ΔΑΝΑΗ ΜΩΡΑΪΤΟΥ (1923-2019)

Η Δανάη Μωραΐτου ή αλλιώς η "Δανάη του Πολυτεχνείου", όπως έμεινε γνωστή στα χρόνια της Κατοχής, γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου του 1923 στην Αθήνα.

Ολοκληρώνοντας τα μαθητικά της χρόνια στο Αρσάκειο, περνά το 1940 στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ. Στα δύσκολα χρόνια της ναζιστικής κατοχής, η Δανάη εντάσσεται και αναπτύσσει έντονη δράση στις γραμμές της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ, συχνά με κίνδυνο της ίδιας της ζωής της.

Την ίδια περίοδο αναπτύσσει έντονη δράση και στο Λόχο Σπουδαστών "Λόρδος Μπάυρον"", από κοινού με τον Φοίβο Τσέκερη, πρωτοστατώντας στην οργάνωση του αγώνα των φοιτητών του ΕΜΠ.

Τόσο μεγάλη ήταν η συμβολή της στα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης, αλλά και μετέπειτα στην περίοδο του Δεκέμβρη του 1944 και στα επόμενα χρόνια, που έμεινε γνωστή ως η "Δανάη του Πολυτεχνείου".

Η Δανάη Μωραιτου, παραχώρησε πριν μερικά χρόνια χειρόγραφες εφημερίδες της Α.Σ. οι οποίες ανήκαν στο συζυγό της Γιώργο Μωραΐτη μέλος των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων της Μέσης Ανατολής και στέλεχος της Αντιφασιστικης Στρατιωτικης Οργάνωσης (ΑΣΟ).

Οι εφημερίδες γράφτηκαν στην Ασμάρα της Ερυθραίας στο οποίο οι Εγγλέζοι είχαν φυλακίσει τους Έλληνες αντιφασίστες και διατηρήθηκαν μυστικά επί 70 χρόνια, θαμένες στο έδαφος.

Η σύζυγος του Γιώργου Μωραΐτη, Δανάη, συνοδευόμενη από τον Πλάτωνα, παρέδωσε στον ιστορικό Περικλή Καπετανόπουλο, μια δέσμη σπάνιων και μοναδικών χειρόγραφων εφημερίδων για τον εμπλουτισμό του αρχείου ιστορικής τεκμηρίωσης του Μουσείου Εθνικής Αντίστασης Ηλιούπολης.

Στις 11 Νοεμβρίου 2019 η "Δανάη του Πολυτεχνείου" πέρασε στις γραμμές της "αόρατης στρατιάς" της ΕΠΟΝ, μαζί με τον Φοίβο και τον Απόλλωνα, την Παναγιώτα και την Λίλη, τον Κλέαρχο και την Ηρώ και τόσες άλλες ηρωικές μορφές του Αγώνα.

Στις φωτογραφίες χειρόγραφες εφημερίδες από το αρχείο του Γιώργου Μωραϊτη, που εκτίθενται στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στην Ηλιούπολη.

Η Γραμματεία της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ) με βαθιά θλίψη αποχαιρετά την συναγωνίστρια Δανάη Μωραΐτου, που «έφυγε» από τη ζωή σήμερα, 11 Νοέμβρη 2019, σε ηλικία 96 ετών.

Στην ανακοίνωσή της η ΕΕΔΥΕ αναφέρει:

«Η Δανάη Μωραΐτου ή αλλιώς η “Δανάη του Πολυτεχνείου”, όπως έμεινε γνωστή στα χρόνια της Κατοχής, γεννήθηκε στις 30 Αυγούστου του 1923 στην Αθήνα.

Ολοκληρώνοντας τα μαθητικά της χρόνια στο Αρσάκειο, περνά το 1940 στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ. Στα δύσκολα χρόνια της ναζιστικής κατοχής, η Δανάη εντάσσεται και αναπτύσσει έντονη δράση στις γραμμές της ΕΠΟΝ και του ΕΑΜ, συχνά με κίνδυνο της ίδιας της ζωής της.

Την ίδια περίοδο αναπτύσσει έντονη δράση και στο Λόχο Σπουδαστών "Λόρδος Μπάυρον"”, από κοινού με τον Φοίβο Τσέκερη, πρωτοστατώντας στην οργάνωση του αγώνα των φοιτητών του ΕΜΠ.

Τόσο μεγάλη ήταν η συμβολή της στα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης, αλλά και μετέπειτα στην περίοδο του Δεκέμβρη του 1944 και στα επόμενα χρόνια, που έμεινε γνωστή ως η "Δανάη του Πολυτεχνείου".

