Αλέξανδρος Αρδαβάνης
Κάποιοι μάχονται, εθελοντικά ή επιτεταγμένοι, ως κυματοθραύστες, με όσα ξέρουν και όσα υλικά έχουν, να αναχαιτίσουν τα πλήγματα του Κοβιντιώνος.
Τα πλήγματα του ίδιου του Κοβίντιου και συνέπειες από την «αντίδρασή μας» στα πλήγματά του: νοσήματα διαχειρίσιμα ή ιάσιμα, «παραγκωνισμένα» και ανεμπόδιστα στη φονική τους ικανότητα -είναι αναπόφευκτο;
Ωστόσο, ενώ το Δημόσιο Σύστημα Υγείας, στη χώρα μας και παντού, λυγίζει κάτω από το αδόκητο βάρος της πανδημίας, κάποιοι στο αντίστοιχο Ιδιωτικό οργανώνουν απερίσπαστοι την Επόμενη Ημέρα διαφημίζοντας διαδικτυακά και όχι μόνο την πραμάτεια τους και τα υψηλά σχέδιά τους.
Έτσι πάντα δε συμβαίνει;
«Δύο πάντα οι κατηγορίες:
οι δρώντες και οι θεατές».
Οι δρώντες:
-Οι μεν: στα Επιτελεία ελάχιστοι ανέγγιχτοι, αναλυτές Τακτικής και Στρατηγικής πάνω από Χάρτες ή υπερυπολογιστές, ευάριθμοι άλλοι -αν και πάντα όχι αρκετοί- έφιπποι, κατάφρακτοι και απρόσβλητοι «θερίζουν» τον πραγματικό ή υπερεκτιμημένο εχθρό.
-Οι δε: πολλοί και ανώνυμοι στα πεδία των μαχών, λασπωμένα Αούστερλιτς, Βατερλώ ή Βερντέν, περισυλλέγουν τα θύματά τους -από τις δύο πλευρές και τους αμάχους -ειδικότης μου κτηθείσα εν τω Στρατεύματι: Διμοιρίτης Περισυλλογής.
Στο τέλος, οι μεν θα γίνουν Σύμβολα της Νίκης με καίριες θέσεις στους μηχανισμούς Νομής, οι δε ονόματα χαραγμένα στη βάση των Μνημείων Αγνώστου Στρατιώτου.
Και οι θεατές;
Χρειάζεται να τους ονοματίσω;
Κοίτα ένα γύρω, θα δεις πολλούς.
Φαίνεται πάντως πως οι ρόλοι έχουν από καιρό διανεμηθεί.
Δε μπαίνω σε λεπτομέρειες.
Ας μπει να σαρώσει κατσαρίδες και τρωκτικά η Πολιτεία, η εκπρόσωπος της Συλλογικής Συνείδησης και Βούλησης.
Είμαι βέβαιος πως είναι στις προθέσεις της.
