Του Στάθη (www.topontiki.gr)
 
-Το Γέτι των Ιμαλαΐων υπάρχει;
 
-Δεν είμαι βέβαιος.
 
-Το ον Βαθύτρουπος Μεγαλοποδίξ Αντιποδάριους υπάρχει;
 
-Όχι!
 
-Άρα μπορούμε να το αποκλείσουμε από τις αιτίες που προκάλεσαν την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ…
 
Οι άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει τίποτα.
 
Ώς την τελευταία στιγμή προσπαθούν με κουτοπονηριές και καραγκιοζιλίκια. Αίφνης ο Τσίπρας θυμήθηκε το αφορολόγητο. Το είχε προτείνει το ΚΚΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ σφύριζε κλέφτικα. Το είχε προτείνει το ΚΙΝΑΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν απασχολημένος πώς να φέρει το καζίνο της Πάρνηθας στο Μαρούσι. Το έχει προτείνει η Ν.Δ., ο ΣΥΡΙΖΑ ησχολείτο με το «Μαύρο Μέτωπο» και τις πολακίες τύπου Novartis. Πόσο περισσότερος πτωχοπροδρομισμός επιτέλους;!
 
Αίφνης, τρεις - τέσσερις μέρες πριν να προκηρυχθούν οι εκλογές, ο Τσίπρας (και η FYROM πλέον Σία Αναγνωστοπούλου) θυμήθηκαν τις… Γερμανικές Πολεμικές Επανορθώσεις! Ξεφτιλίκια.
 
Τίποτα! αιδώς μηδέν! Αλλά ούτε και κάποια στοιχειώδη αντανακλαστικά. Τι δεν έχουν καταλάβει; Γιατί επιμένουν στην αναξιοπρέπεια; Τι δεν αφουγκράζεται ο Τσίπρας; Δεν ακούει ότι οι «θεσπέσιες μουσικές» του θιάσου που πλησιάζει έχουν γίνει «απαίσιες μουσικές»; Δεν μπορεί ούτε την ύστατη στιγμή να απευθυνθεί με λίγο σεβασμό στους Έλληνες;
 
«Κίνηση ματ με το αφορολόγητο» πανηγυρίζουν οι Συριζαίοι – πραγματικά δεν υπάρχει προηγούμενο τέτοιας αποκολοκύνθωσης!
 
Εντάξει ο ΣΥΡΙΖΑ έφαγε σβερκάδα φάπα και φουσκιά, αλλά «ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται» – εν προκειμένω ο Τσίπρας έχει πάει το καράβι στα βράχια και μαρσάρει τις μηχανές να τα παραμερίσει. Τέτοια επιμονή στα λάθη τους δείχνουν μόνον οι κουτοί και οι οιηματίες. Ίσως βέβαια να μην μπορεί να κάνει αλλιώς – «τόσος ήτανε», που είπε και ο ποιητής.
 
Όμως το φαινόμενο παραμένει εντυπωσιακό! Είναι σαν να χτυπάει κανείς το κεφάλι του στον τοίχο προσπαθώντας να τον σπάσει (τον τοίχο). Σπάει το κεφάλι του, αλλά συνεχίζει να το κοπανάει στον τοίχο για να τον σπάσει, λες και το κεφάλι του είναι τούβλο. Ο άνθρωπος που επιμένει έτσι και περιμένει απ’ τον ίδιο τρόπο διαφορετικό αποτέλεσμα είναι επικίνδυνος.
 
Ίσως (και) αυτό να εξηγεί το γεγονός ότι ο Τσίπρας υπήρξε επικίνδυνος για την Ελλάδα. Από τα Υπερταμεία ώς τις Πρέσπες.
 
Ούτε καν ένα τελευταίο κόλπο δεν μπορεί  να σκαρώσει – να ζητήσει ένα ψεύτικο συγνώμη για κάτι, να πει ένα mea culpa. Αλλά όχι, εκεί! όπως στο Μάτι! όλα σωστά τα είχε κάνει και όλα σωστά στη συνέχεια τα αποτίμησε, απλώς 101 άνθρωποι δεν τον κατάλαβαν και κάηκαν.
 
«Τέτοιο πράγμα» δεν έχει προηγούμενο!
 
Το καραβάνι έχει σκορπίσει, τα κάρα κοπανάνε το ένα το άλλο, τα σκυλιά δαγκώνουν τους αγωγιάτες και ο Τσίπρας εκεί, προσπαθεί να μοιράσει χάντρες και καθρεφτάκια στους κάκτους της ερήμου και τα αγριάγκαθα.
 
Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απωλέσαι, πόσω μάλλον αν μωρός πορεύθηκε, τα έκανε μπάχαλο γύρω του και τώρα, ως άλλος.
 
Μισάνθρωπος, μας ζητάει και τα ρέστα που δεν καταλάβαμε ότι μας δούλεψε, μας λήστεψε, μας υποθήκευσε, μας υποδούλωσε και ότι, ώς τα έσχατα, μας βγάζει τη γλώσσα της υποτίμησης και του χλευασμού. Άχθος αρούρης, άχθος και άγος…   
 
 twitter: @st_stavropoulos
 

email: stathispontiki@gmail.com 

Προβλήθηκε 87 φορές

Ο 12λογος κατά του ψεύτη (Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Παρακολουθώ καθημερινά τις εκπομπές στην Τι Βι όπου αντιμάχονται υποψήφιοι βουλευτές. Και μού ‘ρχεται να ορμήσω μέσα από την οθόνη, να κάτσω στη θέση απέναντι από τον συριζέο και να του βγάλω ξινά τα ψέματα που αραδιάζει ανενόχλητος

Η μισή αλήθεια είναι ένα ολόκληρο ψέμα. (της Θεοπίστης Πάντου)

Δεν είναι ούτε μία (Γιουγκοσλαβία 1991-1999), ούτε δύο (Αφγανιστάν 2001) ούτε τρεις (Ιράκ 2003), ούτε τέσσερις (Λιβύη, Συρία 2011) φορές στο πρόσφατο παρελθόν που, πριν από μία μεγάλη ή μικρή πολεμική σύρραξη, τα ΜΜΕ ευθυγραμμίσθηκαν με τις επιδιώξεις των ΗΠΑ , του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και προλείαναν το έδαφος, καταδικάζοντας τον «Κακό»,

Υποχωρήσεις στο Αιγαίο α λα Σκόπια, με πίεση ΗΠΑ! (Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης)

Ενώ η προσοχή του κόσμου είναι στραμμένη στις εκλογές, οι Αμερικανοί σπεύδουν να προλάβουν να ρυθμίσουν τα θέματα του Αιγαίου, ευνοώντας καταφανώς την Τουρκία, με όχημα την πάντα πρόθυμη yes men ελληνική κυβέρνηση, πριν αλλάξει και πριν έρθει άλλη που θα ακολουθεί την μέχρι προ 5 ετών σταθερά ανυποχώρητη στάση στα εθνικά θέματα.