του Στάθη (www.topontiki.gr)

Η Novartis ψηφίζει σ’ αυτές τις εκλογές; Κι αν ψηφίζει, ποια Novartis ψηφίζει; Η Novartis (ανεξιλέωτο) σκάνδαλο ή η Novartis σκευωρία κατά των πολιτικών αντιπάλων του ΣΥΡΙΖΑ;

Η Κάθαρση τι ψηφίζει; τον Τσίπρα που την έκανε γαργάρα (άγος του Χρηματιστηρίου, PSI, μίζες εξοπλιστικών, Ολυμπιακοί κ.ά.) ή μήπως η Κάθαρση ψηφίζει Μητσοτάκη – άνδραν ενάρετο υπεράνω διαπλοκής, Siemens και Αγίων Οικογενειών;

Ο Πολάκης πάντως ψηφίζει! Ότι είμαστε μαλάκες. Ή για να εκφρασθώ πιο δημοκρατικά, ο τράγος αυτός ψηφίζει πως όσοι δεν είμαστε μαλάκες, είμαστε μαλάκηδες.

Καλημέρα κυρίες και κύριοι – τι να κάνουμε; η δημοκρατία εκτός των άλλων είναι και ένα εύθυμο πολίτευμα. Μπορεί να σου στείλει στη Βουλή το αενάως εγκαινιαζόμενο βαγόνι του μετρό Θεσσαλονίκης ή ένα κότερο γεμάτο με τα ψέματα του Τσίπρα – στη χώρα μας που κάποτε ψήφιζαν τα δένδρα (είχαμε πρώιμες οικολογικές ευαισθησίες) τώρα μπορούν να ψηφίζουν τα βαγόνια

τα έξι συντάγματα τρολ του κ. Νίκου Παππά και πάσα άλλη χυδαιότης αυτοπροσώπως.

Υπάρχουν όμως και κάποιοι ψήφοι που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα – τι ψηφίζει λόγου χάριν ο κ. Πάιατ; Φασίστες στην Ουκρανία – εκεί! εδώ όμως τι ψηφίζει; Τσίπρα ή Μητσοτάκη; Κύπρο ή Ερντογάν; Η κυρία

φράου ϋμπεργκρουπενφύρερ Μέρκελ τι ψηφίζει; γκόου μπακ, γελοίε ή γουελ καμ, ζωντόβολο; Το Χρέος τι ψηφίζει; τα γκάλοπ αδυνατούν να μας απαντήσουν. Το ίδιο άγνωστον είναι τι θα ψηφίσει και ο κ. Μητσοτάκης. Έως τώρα

ο Κούλης ψήφιζε Τσίπρα δαγκωτό! Μπροστά στην κάλπη όμως μπορεί να τα μπερδέψει και να ψηφίσει το κόμμα του! Το οποίον όμως δεν είναι καθόλου βέβαιον ότι θα ψηφίσει εν σώματι Κούλη. Καθ’ ότι αυτή η ομοσπονδία καπετανάτων που συναπαρτίζουν τη Ν.Δ. έχει το κανιβαλίζειν περί πολλού (και το βρυκολακιάζειν επίσης).

Όπως και να ’χει, κυρίες και κύριοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, ναυτάκια μου και καπετάνισσες, ήγγικεν η ώρα! Η δημοκρατία (η Δημοκρατία των Ελλήνων) χρειάζεται τις υπηρεσίες σας – και, πρώτα απ’ όλα, την παρουσία σας.

Η δημοκρατία διαθέτει πλειάδα κομμάτων προς επιλογήν πλην Χρυσής Αυγής. Αυτή η νεοναζιστική ορδή δολοφόνων ψάχνει για συνενόχους. Ψάχνει ανόητους (ή κατά ιδίαν αυτών προαίρεσιν εγκληματίες) που θα μοιρασθούν μαζί της το αίμα που έχει χύσει η ίδια και οι πρόγονοί της, παντού όπου η παρουσία τους μαγάρισε τα ανθρώπινα.

Τη εξαιρέσει λοιπόν των φαιομέλανων αληταράδων, μαχαιροβγαλτών και καθαρμάτων, εθνικιστών, ρατσιστών και πατριδοκάπηλων, η δημοκρατία διαθέτει γκάμα κομμάτων και επιλογών. Διαθέτει μνημονιακά κόμματα όπως η Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ, τον ΚΙΝΑΛ και το Ποτάμι, διαθέτει ξενόδουλες δυνάμεις μέσα σ’ αυτά τα κόμματα όπως και εθνομηδενιστές (οριζοντίως – που μάλιστα φθάνουν ώς τα κόμματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς).

