέντη και σπαράσσουν το ΚΙΝΑΛ.

Δείτε την κοινοβουλευτική εικόνα: τα ασθενέστερα απ’ τα μικρά κόμματα καταβροχθίζονται από τους δύο πόλους του δικομματισμού, ο οποίος με τη σειρά του είναι μονοκομματισμός, διότι ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. εις ουδέν διαφέρουν εν σχέσει με την πραγματική πολιτική.

Ούτε βεβαίως διαφέρουν πλέον και ιδεολογικώς, καθότι κοινό παρονομαστή έχουν και τα δύο την κυρία Μέρκελ ή την όποια άλλη προσωποποίηση του νεοφιλελευθερισμού.

Στο μεταξύ ο Τσίπρας ετοιμάζει την επόμενη μετάλλαξή του, ακόμα πιο εθνομηδενιστική, με ακόμα πιο πολλούς Σημιτανθρώπους, σε μια πιο έντονη πορεία προς την ενσωματωμένη σοσιαλδημοκρατία, ώστε μετά την ήττα του στις εκλογές να έχει τη δυνατότητα να παραμείνει στο δικομματικό παιχνίδι.

Αυτό είναι που εξηγεί γιατί παρά τη βέβαιη ήττα του Τσίπρα προστρέχει στην Αυλή του κάθε καρυδιάς καρύδι, κάθε απολειφάδι της πολιτικής ζωής, κάθε σοβαροφανής τίποτας, δημοσιοσχεσίτης και πραματευτής χρεοκοπημένων επί δεκαετίας ιδεών.

Ένα ετερόκλητο μείγμα «μενουμευρώπη» με Φίληδες, νεοφιλελέδων με αριστεριστές, εθνομηδενιστών με παλαιοπασόκους, έρχεται να προστεθεί στον προγενέστερο χυλό που περιέχει προσωπικότητες τύπου Τζάκρη και Σπίρτζη έως δικαιωματιστές τύπου Καρανίκα και λοιπούς κατιμάδες.

Αυτή η παρδαλή στρατιά του Μπρανκαλεόνε, όσον και το καραβάν ασκέρι του Κούλη, δεν χρειάζονται κάθε φορά 151 τυχάρπαστους ψήφους εμπιστοσύνης (!) για να κυβερνούν εναλλάξ, χρειάζονται μία ψήφο εμπιστοσύνης, μια και καλή: της κυρίας Μέρκελ.

Α, ξέχασα! και του κ. Παπαχριστόπουλου. Όστις έχοντας διέλθει όλων σχεδόν των κομμάτων, ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΔΗΚΚΙ, ΑΝΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί την πεμπτουσία του δικομματικού μονοκομματισμού, του πλουραλισμού και του ηθικού πλεονεκτήματος.

Ένας καιροσκόπος του κερατά που όμως σηματοδοτεί την κορωνίδα της πολιτικής μόχλευσης στο Προτεκτοράτο της Μέρκελ – στην Αυλή των Θαυμάτων, των διακονιαρέων. Στον βάλτο όπου ο κυρ-Καμμένος αποκαλεί τον κ. Αμυρά «νυφούλα» κι αυτός, αντί να τον βάλει στη θέση του, τον αποκαλεί «ζωντοχήρα». Καλά κρασά. Και στην υγειά μας η φράου Μέρκελ.

Η ναζιστική Γερμανία ισοπέδωσε τη χώρα μας. Το πλήρωσε με αίμα απ’ το σπαθί των Ανταρτών. Το διάδοχο κράτος της ναζιστικής Γερμανίας, η Ομοσπονδιακή Γερμανία, ισοπέδωσε εκ νέου τη χώρα μας.

Μόνον που αυτήν τη φόρα οι θεωρούμενοι επίγονοι των Ανταρτών όχι μόνον δεν ύψωσαν το ανάστημά τους, αλλά πληρώνουν με το αίμα μας τα θηρία για να μας πίνουν το αίμα.

Άντε, ζούδια…

email: stathispontiki@gmail.com 

Προβλήθηκε 88 φορές

Ένα μεγάλο έργο (του Γιώργου Μπαλτά)

Πολύς λόγος γίνεται για «μεγάλα έργα» για τα οποία κάποιοι ισχυρίζονται πως είναι γεννημένοι «προς τούτοις» !Προχθές περπατούσα μπροστά στην είσοδο του 5ου Λυκείου , στο παράδρομο της Βουλιαγμένης στον αριθμό 521

Τι να κάνουμε; (1) - του Θάνου Κατσώνη

Εδώ και πολύ καιρό απασχολούν, οι επερχόμενες Δημοτικές Εκλογές του 2019 στην Ηλιούπολη. Θα αναπτύξω κάποιες σκέψεις αλλά να ξεκαθαρίσω ότι οι σκέψεις μου αυτές δεν είναι καθόλου αντικειμενικές !

Αυτοδιοίκηση και οι πολιτικές «Λιτότητας και Επιτροπείας» (Γιάννης Τόλιος)

Οι επερχόμενες Αυτοδικητικές εκλογές (Δημοτικές και Περιφερειακές), φέρνουν το επίκεντρο τόσο τα προβλήματα των Δήμων και Περιφερειών, όσο τα γενικότερα προβλήματα της χώρας, μαζί και τις πολιτικές της «Κεντρικής Διοίκησης» (κυβέρνησης).