Το ʽʼανθʼ ημών Γουλιμής» που είπε ο Τρικούπης. Γιατί ο Τρικούπης τον θεωρούσε αποστάτη. Πως η ιστορία τον αδίκησε, καθώς ο ίδιος παραιτήθηκε υπέρ του Τρικούπη.
Αρθρογραφία
Δεν μπορώ να το καταπιώ (ούτε με γκαζόζα) και επανέρχομαι. Επί μακρόν οι Έλληνες εν όψει της υπαγωγής τους στα Μνημόνια διασύρθηκαν. Διασύρθηκαν διεθνώς. «Τεμπέληδες» μας ανέβαζαν, «διεφθαρμένους» μας κατέβαζαν.
Τι λοιπόν διαχωρίζει έναν αριστερό από έναν δεξιό, μετά την ηλικία της πρωταρχικής ιστορικής παρανόησης ότι «ο κόσμος μπορεί να γίνει καλύτερος ή χειρότερος»; Ότι «μια πιο δίκαιη κοινωνία των ανθρώπων είναι εφικτή»;
Πως ο μεγάλος ευεργέτης Ανδρέας Συγγρός αποκλήρωσε μετά από καυγά τον Βασιλιά Γεώργιο και τον διάδοχο-βαφτιστήρι του. Πόκα στο παλάτι με 25.000 δραχμές το χτύπημα, όταν το μεροκάματο ήταν πέντε δραχμές.
Η νίκη έχει πολλούς πατεράδες. Η ήττα πεντάρφανη! Δούλεψα την υπόθεση της αντιδικίας με την οικογένεια Νάστου από τη δεκαετία του ʼ80, αρχικώς ως Δημοτικός Σύμβουλος της «Δημοκρατικής Ενότητας», του αείμνηστου Δημήτρη Κιντή και εν συνεχεία ως δικηγόρος, κατόπιν τιμητικής επιλογής από τον πρώην Δήμαρχο, κ.Γιάννη Αναγνώστου.
Αν τα γλυκά σκυλάκια του καναπέ – κανίς, πεκινουά και τέτοια – είχαν ανθρώπινη λαλιά, θα μιλούσαν και θα έλεγαν όσα λέει ο Τσίπρας κάθε φορά που μιλάει σε ηγέτες της Δύσης, Μέρκελ, Μακρόν, ακόμα και σε αυτόν τον Πωστονλέν της Μάλτας.
Μαύροι και μετανάστες στην πρώτη γραμμή, αλληλοσκοτώνονταν για τους αριστοκράτες και τους βιομήχανους. Η δοκιμή όπλων μαζικής εξόντωσης. Οι χιλιάδες λιποτάκτες και η μοίρα τους.
Η στήλη δίνει σήμερα τον λόγο στην κυρία Γιώτα Σεχίδου. Η κυρία Σεχίδου είναι Δρ Φιλοσοφίας και συγγραφέας. Το κείμενό της δημοσιεύθηκε στην «Ίσκρα» στις 27.01.2019 και είναι το εξής
Από την Απελευθέρωση του Γένους, που κάποιοι θέλουν να το εξαφανίσουν με κάθε τρόπο, οι πολιτικοί και όλοι αυτοί που τους περιτριγυρίζουν έχουν εξελίξει το «σκύψιμο» σε τρόπο ζωής,σε επάγγελμα.
- Θυμίστε μου σε ποιο κόμμα είμαι σήμερα; Ούτε εσείς θυμάσθε; Και τώρα τι γίνεται; αν θελήσω να αλλάξω πάλι κόμμα, σε ποιο θα πάω;
Πως ο Άρπαλος κατάκλεψε τον Μέγα Αλέξανδρο. Τα ʽʼΑρπάλεια χρήματαʼʼ εξαγοράζουν τους πάντες στην Αθήνα.
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2057 στις 24-1-2019
Έχω ζήσει επάνω στο πετσί μου, θα έλεγα, την περίοδο Πιουριφόι (πρεσβευτή στην Ελλάδα στη δεκαετία του ʼ50) που επέβαλε τον δικό του Νόμο στη διαμόρφωση της εθνικής μας ζωής, με αποκορύφωμα να απαιτήσει να γίνει η εκτέλεση Μπελογιάννη ημέρα Κυριακή.
Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι «μια συμφωνία αντιιμπεριαλιστική» είπε η κυρία Σία Αναγνωστοπούλου στη Βουλή κι έκαψε τον εγκέφαλο εκείνων που εξ όσων την άκουγαν διαθέτουν τέτοιο εργαλείο.
Δεν έχει νόημα να πενθούμε. Αυτοί είχαν γι αυτό επιλεγεί κι ας φαίνεται πως εμείς τους εκλέξαμε.
Τι έγινε και αίφνης ο κ. Μητσοτάκης ανέκρουσε πρύμναν για την κατάθεση της πρότασης μομφής; Τον έπιασε ο κ. Πάιατ και του είπε «δεν είναι τώρα ώρα για τέτοια, Κούλη!»;
Φίλοι μου κι οι δυο. Κι ο Θεοδωράκης κι ο Ψαριανός. Όταν έμαθα ότι κόντεψαν να έρθουν στα χέρια, σφίχτηκε το στομάχι μου. Γιατί κι αυτοί μεταξύ τους ήταν πολύ καλοί φίλοι.
Σε Σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας (Συνθήκη του Άαχεν) προχωρούν η Γαλλία και η Γερμανία, αλλάζοντας το σύνολο των δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τελικώς παραδέχομαι ότι οι διαδηλωτές ήταν γύρω στους 60.000. Πολύ λιγώτεροι δηλαδή από τους πολύ περισσότερους αστυνομικούς που τους σάπισαν στο δακρυγόνο.
Ελάχιστο αλλά ενδεικτικό της κατάπτωσης. Η ευκλεής εικόνα του Τσιτσιπά σαρώνει νικηφόρα στα παγκόσμια μήντια, οι ξενιτεμένοι Έλληνες της Αυστραλίας (αυτοί που νιώθουν βιωματικά την ανάγκη του «συνανήκειν»), παραληρούν για τις νίκες του - και φυσικά αρκετοί εντός της Ελλάδας που ξενύχτησαν για να τον καμαρώσουν.