Υπάρχουν όμως και κόμματα όπου δεν κυκλοφορούν μνημονιακές, εθνικιστικές, εθνομηδενιστικές ιδέες και πρακτικές, όπου δεν ακμάζουν δημαγωγοί (είτε ποπουλιστές, είτε ολιγαρχικοί), όπου δεν ανθεί το ψέμα και δεν ηγούνται οι Εχθροί του Λαού.

Διαλέγουμε!

Κατά τη γνώμη μου (πάντα τη γνώμη σας γράφω) η δημοκρατία, η αστική δημοκρατία, που τώρα οι αστικές τάξεις υπερφαλαγγίζουν οδεύουσες προς τις τυραννίδες, χρειάζεται και την τελευταία δημοκρατική ψήφο, όσον ποτέ άλλοτε.

Όχι για ψευδεπίγραφα αντιφασιστικά μέτωπα (μαζί με τις τράπεζες και το ΝΑΤΟ), αλλά υπέρ του λαού που εξευτελίζουν και προσπαθούν να εκμαυλίσουν τα τσιράκια των Δυνατών.

Η ψήφος δεν είναι κανίς του καναπέ, ούτε μεζές για τα σαγόνια των Δυνατών, είναι λιοντάρι, είναι ψυχή, είναι άνθρωπος…

twitter: @st_stavropoulos

email: stathispontiki@gmail.com 

Προβλήθηκε 135 φορές

Στην ΕΡΤ θέλουν σιδερωμένα πουκάμισα...και ελαφριά ειδησεογραφία που δεν ενοχλεί την εξουσία (Φωτεινή Λαμπρίδη)

Η δημοσιογράφος Φωτεινή Λαμπρίδη με αφορμή τη μη ανανέωση της εκπομπής της στην ΕΡΤ (παρότι έκανε νούμερα πολύ υψηλότερα του μέσου όρου της δημόσιας τηλεόρασης) έγραψε στο fb για την εμπειρία 22 χρόνων στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής

ΤΟ ''ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ'' (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Είναι γεγονότα που λένε πως συμβαίνουν σπάνια. Ή τουλάχιστον όχι τόσο συχνά, που δε γίνονται αντιληπτά σε καθημερινή βάση. Ένας υπόγειος σεισμός, μια πυρκαγιά, κάπου μακριά, μια σοβαρή ασθένεια, μια στημένη δικαστική απόφαση.

Υμηττός μετά τις πυρκαγιές. Τι; (του Πάνου Τότσικα)

«…Διάφοροι μεγαλόσχημοι παρέκαμπταν κατά καιρούς τα διατάγματα προστασίας του Υμηττού για να κατασκευάσουν 7.000 πολυτελείς κατοικίες, ανάμεσά τους η βίλα-αναψυκτήριο του πρώην υπουργού Β. Μαγγίνα. Δήμοι, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, Εκκλησία και ιδιώτες έχουν ιδιοποιηθεί χιλιάδες στρέμματα, τα οποία προσπαθούν να εντάξουν στο σχέδιο πόλεως…» (1)

75 χρόνια από την εκτέλεση της ΕΠΟΝίτισας Ηρώς Κωνσταντοπούλου (του Περικλή Καπετανόπουλου)

«Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ / όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου / που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου /. Όμως εγώ θα σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω γιατί σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω τι σου οφείλω /

Τέρμα οι παραλίες για τούς -  μη έχοντες - πολίτες (Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Νομοσχέδιο-έκτρωμα, που θα παραδώσει τις παραλίες στήν υπερεκμετάλλευση με ομπρέλες και ξαπλώστρες και στο χτίσιμο του αιγιαλού από ιδιώτες με παραχώρησή του από το δημόσιο προωθεί η κυβέρνηση.

Η εξουσία σαν ηδονική αυταξία (Παντελής Μπουκάλας)

Αν η εξουσία δεν ήταν και αυταξία, οι μνηστήρες της θα ήταν λιγότεροι και φρονιμότεροι· θα περνούσαν τα λεγόμενά τους από την κρησάρα της υπευθυνότητας και θα ήταν προσεκτικότεροι στην επιλογή μεθόδων, ώστε να μην τις δουν να γίνονται μπούμερανγκ.