Πέπη Ραγκούση (www.in.gr)

Τελευταία νιώθω ότι κάπου, σε ένα παράλληλο σύμπαν, μπορεί και στο Αλφα του Κενταύρου ή αριστερά, όπως μπαίνουμε στην Ανδρομέδα, κάποιος τύπος που δεν είναι καθόλου εντάξει έχει χακάρει τους κωδικούς της λογικής, της αισθητικής και της ανεκτικότητάς μας.

Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό που συμβαίνει με την κουμποραφή μας (όπου κουμποραφή, στη γλώσσα των παλιών στρωματοποιών, η κεντρική βελονιά που αν ξηλωθεί αυτή, ξηλώνεται όλο το στρώμα).

Είναι αλήθεια ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έριξε χαμηλά, πιο χαμηλά – όπως τραγουδά και η πασιονάρια του Αντζι Σαμίου – τον πήχυ του πολιτικού πολιτισμού αλλά εδώ μιλάμε για συνωμοσία του γελοίου σε πλήρη εξέλιξη.

Δεν έχεις προλάβει να συνέλθεις από την γκαζόζα του βουλευτή Φωκά και έρχεται καταπάνω σου η «Κριστίν» του βουλευτή Παπαχριστόπουλου, το αυτοκίνητο, δηλαδή, που αποκτά οντότητα ώστε να βάζει ή να μη βάζει υπογραφές σε παραιτήσεις. Και μετά έρχεται η «κόκκινη», από τα δάνεια, Ελενα Κουντουρά και η ευρύτερη παρέα της και εισάγουν τον θεσμό του βουλευτή δύο σε ένα, εμ σαμπού, εμ κοντίσιονερ που λέγαμε παλιά.

Και ο Πρωθυπουργός γράφει και ξαναγράφει γράμματα από του Μαξίμου παριστάνοντας τον Γκράουτσο Μαρξ – «αυτή είναι η ακλόνητη άποψή μου αλλά, αν δεν σας αρέσει, έχω και μια άλλη» – ως προς τους κανονισμούς της Βουλής.

Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες. Και τσίμπησαν τον αναπληρωτή υπουργό Πολάκη, τον «το βουνό, τον Κρητίκαρο» κατά τον τραγουδοποιό Κραουνάκη τον οποίον επίσης τσίμπησαν οι μέλισσες και θέλει με το στανιό να τον βάλει στο κρεβάτι μας. Με το βουνό (δεν) θα γίνω φίλος και τσιρίδες και φωνές και μπαμ και μπουμ οι κουμπουριές και το βαρύ ζεϊμπέκικο της εμπροσθοβαρούς μπυροκοιλιάς.

Μα πιο πολύ τσίμπησαν τη βουλεύτρια Μεγαλοοικονόμου που αφήνιασε και βαράει τσαντιές και φωνάζει από το βήμα της Βουλής ότι την βάφτισε η Βέμπο. (Ελα την Κυριακή με το βαρύ σου τέμπο, Διονύση Σαββόπουλε, κι οι δυό Σοφία Βέμπο ακούγαμε εκεί).

Αυτό λοιπόν είναι το θέαμα. Και εμείς; Οι θεατές; Εμείς οι θεατές σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα των σόσιαλ μίντια αναπαράγουμε, στην πλειονότητα, όλο αυτό ως αστείο. Οσο και να το στηλιτεύουμε ή να το απαξιώνουμε, κάνουμε φόκους στη φαιδρότητα.

Εξοικειωμένοι με τη γελοιότητα, ενίοτε και εξαρτημένοι από αυτήν. Μα πότε το πάθαμε; Κατά τη γνώμη μου, πριν από είκοσι, περίπου, χρόνια. Τότε που κάναμε τα γλυκά μάτια στο trash και το ονομάσαμε cult. Προφανώς για να αισθανθούμε ανώτεροι.

