Σαν σήμερα, πριν ενα χρονο,αποκαλύφθηκε ολο το σκηνικό της τραγωδίας στο Μάτι.

Ενα σκηνικό βγαλμένο από τα έγκατα ενός θηρίου που λέγεται άνθρωπος. Γιατι δεν έκαψε η φωτιά τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι τους έκαψαν. Κι αυτοί οπου τους επέτρεψαν να κατοικήσουν σαν ζούγκλα, χωρίς όρια και νόμους. Κι οι άλλοι, οπου τους άφησαν στην τυχη τους. Απροστάτευτους. Από ανικανότητα, ασυνειδησία, εγκληματική ηλιθιότητα.

Κι αυτά είναι ντροπή και για τους πρώτους αίτιους ενός κράτους κλέφτη, διεφθαρμένου, φιλοτομαριστή και για τους δεύτερους. Που διαιώνισαν αυτό το κράτος. Ενώ ήρθαν για να το εξαντρωπίσουν.

Κι αυτή είναι μια διαφορά, που είναι τεράστια. Γιατί οι πρώτοι, αυτοί που έχτισαν και τάισαν αυτό το τέρας δεν είπαν ποτέ ότι ήταν άγιοι.

Ούτε υποσχέθηκαν την ηθική στήν κοινωνία των διεφθαρμένων. Αντίθετα, οι υποσχέσεις τους ήτανε πάντα να διαιωνίζουν αυτή τη ζούγκλα. Ενώ οι δεύτεροι, αυτοί που ήρθαν με την υπόσχεση για να τ' αλλάξουν όλα, είχανε για ρομφαία τον Άνθρωπο. Και την αξιοπρέπειά του.

Μ αυτά τα δύο μέτρα, λοιπόν, είναι ντροπή για την αριστερά, που βρέθηκε μια δεξιά κυβέρνηση να δώσει δωρεάν τα φάρμακα σε όλους τους καμένους και τους καημένους της τραγωδίας στο Μάτι. Είναι ντροπή για την αριστερά που έβαζε τον κόσμο να πληρώνει!

Είναι ντροπή για την αριστερά, που βρέθηκε μια δεξιά κυβέρνση να απαλλάξει για 5 χρόνια από τον ΕΝΦΙΑ όλους αυτούς που κατοικούσαν και κατοικούν στόν τόπο του θανάτου. Ενω η αριστερά τους τα' παιρνε στο χρόνο επάνω!

Είναι ντροπή για την αριστερά, που ήρθε μια δεξιά κυβέρνηση να παρακάμψει βίαια το γραφειοκρατικό τέρας για να πάρουν οι επιζώντες τις άδειες για να χτίσουν, να διορθώσουν, να επισκευάσουν. Να στεγαστούν. Ενώ η αριστερά ακολουθούσε τα αργόσυρτα, θανατηφόρα βήματα της γραφειοκρατίας και άφηνε τον κόσμο άστεγο και χρεωμένο στους εργολάβους!

Είναι ντροπή για την αριστερά, που ήρθε μια δεξιά κυβέρνηση να φροντίσει αμέσως να καθαριστούν όλες οι εστίες με τα χόρτα και τα ξύλα, που στοιβάζονται εδώ και ένα χρόνο σαν θανατηφόρο έρμα στα οικόπεδα μέσα στον χαροκαμένο οικισμό. Απο ασυνείδητους κατοίκους και εκλεγμένους τοπικούς άρχοντες. Ενώ η αριστερά εδώ και ένα χρόνο έπαιζε ένα ανεύθυνο και εγκληματικό πινγκ πονγκ με το ποιανού είναι η ευθύνη.

Είναι ντροπή για την αριστερά, που ήρθε μια δεξιά κυβέρνηση να διατάξει να καθαριστεί η περιοχή από τον επικίνδυνο αμίαντο που συσσωρεύτηκε από τα αποκαϊδια και απειλεί τη ζωή των κατοίκων. Ενώ η αριστερά, που λέει ότι νοιάζεται για την οικολογία (!) ούτε που ενδιαφέρθηκε εδώ και ένα χρόνο για το θέμα.

Είναι ντροπή για την αριστερά, που μια δεξιά κυβέρνηση σε 10 μέρες από την εκλογή της εξέδωσε υπουργική απόφαση για την ανάπλαση της περιοχής και έδωσε όλο τον νομικό χώρο στο Τεχνικό Επιμελητήριο να εκπονήσει κατά προτεραιότητα μέσα σε ένα χρόνο μελέτη για την πολεοδόμηση της περιοχής σε ανθρώπινα πλαίσια. Ενώ η αριστερά, των τάχα ευαίσθητων μηχανικών κι όλας, σερνόταν πίσω από το κάρο των αλληλοσυγκρουόμενων ανευθυνοϋπεύθυνων αρμόδιων της περιφέρειας, των δήμων, της κυβέρνησης, των μηχανικών. Χωρίς να νοιάζεται στήν πράξη για τους άστεγους και τους εγκαυματίες.

