Ομιλία του Μιχάλη Σαμπατακάκηστην Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜΑΡ (29.06.
Αρθρογραφία
Ο Καβάφης, μια από τις μεγαλύτερες ?και για πολλούς πιθανώς η μεγαλύτερη- μορφές της ελληνικής ποίησης, επηρέασε και επηρεάζει με το διαποτισμένο με ουμανισμό έργο του πολλούς ομότεχνούς του αλλά και απλούς ανθρώπους. Η ποίησή του είναι ελληνική, αλλά και οικουμενική ταυτόχρονα, ύστερα από τις μεταφράσεις των ποιημάτων του στα Γαλλικά, Αγγλικά, Γερμανικά και σε πολλές άλλες γλώσσες.
Η λέξη "ελευθερία" προκύπτει "παρά τό ελεύθειν όπου ερα τίς", δηλαδή "να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυμεί".(ελεύθω= ερχομαι, πορεύομαι / ερώ= αγαπώ -> έρως).
ΥΨΗΛΟΤΕΡΟΣ Ο ΦΑΠ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΑ ΜΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΩΣ Η ΕΚΑΛΗ ΚΑΙ Η ΚΗΦΙΣΙΑ. Όσοι νόμιζαν πως η Κηφισιά με την Εκάλη είναι οι ακριβότερες περιοχές του Λεκανοπεδίου αναφορικά με τα ακίνητα και τις αντικειμενικές αξίες πλανώνται πλάνην οικτράν.
Αυτούς λυπάμαι, αυτούς που αδιαφορούν αυτούς που βλέπουν μέχρι την άκρη της αυλής τους πως να τους πω πόσο μικρό κόσμο έχουν γνωρίσει και εκείνους που ομορφιά διακρίνουν στα ηλιοβασιλέματα μονάχα που να τους εξηγήσεις για καταιγίδες και κεραυνούς πως να ποτίσουν βροχή μες τη λιακάδα πως να φυτρώσει ο σπόρος Αυτούς που βλέπουν σκαλοπάτια λυπάμαι που δεν μπορώ να τους εξηγήσω ότι άπαξ και ανέβεις ένα δεν σου τελειώνουν ποτέ και όσους και αν προσπεράσεις καταδικασμένος πάντα να έχεις από πάνω άλλους θα σαι Όμως και αυτούς λυπάμαι, που δεν ευχαριστιούνται τα γαμήσια τους τα φορτώνουν με αναμαλλιασμένες υποσχέσεις και καμουφλαρισμένες ανασφάλειες μα άμα δεν σέβεσαι, δεν εκτιμάς και δεν τιμάς την καύλα σου πως μετά θα αποθεώσεις τον Έρωτα και εσένα που δεν μιλάς λυπάμαι που δεν τολμάς όχι που δεν τολμάς πάντα, που δεν τολμάς ποτέ που τα λες μονάχα στην ψυχή σου την καμπούρα πως στις αποφάσεις σου να μην έρχεσαι δεύτερος πως να ναι αλήθεια χωρίς να αγωνιάς μια αντίδραση Καμιά φορά λυπάμαι και εσένα αδερφέ που ξεχνάς το λόγο που παλεύεις απτά πολλά εμπόδια στη παλαίστρα νομίζεις ότι το κάνεις για να τους νικήσεις κ τους ψηλώνεις πόντους Μα πιο πολύ στεναχωριέμαι και πεισμώνω γι αυτούς αυτούς που πάντα παίζουν τον άχαρο ρόλο του φόντου αυτούς που δεν είχαν την ευκαιρία να κάνουν τις λάθος επιλογές εκεί θυμώνω, εκεί δεν τους αξίζει λύπηση..
Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, «Φύσις αρχή πάντων», στα ελληνικά όμως σχολεία η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση αν και εισήχθη το 1990 (ν.1982/90) παραμένει ελλιπής, με απουσία συγκεκριμένων προγραμμάτων αλλά και ειδικών που μπορούν να τα διδάξουν στους μαθητές, τα όποια αποτελούν και το βασικό τρίπτυχο του προβλήματος.
Θυμάμαι να κοιτάω το ταβάνι του δωματίου και να περνούν από το μυαλό μου όλες οι στιγμές που είχα ζήσει τα δυο τελευταία χρόνια του Λυκείου. Άγχος, φροντιστήρια, διάβασμα, λίγες παρέες, πολλή πίεση και τα σαββατοκύριακα στο ουζερί της γειτονιάς για το χαρτζιλίκι.
«Η Τέχνη είναι μεγάλη. Θα την πλησιάσουμε με ευλάβεια και σεβασμό.
Σαμψών.Ένας ΗΡΩΑΣ που δόξασε την Ελλάδα, στα 85 του χρόνια σήμερα δεν έχει σύνταξη να ζήσει, δεν έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και είναι ξεχασμένος και εγκαταλελειμμένος από το επίσημο κράτος.
Ξεκίνησα να περπατώ στο δρόμο ενώ υπάρχει ένας μεγάλος λάκκος. Δεν τον βλέπω και πέφτω μέσα.
Επιτέλους ήρθε το τέλος. Το μισοπνιγμένο μας κορμί βούλιαξε μια και καλή.
«Δεν έχουμε συνθήματα. Έχουμε αιτήματα» έγραφαν τα πλακάτ στην πρώτη πορεία αστέγων που πραγματοποιήθηκε χθες το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας.
Όταν το αύριο ξεκινήσει χωρίς εμένα, και δεν θα είμαι εκεί για να το δούμε. Ξέρω πόσο μ 'αγαπάς, όσο σ' αγαπώ .