Παράλληλα με την επαγγελματική της ενασχόληση είτε ως ελεύθερη επαγγελματίας αρχιτέκτων, είτε αργότερα ως υπάλληλος στο υπουργείο Γεωργίας (απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 1986), η συναγωνίστρια Δανάη δεν έλειψε από κανέναν αγώνα του κλάδου της, αλλά και συνολικά του λαϊκού κινήματος.

Ανάμεσα σε όλη την υπόλοιπη δράση της, αξιοσημείωτη είναι η συνεισφορά της στο αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα της χώρας μας, στην ΕΕΔΥΕ.

Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1980 έως και το 2011, για περισσότερα από 30 χρόνια, η Δανάη Μωραΐτου υπηρέτησε αδιάκοπα το αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα αρχικά ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου της ΕΕΔΥΕ και από το 1991 έως και το 2011 ως μέλος της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ.

Στη δύσκολη περίοδο του 1991, όταν δόθηκε σκληρή μάχη για να διατηρηθούν τα αντιιμπεριαλιστικά χαρακτηριστικά της ΕΕΔΥΕ και να μη μετατραπεί σε πασιφιστικό κίνημα, η Δανάη κράτησε ανυποχώρητη στάση αρχής συμβάλλοντας στο να διατηρήσει η ΕΕΔΥΕ τη γραμμή πάλης της ενάντια στις πραγματικές αιτίες που γεννάνε τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, αλλά και τη φτώχεια, την εξαθλίωση, την προσφυγιά, το σάπιο, δηλαδή, εκμεταλλευτικό σύστημα.

Στην επόμενη περίοδο της ανασυγκρότησης και επαναλειτουργίας της ΕΕΔΥΕ, η συμβολή της Δανάης μαζί και άλλων συναγωνιστών ήταν επίσης καθοριστικής σημασίας για την ανάπτυξη και το δυνάμωμα των Επιτροπών Ειρήνης σε όλη τη χώρα, για την ανάπτυξη της πολύμορφης δράσης της ΕΕΔΥΕ στις μεγάλες κινητοποιήσεις για τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ.

Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, με αισιοδοξία, πείσμα και μαχητικότητα, με δημιουργικό προβληματισμό, ακόμη και μέχρι την τελευταία στιγμή μοχθούσε και πάλευε για να δυναμώσει το αντιπολεμικό - αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, η ΕΕΔΥΕ, συνολικά το λαϊκό κίνημα.

Μέσα από τη δράση της, αλλά προπαντός μέσα από την ίδια τη μαχητική στάση της ζωής της η Δανάη Μωραΐτου έδειξε το δρόμο του ανυποχώρητου αγώνα μέχρι την τελική νίκη των λαών, για να οικοδομήσουν έναν κόσμο δίχως φτώχεια, ανταγωνισμούς, πολέμους, αλλά με πραγματική ειρήνη, φιλία, αλληλεγγύη μεταξύ τους, με τους ίδιους νοικοκύρηδες στον τόπο τους.

Αποχαιρετάμε τη συναγωνίστρια Δανάη Μωραΐτου, δίνοντας την υπόσχεση να συνεχίσουμε αταλάντευτα την πάλη μας για το δίκιο του λαού. Εκφράζουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και στους συγγενείς της»

Προβλήθηκε 173 φορές

Η Ηλιούπολη τον Δεκέμβρη του 1944 (του Περικλή Καπετανόπουλου)

«Γυναίκες και μωρά παιδιά με μπόμπες τα χτυπάνε Πάντα οι Άγγλοι τόλεγαν ότι μας αγαπάνε… Με πείνα οι Άγγλοι φίλοι μας μάχονται την πατρίδα Μα δω που η δάφνη φύτρωσε, βγαίνει κι΄η λαχανίδα». Από σατυρική μαντινάδα του Δεκέμβρη 1944

3 Δεκέμβρη Παγκόσμια Ημέρα ΑμεΑ: ώρα για δράση και κοινωνική αφύπνιση (Βαγγέλης Αυγουλάς)

Και φέτος, στις 3 Δεκέμβρη, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Όπως κάθε χρόνο. Και όπως κατ’ επανάληψη υπογραμμίζουν οι ανακοινώσεις διεθνών οργανισμών και φορέων «Η μέρα αυτή δίνει ακόμα μια ευκαιρία στην κοινωνία να εστιάσει την προσοχή της στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία...

30 Νοεμβρίου 1943 - Το πογκρόμ των ταγματαλητών ενάντια στους ανάπηρους πολέμου της Αλβανίας.

Πριν 76 χρόνια της νύχτα της 30ης Νοεμβρίου του 1943, τα τάγματα ασφαλείας, με τις πλάτες των γερμανοφασιστών κατακτητών, ξεχύθηκαν στα νοσοκομεία της Αθήνας, με πογκρόμ ενάντια στους 15.000 ανάπηρους του ελληνοϊταλικού πολέμου.