Είναι ένα ξίδι με έντονο άρωμα και ιδιαίτερη γεύση και συνηθίζεται πολύ στην περιοχή του Πηλίου, όπου καλλιεργούνται τα περίφημα μήλα Ζαγοράς. Mπορούμε να το φτιάξουμε με όποια ποικιλία μήλων θέλουμε.
Τη συνταγή μάς έδωσε ο Παναγιώτης Σαϊτανούδης από την Κοινότητα «Πελίτι», ο οποίος μπορεί να μας προμηθεύσει και την απαραίτητη «μάνα» από μηλόξιδο.
- 5 κιλά ώριμα μήλα, γερά, οποιασδήποτε ποικιλίας
- ένα μικρό κομμάτι «μάνα», δηλαδή το ίζημα από φυσικής παρασκευής μηλόξιδο που περιέχει τους απαραίτητους μύκητες της ζύμωσης
- Για το μηλόξιδο, ξεκινάμε πλένοντας τα καλά τα μήλα και, χωρίς να τα ξεφλουδίσουμε, τα κόβουμε σε μέτρια κομμάτια και τα περνάμε από αποχυμωτή για να πάρουμε τον καθαρό χυμό τους (περίπου 3 λίτρα).
- Ρίχνουμε τον χυμό σε μια μεγάλη γυάλα που να τον χωράει (ή τον μοιράζουμε σε δύο μικρότερες), φροντίζοντας η στάθμη του χυμού να φτάσει 10 εκ. από το στόμιο της γυάλας.
- Ρίχνουμε στη γυάλα ένα μικρό κομμάτι «μάνα».
- Σκεπάζουμε τη γυάλα με ένα κομμάτι τούλι ή τουλπάνι, που στερεώνουμε με σπάγκο ή λαστιχάκι.
- Τοποθετούμε σε σκιερό σημείο (π.χ. ένα ντουλάπι) και αφήνουμε για 9-10 μήνες, δοκιμάζοντας όταν κοντεύει να ολοκληρωθεί η διαδικασία για να δούμε αν είναι έτοιμο.
- Το ιδανικό διάστημα αναμονής για ένα καλής ποιότητας μηλόξιδο είναι 2 χρόνια.
Η συνταγή πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Γαστρονόμος, τεύχος 224.



















































