Είναι ντροπή για την αριστερά, που ήρθε μια δεξιά κυβέρνηση να ξεμπλοκάρει τα μπλοκαρισμένα εδώ και ένα χρόνο 31 εκατομμύρια, που είχαν μαζευτεί για το Μάτι από δωρεές χιλιάδων συνανθρώπων και να τα προικοδοτήσει αμέσως στίς δραστηριότητες για βοήθεια στούς κατοίκους και για την εφαρμογή των τεχνικών προγραμμάτων. Ενώ η αριστερά φύλαγε τα 31 αυτά εκατομμύρια στα ντουλάπια του Ταμείου Αρωγής και κοίταζε τους κατοίκους να σέρνονται στα γραφεία της αναμονής και της αναξιοπρέπειας. Άστεγοι και καμένοι.

Είναι ντροπή για την αριστερά, που ήρθε μια δεξιά κυβέρνηση να ενδιαφερθεί τόσο αστραπιαία για τους ανθρώπους και να λύσει τόσο εύκολα και τόσο γρήγορα το γόρδιο δεσμό της κρατικής γραφειοκρατίας και της νυσταλέας κομματολαγνίας.Που αναλίσκεται η μεν πρώτη σε ευθυνόφοβες και χρονοβόρες διαδικασίες, η δε δεύτερη σε θεωρητικούρες που αφορούν στήν αυτοϊκανοποίηση του μυαλού και μόνο. Καμιά σχέση με την πραγματικότητα.

Το Μάτι είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας ανανεωτικής αριστεράς, που αποδείχτηκε αδιάφορη για τον Άνθρωπο, για τον οποίο υποτίθεται ότι σκίζει τα ρούχα της. Στη θεωρία. Στα λόγια. Στα καφενεία και στα fora.

Στην πράξη, η απουσία οποιασδήποτε πυροσβεστικής, αστυνομίας, στρατού, εθελοντών, σχεδίου για τη σωτηρία κατοίκων της χώρας που κινδυνεύουν και η απουσία οποιουδήποτε ουσιαστικού ενδιαφέροντος εκ των υστέρων για την ανακούφηση των θυμάτων και την πρόληψη αποδεικνύουν ένα πράγμα.

Αυτό που ομολόγησαν και για όταν ήρθαν: Ήταν απροετοίμαστοι. Για ο,τιδήποτε τελικώς. Κι αυτό από μόνο του είναι ντροπή για την αριστερά. Για την υπευθυνότητα και τον ανθρωπισμό που υποτίθεται ότι διαχωρίζει την αριστερά από τη δεξιά.

Και η μεγαλύτερη ντροπή είναι που αυτή η αριστερά, αντί να ζητήσει συγνώμη για το έγκλημά της στο Μάτι, απαντάει με θράσος ότι η Ελλλάδα έχει ξανακαεί, με νεκρούς, και ποτέ δεν έγινε τόσος ντόρος!

Αυτή δεν είναι αριστερά. Είναι το όνειδος της αριστεράς. Τα σκουπίδια της.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης 

Προβλήθηκε 256 φορές

Μια νύχτα γεμάτη ήχους και χρώματα... (Περικλής Δ. Καπετανόπουλος)

Πέρασε κι' αυτό. Έμεινε μια γλυκειά ζεστή ανάμνηση στο μέρος της καρδιάς, εκεί που φωλιάζουν οι ελπίδες και απαγκιάζει η θλίψη. Ήταν μια νύχτα από τις «Χίλιες και δυο», που βρεθήκαμε μαζί, άνθρωποι αγαπημένοι που στο διάβα της ζωής βαδίσαμε σε πολλά μονοπάτια, αλλά δεν ξεχάσαμε ποτέ από που ξεκινήσαμε ως παιδιά να κατακτήσουμε τα όνειρα μας, με ακριβό εφόδιο τις ευχές των τίμιων ανθρώπων που μας μεγάλωσαν.

Η Ηλιούπολη τον Δεκέμβρη του 1944 (του Περικλή Καπετανόπουλου)

«Γυναίκες και μωρά παιδιά με μπόμπες τα χτυπάνε Πάντα οι Άγγλοι τόλεγαν ότι μας αγαπάνε… Με πείνα οι Άγγλοι φίλοι μας μάχονται την πατρίδα Μα δω που η δάφνη φύτρωσε, βγαίνει κι΄η λαχανίδα». Από σατυρική μαντινάδα του Δεκέμβρη 1944

3 Δεκέμβρη Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ: ώρα για δράση και κοινωνική αφύπνιση (Βαγγέλης Αυγουλάς)

Και φέτος, στις 3 Δεκέμβρη, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Όπως κάθε χρόνο. Και όπως κατ’ επανάληψη υπογραμμίζουν οι ανακοινώσεις διεθνών οργανισμών και φορέων «Η μέρα αυτή δίνει ακόμα μια ευκαιρία στην κοινωνία να εστιάσει την προσοχή της στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία...