O tempora! Ο mores! – Ω καιροί, ω ήθη!
(Κικέρων, 106-43 π.Χ., Ρωμαίος ρήτορας & πολιτικός)
Αλκυονίδες μέρες τις αποκαλεί ο σοφός λαός μας τούτες τις τελευταίες μέρες του Γενάρη ή μικρό καλοκαιράκι διότι είναι Ηλιόλουστες.
Στην πόλη όμως του ''Ηλιου'' επικρατεί μια μουντάδα ένα (κατσικωμένο) φθινόπωρο που σου προκαλεί θλίψη και αηδία και βλέπεις γνωστούς ανθρώπους να γυρνάνε σαν περιφερόμενος θίασος εκεί που μπορούν να πάρουν λίγη ''δόξα'' μιας και πατάνε σε δυο ή και τρείς ''βάρκες''.
Άνθρωποι που νομίζουν ότι η εξουσία τους δίνει Αξία (και για να μην παρεξηγηθώ μιλάω γενικά σε όποια συλλογικά όργανα και αν είναι εκλεγμένοι).
Εδώ ταιριάζει το ''Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν κρατείς''.
Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με φωτογραφίες από διάφορα σημεία της πόλης με τα χιλιάδες προβλήματα που έχει (χωρίς αυτό να είναι πάντα κακό) δυστυχώς ή ευτυχώς το facebook είναι το μέσο που μαθαίνεις τα πάντα. (Θέλω ν’ αγιάσω κι ο διάβολος δεν μ’ αφήνει).
Δεν θα σταθώ σ’αυτό όμως υπάρχουν άνθρωποι που το κάνουν με μεγάλη επιτυχία,τόση όσο και οι συμπολίτες που καταντάνε έτσι την πόλη.
Γράφω όλα αυτά για να δώσω τροφή για σκέψη να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας ως ψηφοφόροι ΣΕ ΟΛΑ τα συλλογικά όργανα.
Θα κλείσω με μια παροιμία που έλεγε ο παππούλης μου: ''Τι κι αν σε δέρνουν δεκατρείς, αν δε σε δέρνει ο νους σου''.
Ευαγγελία Διαμαντή -Βοσινάκη