Εκεί μας έπαιρνε, εκεί το κάναμε. (Και το κάνουμε πολλοί ακόμη). Τότε που «ανοίξαμε την πόρτα» στα Ερωτοδικεία. Που θεωρήσαμε ότι, αποθεώνοντας τον Τερλέγκα, δίνουμε μπουνιά στη μούρη του κατεστημένου. Τρομάρα μας. Από την Αννα Γούλα των λούμπεν εκπομπών στην αναγούλα της Βουλής.

Υπάρχει σωσμός; Ισως, μόνο, αν… Αν κάποια σοβαρά άτομα μας υπενθυμίσουν ότι στην τελευταία πράξη, το τραγικό, πολλές φορές, φορά τη μάσκα του γελοίου. Για να ξεγελάσει. Μία τελευταία πράξη ζούμε σίγουρα. Το θέμα είναι το επόμενο έργο. 

Προβλήθηκε 167 φορές

Η μεγάλη απάτη του Οικογενειακού Γιατρού και της παρεχομένης Πρωτοβάθμιας Περίθαλψης στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ. (2) - Θεοπίστη Πάντου.

Σε συνέχεια του άρθρου μου (εδώ) για τον Οικογενειακό Γιατρό και την Υγεία της 11ης Απριλίου, θα ήθελα να συμπληρώσω τα παρακάτω στοιχεία, των οποίων πρόσφατα έλαβα γνώση, για να αποδοθούν κατά το ρητό «τα του Καίσαρος…»

Δημόσια Περιουσία: Οι άνθρωποι είναι αδίστακτοι, δεν παίζονται !! (του Γιώργου Μπαλτά)

Οι άνθρωποι δεν παίζονται. Στις 26 Μαίου έχομε εκλογές. Τα Δημοτικά Συμβούλια είναι λογικό να «υπολειτουργούν» και να χειρίζονται θέματα καθημερινότητας ή να «κλείνουν» «εκκρεμότητες»!

Με άδεια των Σκοπίων στήσαμε χτες τον Μεγαλέξανδρο! (Γ.Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Την ώρα που στη Βουλή παιζόταν μια ακόμα πράξη διεθνούς ρεζιλέματος της ελληνικής πολιτικής ελίτ με την επαναλαμβανόμενη φαρσοκωμωδία της κυβέρνησης για τις γερμανικές οφειλές στην Ελλάδα, λίγο πιο κάτω, στη λεωφόρο Αμαλίας στηνόταν μετά από 26 χρόνια (!) ο έφιππος Μεγαλέξανδρος, ύστερα από άδεια των Σκοπίων!

Τοπική κοινωνία και πολιτική (του Χρίστου Αλεξόπουλου)

Σε λιγότερο από τρεις μήνες θα πραγματοποιηθούν οι δημοτικές εκλογές στην Ελλάδα και ακόμη οι διάφορες παρατάξεις, που διεκδικούν την ανάληψη της ευθύνης της πολιτικής διαχείρισης της πραγματικότητας στο επίπεδο της τοπικής κοινωνίας...

Η ζωή (μας) στη Σελήνη (του Στάθη)

Η Γαλλία βρίσκεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης εδώ και κοντά τρία χρόνια. Ο στρατός βρίσκεται στους δρόμους των μεγάλων πόλεων, η αστυνομία μπορεί να μπουκάρει σε σπίτια κατά το δοκούν, οι διαδηλωτές πρέπει να διαδηλώνουν κομιλφό, αλλιώς στην μπουζού. Κι όμως, η Νοτρ Νταμ κάηκε.

''ΕΠΑΦΙΑ'' ΕΓΚΩΜΙΟΝ (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Ο ''Επαφίας''! Ίσως το πλέον σημαντικό πρόσωπο, ακόμη κι από τον ''Ηγέτη'', για τον οποίο θα αφιερώσουμε ειδικό κεφάλαιο. Υπάρχει και μεγαλουργεί, αμέσως με την προκήρυξη των εκλογών, καθώς τότε καρποφορούν τα άνθη των ικανοτήτων του.