Γ. Παπαδόπουλος Τετράδης (στο facebook)

Νομοσχέδιο-έκτρωμα, που θα παραδώσει τις παραλίες στην υπερεκμετάλλευση με ομπρέλες και ξαπλώστρες και στο χτίσιμο του αιγιαλού από ιδιώτες με παραχώρησή του από το δημόσιο προωθεί η κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση που κατηγορούσε την προηγούμενη ότι νομιμοποιεί αντί να κατεδαφίζει τα αυθαίρετα, νομιμοποιεί μ αυτό το νομοσχέδιο όλα τα αυθαίρετα που εχουν χτιστεί στον αιγιαλό μέχρι τις 28/7/2011 (όποιος έχτισε στις 29... έχασε!). Στον αιγιαλό! Όχι όπου νά ναι.

Το νομοσχέδιο- έμπνευση των οπαδών της ... ανάπτυξης, καταργεί τον περιορισμό των ομπρελών στο 60% στίς παραλίες και τις παραδίνει ολόκληρες σε εκμετάλλευση. Δηλαδή, διώχνει τους πολίτες απ αυτές για να τις χαίρονται μόνο όσοι έχουν ή θέλουν να πληρώσουν. Ταυτόχρονα, αποτελειώνει την εικόνα των ελληνικών παραλιών και τις μετατρέπει σε δάση από ομπρέλες καφετέριες και ξαπλώστρες.

Το τραγελαφικό είναι ότι οι φραγκοφονιάδες εμπνευστές του, δεν έχουν ιδέα ότι η Ισπανία ξήλωσε εκατοντάδες χιλιόμετρα από τις ομπρέλες στις παραλίες της που τις είχε καταστρέψει εικαστικά και οικολογικά η υπερεκμετάλλευση, μαζί με δεκάδες χιλιάδες κακόγουστα χτίσματα εκτρώματα εκμετάλλευσης των τουριστών.

Αλλά, η ελευθερία να έχει πρόσβαση κάθε πολίτης στην Ελλάδα στις παραλίες της καταργείται και με την άλλη ιδέα του νομοσχεδίου των νεοφιλελεύθερων Ελλήνων θαυμαστών του Τραμπ:

Στο νομοσχέδιο προβλέπεται να μπορεί να παραχωρείται ο δημόσιος αιγιαλός σε ιδιώτες και να οικοδομείται! Ο αιγιαλός!

Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τους ταλιμπάν μπαχαλάκηδες υπουργούς, που κατέστρεφαν τη χώρα μη κάνοντας τίποτε και αφήνοντας τα πάντα στήν παλιά κακή τους μοίρα. Φαίνεται ότι η ΝΔ έχει στελέχη ταλιμπάν από την ανάποδη. Αντί να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής των πολιτών βάλθηκαν να παραδώσουν τα πάντα στον Μαμωνά.

Υπάρχει κανείς να τραβήξει κανένα αυτί; Ή η χώρα θα ζει διαρκώς μεταξύ άσπρου- μαύρου; Δηλαδή γκρίζου; 

Προβλήθηκε 328 φορές

ΤΟ ''ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ'' (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Είναι γεγονότα που λένε πως συμβαίνουν σπάνια. Ή τουλάχιστον όχι τόσο συχνά, που δε γίνονται αντιληπτά σε καθημερινή βάση. Ένας υπόγειος σεισμός, μια πυρκαγιά, κάπου μακριά, μια σοβαρή ασθένεια, μια στημένη δικαστική απόφαση.

Υμηττός μετά τις πυρκαγιές. Τι; (του Πάνου Τότσικα)

«…Διάφοροι μεγαλόσχημοι παρέκαμπταν κατά καιρούς τα διατάγματα προστασίας του Υμηττού για να κατασκευάσουν 7.000 πολυτελείς κατοικίες, ανάμεσά τους η βίλα-αναψυκτήριο του πρώην υπουργού Β. Μαγγίνα. Δήμοι, οικοδομικοί συνεταιρισμοί, Εκκλησία και ιδιώτες έχουν ιδιοποιηθεί χιλιάδες στρέμματα, τα οποία προσπαθούν να εντάξουν στο σχέδιο πόλεως…» (1)

75 χρόνια από την εκτέλεση της ΕΠΟΝίτισας Ηρώς Κωνσταντοπούλου (του Περικλή Καπετανόπουλου)

«Εσύ δε θα μου πεις ευχαριστώ / όπως δε λες ευχαριστώ στους χτύπους της καρδιάς σου / που σμιλεύουν το πρόσωπο της ζωής σου /. Όμως εγώ θα σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω γιατί σου λέω ευχαριστώ / γιατί γνωρίζω τι σου οφείλω /

Η εξουσία σαν ηδονική αυταξία (Παντελής Μπουκάλας)

Αν η εξουσία δεν ήταν και αυταξία, οι μνηστήρες της θα ήταν λιγότεροι και φρονιμότεροι· θα περνούσαν τα λεγόμενά τους από την κρησάρα της υπευθυνότητας και θα ήταν προσεκτικότεροι στην επιλογή μεθόδων, ώστε να μην τις δουν να γίνονται μπούμερανγκ.