ΟΙ ... ''ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ'' (του Νίκου Ι. Καραβέλου)

Αρθρογραφία 31 Μαρτίου 2020

Ο γράφων αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει ταπεινά συγγνώμη από το Κράτος, όπως τούτο εκάστοτε εκπροσωπείται, γιατί πολλάκις το αδίκησε, γραπτώς τε και προφορικώς.

Έχοντας μια αδικαιολόγητη καχυποψία, θεωρούσε ύποπτη και προσχηματική κάθε ρύθμιση που αφορούσε το κοινό καλό.

Και απερίσκεπτα υπόπτευε ύπουλες μεθοδεύσεις, στερώντας τον εαυτό του από τη χαρά να επιδοκιμάζει τους άυπνους, για το καλό μας, κυβερνήτες.

Ας εξετάσουμε λοιπόν.

1) Το κυνηγητό του τσιγάρου, προφανώς, στηρίζεται στην βαθιά αγάπη της εξουσίας προς τον πολίτη και στην αγωνία της για την υγεία του.

2) Η περικοπή των μισθών κ.τ.λ οφείλεται στην ανάγκη να είναι λεπτότερος και υγιέστερος, ο πολίτης.

3) Η αρπαγή της δημόσιας περιουσίας από τους ξένους τοκογλύφους έγινε για να μην απασχολείται το μυαλό του πολίτη με τα ταπεινά.

4) Ο πνιγμός της χώρας σε μνημόνια έλαβε χώρα για λόγους προεχόντως εκπαιδευτικούς, για να γίνει ο Έλλην πολίτης, από κοπρίτης, σοβαρός δουλευτής.

5) Το ανεξέλεγκτο της κινητής τηλεφωνίας στηρίζεται στην ανάγκη ανθρώπινης επικοινωνίας και η ανάπτυξή της τυγχάνει σαφώς αβλαβής.

6) Η μη αναγραφή επί των κινητών τηλεφώνων των σοβαρών βλαβών της υγείας (όπως στα πακέτα των τσιγάρων), προκρίθηκε για να μην πιέζονται οι χρήστες ψυχολογικώς.

7) Η διάλυση της παιδείας, της υγείας, της πατρίδας μας, δικαιολογείται, προκειμένου να επαναπροσδιοριστούν οι όροι και οι προυποθέσεις της δημοκρατίας στις νέες προκλήσεις που ανοίγονται μπροστά μας! (Με λίγα λόγια για να μας πουν ποιος είναι ο αποπανινός, ήτοι ο επιβήτορας , και νεοελληνιστί ο γ . μ . άς μας !)

8) Οι χιλιάδες αυτοκτονίες, λόγω φτώχειας , αναξιοπρέπειας και απελπισίας, είναι "παράπλευρες απώλειες" της προόδου, όπως την αντιλαμβάνονται τα καλόπαιδα του καπιταλισμού (εκατό οικογένειες περίπου!), ομού με τους απανταχού σφουγγοκωλαρίους και το λοιπό πολιτικό υπηρετικό προσωπικό.

Σημειωτέον ότι οι νεκροί αυτοί είναι περισσότεροι των πεσόντων στις συγκρούσεις του Μαραθώνα, Αρτεμισίου, θερμοπυλών, Σαλαμίνος και Πλαταιών.!

9) "Ο τρόμος και η αθλιότητα" ενός Νέου Ράϊχ, είναι το αναγκαίο τίμημα προκειμένου να δικαιωθούν οι ναζιστικού τύπου θεωρίες κάποιων "φιλοσόφων του Ζόφου," όπως ο Τόμας Μάλθους και ο νεώτερος Μπέτραντ Ράσσελ (ο νομπελίστας), που μιλούσαν ή υπαινίσσονταν την ανάγκη ύπαρξης επιδημιών!

10) Ο καταναγκαστικός εγκλεισμός ενός ολόκληρου λαού σε κατ¨οίκον περιορισμό επ¨αόριστον, αποφασίστηκε προκειμένου να τον σώσουν από έναν ιό που οι " κακεντρεχείς" λένε πως οι ίδιοι τον μαστόρεψαν, ώστε ο λαός αυτός να μπορέσει, μόλις περάσει η "πανδημία", να ψοφήσει άφραγκος πλην εντελώς υγιής και απύρετος!

Και μια ερώτηση προς τους έχοντας ακόμη νου:

Τι θα πρέπει να πράξει ο πολίτης, εάν,μετά την πάροδο του ιού και την κατακρήμνιση της ζωής και της αξιοπρέπειας του, αποφασίσει να αντισταθεί ενεργά, και τότε του πουν πως ο ιός ξαμολύθηκε πάλι;
Να ξαναφορέσει τις μάσκες έντρομος και να ξαναχωθεί σπίτι του;
ή μήπως
Να πράξει αυτό που του υπαγορεύει η αξιοπρέπεια του
με κάθε τίμημα;

Νίκος Ι. Καραβέλος
Δικηγόρος-Συγγραφέας  

Προβλήθηκε 779 φορές

Ψάχνετε προπτυχιακά ή μεταπτυχιακά προγράμματα εξ αποστάσεως;

Τα προπτυχιακά εξ αποστάσεως μέσω της πλατφόρμας Brive, προσφέρουν μοναδική ευελιξία στις σπουδές σας, επιτρέποντας πρόσβαση σε εκατοντάδες ειδικότητες από κορυφαία πανεπιστήμια παγκοσμίως, χωρίς να χρειάζεται να διακόψετε την καθημερινότητά σας.

Τα πάντα για το σχολείο!

Τα σχολικά είδη για το 2025-2026 που θα βρείτε στο Βιβλιοπωλείο Πατάκη, περιλαμβάνουν πλήθος επιλογών, όπως, για παράδειγμα, πάνινες τσάντες εμπνευσμένες από διάσημους καλλιτέχνες όπως ο Van Gogh, ο Monet και ο Cezanne, ιδανικές για βιβλία και σημειωματάρια.

Τα πτερόεντα δώρα. Πρωτοχρονιάτικο διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη

Ξένος του κόσμου και της σαρκός κατήλθε την παραμονήν από τα ύψη συστείλας τας πτερύγας, όπως τας κρύπτει θείος άγγελος. Έφερε δώρα από τα άνω βασίλεια, δια να φιλεύση τους κατοίκους της πρωτευούσης. Ήταν ο καλός άγγελος της πόλεως.

Η Σταχομαζώχτρα (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης)

Διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που πρωτοδημοσιεύτηκε τα Χριστούγεννα του 1889 στην εφημερίδα «Εφημερίς». Είναι ίσως το δημοφιλέστερο διήγημα του Σκιαθίτη συγγραφέα, καθώς περιλαμβάνεται σταθερά από πολλών χρόνων στα σχολικά βιβλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.