Κάποτε για να προστατεύσουμε την γη της Ηλιούπολης από τα ιδιωτικά συμφέροντα την χαρακτηρίσαμε Δημόσια.

Τότε ταυτίζαμε τον Δημοτικό χαρακτήρα με τον Δημόσιο.

Τώρα που πέρασαν από ...πάνω μας τα μνημόνια, αποκαλύπτεται το βάθος της επίδρασης τους στην κοινωνία, την πολιτική και την ζωή μας.

Θυμάμαι πριν 5-6 χρόνια τον φίλο, που έχει ταυτιστεί με την νομική υποστήριξη της υπόθεσης αυτής, να μου λέει συγκλονισμένος:

"Φοβάμαι πως θα σώσουμε την ακίνητη περιουσία από τους ιδιώτες διεκδικητές-καταπατητές, θα έρθει στο σύστημα ΚΕΔ-ΕΤΑΔ-ΤΑΙΠΕΔ κλπ και από εκεί θα καταλήξει στα χέρια των ξένων δανειστών, για να τα ...αξιοποιήσουν άλλοι ή και οι ίδιοι ιδιώτες..."

Μετά ήρθε η κυβέρνηση, που θα έβαζε σε τάξη την Ελλάδα και θα έλυνε αυτά τα θέματα, προς όφελος της κοινωνίας και ξαφνικά συνειδητοποιούμε ότι "εκεί που μας χρωστούσαν, μας ...πήραν και το βόδι".

Τώρα πια, φυσικά δεν εμπιστευόμαστε Κυβέρνηση-Δημόσιο, αφού η διαχείριση της γης της Ηλιούπολης με τους μνημονιακούς νόμους, έχει παραδοθεί στην ΕΤΑΔ και στο «Υπερταμείο».

Με λογική "ιταλικής φαμίλιας" η ΕΤΑΔ τώρα ζητάει από τον Δήμο Ηλιούπολης, το «μερτικό» της από το βιός μας.

Μας ζητάνε πρακτικά, να «ξαναγοράσουμε» την γη της Ηλιούπολης.

Για αυτό και προτάθηκε συμβολικά, να ονομάζεται Δημοτική η Ακίνητη Περιουσία, αφού προκύπτει στην πράξη η ανάγκη …«κάποιος να μας προστατέψει από αυτούς, που θα μας προστάτευαν!»

Για να γίνει αυτό, πρέπει ο δημότης να είναι ενήμερος, δραστήριος στα της πόλης και ο υπερασπιστής της ακίνητης περιουσίας.

Ο Δήμος πρέπει να διοικείται από δυνάμεις, που θέλουν και μπορούν να υποστηρίξουν το εγχείρημα αυτό.

Που να μην μπαίνουν σε αδιαφανείς διαπραγματεύσεις με τους γκρίζους μηχανισμούς.
Που να θυμούνται σε όλη την θητεία τους στο Δημοτικό Συμβούλιο, ότι πρέπει να διεκδικούν από κάθε κυβέρνηση τα δίκια μας και όχι μόνο «αγουροξυπνημένοι» λίγες μέρες πριν τις δημοτικές εκλογές.

Που να μην δέχονται να μπαίνει στην ίδια ζυγαριά ο Δήμος, με ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς ή καφεζαχαροπλαστεία…

Η γη της Ηλιούπολης ανήκει στον λαό της και όχι στους δανειστές επίδοξους σωτήρες.

Θάνος Κατσώνης

το διαβάσαμε στο facebook  

Προβλήθηκε 227 φορές

O KΗΝΣΩΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Είναι δυνατόν να κρίνεις ένα βιβλίο χωρίς να το διαβάσεις; Να κατακρίνεις ένα βιβλίο, έχοντας διαβάσει μόνο το οπισθόφυλλό του; Καθένας θα απαντούσε πως είναι αδύνατον. Να, όμως, που ο φωτεινός παντογνώστης κ. Παντελής Μπουκάλας τα κατάφερε.

H ''Δανάη του Πολυτεχνείου'' (του Περικλή Καπετανόπουλου)

Η Γραμματεία της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) με βαθιά θλίψη αποχαιρετά την συναγωνίστρια Δανάη Μωραΐτου, που «έφυγε» από τη ζωή σήμερα, 11 Νοέμβρη 2019, σε ηλικία 96 ετών. Η Δανάη Μωραΐτου ή αλλιώς η ''Δανάη του Πολυτεχνείου'', όπως έμεινε γνωστή στα χρόνια της Κατοχής, γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου του 1923 στην Αθήνα.

25 Νοεμβρίου 1942 - Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου και η σημασία της.  (του Περικλή Καπετανόπουλου)

Είναι γεγονός, ότι τις δεκαετίες που πέρασαν, έχουν γραφεί πολλά για την στρατιωτική σημασία της επιχείρησης του Γοργοπόταμου. Με την απόσταση των 77 χρόνων που μας χωρίζουν από την κοινή επιχείρηση των ανταρτών του ΕΛΑΣ με τον Αρη Βελουχιώτη, του ΕΔΕΣ με τον Ναπολέοντα Ζέρβα και των Βρετανών με τον συνταγματάρχη Ε.Μάγιερς, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ένα είναι βέβαιο

''Οι Μύγες'' (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Μύγες οι κοινές ή αλλιώς οικιακές (Muscae domesticae) είναι τα ενοχλητικά δίπτερα έντομα, με τα οποία είμαστε καταδικασμένοι να συμβιώνουμε. Αναπαράγονται με ευκολία λόγω της ικανότητάς τους να τοποθετούν τα αυγά τους πάνω σε υλικά που αποσυντίθενται και λόγω της ταχύτητας αναπαραγωγής τους.