Είναι σαν να μην έχει περάσει από πάνω του ο χρόνος. Είναι σαν χθες, όταν πολλά χρόνια πριν ο ίδιος κέρδιζε τις ποδοσφαιρικές μάχες και έπεφταν το ένα μετά το άλλο τα ποδοσφαιρικά κάστρα.

Τον διέκριναν το πάθος, το μεράκι και ο δυναμισμός… Σε κάθε αγώνα, και μετά τη λήξη του, ήταν από τους ελάχιστους που ίδρωνε τη φανέλα και ενίοτε τη μάτωνε!!!

Ο Αντώνης Σαράντης γι αυτόν πρόκειται, έδωσε και πήρε πολλά στον αθλητισμό αλλά και στο ποδόσφαιρο.

Και το πιο βασικό έμαθε να μάχεται για τη νίκη. Μ’ αυτό ως όραμα πορεύτηκε και στη ζωή του. Και εννοείται πως αυτό δεν έχει σβήσει και ούτε πρόκειται.

Και βεβαίως αυτή η μαχητικότητά του, ώθησε τον υποψήφιο δήμαρχο Ηλιούπολης Γιώργο Χατζηδάκη, να τον επιλέξει στο ψηφοδέλτιό του.

Ο ίδιος με χαμόγελο και κυρίως με μια δυναμική που φανερώνει τη μεγάλη του όρεξη για προσφορά, σχολιάζει αυτή του του την επιλογή, λέγοντας τα εξής:

«Οραμα μου αποτελεί η βελτίωση ποιότητας ζωής των συμπολιτών μου με βασικές αρχές τη συνεργασία, το οργανωτικό πνεύμα, την επιμονή στην υλοποίηση ιδεών και την αντιμετώπιση προβλημάτων καθημερινότητας με σεβασμό στους θεσμούς και στον άνθρωπο.

Από την παιδική μου ηλικία μέχρι και σήμερα λόγω της ενασχόλησής μου με τον αθλητισμό έχω μάθει να είμαι αφοσιωμένος στον στόχο μου, να εργάζομαι ομαδικά και να προσφέρω για το συνολικό καλό. Την επόμενη Κυριακή στις 26 Μαΐου στηρίζω τον Γιώργο Χατζηδάκη και την παράταξη ΗλιουπΟλοι Μαζί.

Έχουμε την ευκαιρία με την ψήφο μας να αλλάξουμε την Πολη μας.

Να δημιουργήσουμε ξανά τον θεσμό της γειτονιάς και να περάσουμε την σκυτάλη σε νέους ανθρώπους!!!».

http://anexartito.gr 

Προβλήθηκε 121 φορές

Στην ΕΡΤ θέλουν σιδερωμένα πουκάμισα...και ελαφριά ειδησεογραφία που δεν ενοχλεί την εξουσία (Φωτεινή Λαμπρίδη)

Η δημοσιογράφος Φωτεινή Λαμπρίδη με αφορμή τη μη ανανέωση της εκπομπής της στην ΕΡΤ (παρότι έκανε νούμερα πολύ υψηλότερα του μέσου όρου της δημόσιας τηλεόρασης) έγραψε στο fb για την εμπειρία 22 χρόνων στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής

ΤΟ ''ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ'' (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Είναι γεγονότα που λένε πως συμβαίνουν σπάνια. Ή τουλάχιστον όχι τόσο συχνά, που δε γίνονται αντιληπτά σε καθημερινή βάση. Ένας υπόγειος σεισμός, μια πυρκαγιά, κάπου μακριά, μια σοβαρή ασθένεια, μια στημένη δικαστική απόφαση.

Υμηττός μετά τις πυρκαγιές. Τι; (του Πάνου Τότσικα)

«…Διάφοροι μεγαλόσχημοι παρέκαμπταν κατά καιρούς τα διατάγματα προστασίας του Υμηττού για να κατασκευάσουν 7.000 πολυτελείς κατοικίες, ανάμεσά τους η βίλα-αναψυκτήριο του πρώην υπουργού Β. Μαγγίνα. Δήμοι, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, Εκκλησία και ιδιώτες έχουν ιδιοποιηθεί χιλιάδες στρέμματα, τα οποία προσπαθούν να εντάξουν στο σχέδιο πόλεως…» (1)

75 χρόνια από την εκτέλεση της ΕΠΟΝίτισας Ηρώς Κωνσταντοπούλου (του Περικλή Καπετανόπουλου)

«Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ / όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου / που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου /. Όμως εγώ θα σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω γιατί σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω τι σου οφείλω /

Τέρμα οι παραλίες για τούς -  μη έχοντες - πολίτες (Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Νομοσχέδιο-έκτρωμα, που θα παραδώσει τις παραλίες στήν υπερεκμετάλλευση με ομπρέλες και ξαπλώστρες και στο χτίσιμο του αιγιαλού από ιδιώτες με παραχώρησή του από το δημόσιο προωθεί η κυβέρνηση.

Η εξουσία σαν ηδονική αυταξία (Παντελής Μπουκάλας)

Αν η εξουσία δεν ήταν και αυταξία, οι μνηστήρες της θα ήταν λιγότεροι και φρονιμότεροι· θα περνούσαν τα λεγόμενά τους από την κρησάρα της υπευθυνότητας και θα ήταν προσεκτικότεροι στην επιλογή μεθόδων, ώστε να μην τις δουν να γίνονται μπούμερανγκ.