Φίλοι μου κι οι δυο. Κι ο Θεοδωράκης κι ο Ψαριανός. Όταν έμαθα ότι κόντεψαν να έρθουν στα χέρια, σφίχτηκε το στομάχι μου. Γιατί κι αυτοί μεταξύ τους ήταν πολύ καλοί φίλοι.
Αρθρογραφία
Σε Σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας (Συνθήκη του Άαχεν) προχωρούν η Γαλλία και η Γερμανία, αλλάζοντας το σύνολο των δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τελικώς παραδέχομαι ότι οι διαδηλωτές ήταν γύρω στους 60.000. Πολύ λιγώτεροι δηλαδή από τους πολύ περισσότερους αστυνομικούς που τους σάπισαν στο δακρυγόνο.
Ελάχιστο αλλά ενδεικτικό της κατάπτωσης. Η ευκλεής εικόνα του Τσιτσιπά σαρώνει νικηφόρα στα παγκόσμια μήντια, οι ξενιτεμένοι Έλληνες της Αυστραλίας (αυτοί που νιώθουν βιωματικά την ανάγκη του «συνανήκειν»), παραληρούν για τις νίκες του - και φυσικά αρκετοί εντός της Ελλάδας που ξενύχτησαν για να τον καμαρώσουν.
Ήμουνα νιoς και γέρασα (σχήμα λόγου το δεύτερο σκέλος της φράσης), αλλά σαράντα χρόνια τώρα στο κουρμπέτι, όποτε γινόταν κάποια μεγάλη κινητοποίηση, είτε για εργασιακά θέματα είτε για πολιτικά (όπως οι αντιμνημονιακές κινητοποιήσεις) είτε για εθνικά, όπως τώρα με το Μακεδονικό Zήτημα, πάντα κάποιοι γνωστοί άγνωστοι έκαναν τις διαδηλώσεις μπάχαλο...
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2056 στις 17-1-2019
O Χρεμωνίδης, Αθηναίος πολιτικός και στρατιωτικός, ήταν ο εισηγητής της σύναψης συμμαχίας Αθήνας και Σπάρτης ενάντια στον Μακεδόνα βασιλέα Αντίγονο Γονατά, ο οποίος συγκρούστηκε και με τον Πτολεμαίο της Αιγύπτου για τον έλεγχο του Αιγαίου.
Πετυχημένη είναι η παρωδία του ποιήματος «Αν» από τον Κώστα Βάρναλη.
Ο Τσίπρας είναι αδίστακτος. Έβγαλε απʼ το μανίκι του ένα διπλό μπαστούνι (τη ρηματική διακοίνωση των Σκοπιανών) και την κράδαινε στο Κοινοβούλιο σαν καρέ του άσου.
Θα σας γράψω, τη Σμύρνη, με τα μάτια της αληθινής Κασσάνδρας και τα δικά μου! Τα γεγονότα, όπως έχουν και όπως πρέπει, οι νέοι να μαθαίνουν!
Εν πρώτοις: δεδομένο: το 70% των Ελλήνων διαφωνεί με τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Η πολιτική Τσίπρα, το κλίμα Τσίπρα ή κλίκα Τσίπρα φθείρουν (εδώ και καιρό) την πολιτική και το πολίτευμα. Τώρα τα πράγματα έχουν φθάσει σε ένα κρεσέντο. Κρίσιμο.
Ο Σαράντος Καργάκος. Κατʼ αρχάς ένας γλυκός άνθρωπος. Που νοιαζόταν για τους μαθητές του, τους ανθρώπους, την πατρίδα μας. Πολυμαθέστατος και πολυγραφότατος, με τον αέρα της Μάνης στην καρδιά και τους ορίζοντες του κόσμου στο βλέμμα
Απευθύνομαι σε όσους αγαπούν την Γλώσσα και την Ιστορία μας, σʼ εκείνους που πιστεύουν πως εμείς έχουμε πληγώσει την πατρίδα μας περισσότερο απʼ όσο εκείνη εμάς.
Ευτέλεια. Δηλαδή τώρα οι τύχες του λαού και του έθνους εξαρτώνται από τον εκατοστό πεντηκοστό πρώτον;
Η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά απέδειξαν χτες έμπρακτα ότι βρίσκονται σε πανικό για το θέμα των Πρεσπών και ότι δε διστάζουν να εφαρμόσουν ακόμα και χουντικά μέτρα για να φιμώσουν κάθε αντίθετη φωνή. Η σωρεία συλλήψεων πολιτών… προληπτικά πριν την ομιλία του κ.
Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2055 στις 10-1-2019
Μπροστά στο φορτωμένο πορτοκάλια δεντράκι του Μαξίμου, ο Αλέξης αναφέρθηκε τρεις φορές (μήπως και μας διέφυγε) στην «γενναιότητα» του να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή, ενώ το Σύνταγμα του επέτρεπε να κυβερνά και δίχως να το κάνει.
Ο αγώνας για τη Δημόσια περιουσία δικαιώθηκε, η περιουσία χάθηκε. Η εγχείριση πέτυχε ο ασθενής απεβίωσε! Ναι έτσι είναι τα πράγματα! Γιατί όμως έχουμε αυτή τη κατάληξη;
Ήταν η παρέλαση των κλισέ. Με επικεφαλής το αναθεματισμένο εκείνο: «η Ελλάδα ήταν μέρος του προβλήματος κι έγινε μέρος της λύσης».