Άλλοτε σ’ όλα σχεδόν τα σπίτια την εποχή του βύσσινου έκαναν λικέρ. Τα φρούτα με τη ζάχαρη και τα μπαχαρικά τα έβαζαν στη γυάλα το καλοκαίρι, στη συνέχεια πρόσθεταν και το αλκοόλ και τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο ήταν έτοιμο, τραταμέντο περιωπής.
«Έβγαζε πάντα ασπροπρόσωπη την οικοδέσποινα σε γιορτές και τραπεζώματα», μας είπε η Γιώτα Κουφαδάκη που μάς έδωσε τη συνταγή. «Όσο περισσότερο καιρό μένει, τόσο πιο αρωματικό γίνεται».
- 1 κιλό βύσσινα, ώριμα, καλά πλυμένα, σκουπισμένα και χωρίς τα κοτσάνια
- 1 κιλό ζάχαρη
- 2 μεγάλα ξυλάκια κανέλας
- 10 γαρίφαλα (καρφάκια)
- 1 κεφαλάκι μοσχοκάρυδο
- 1 λίτρο μπράντι
- η φλούδα από 1 ακέρωτο λεμόνι
- Για να φτιάξουμε λικέρ βύσσινο, τοποθετούμε τα υλικά σε ένα μεγάλο γυάλινο βάζο σε στρώσεις, αρχίζοντας με τη ζάχαρη, και συνεχίζοντας με τα βύσσινα και τα μπαχαρικά, εναλλάξ μέχρι να τελειώσουν όλα τα υλικά μας.
- Φροντίζουμε η τελευταία στρώση, στην κορυφή, να είναι ζάχαρη - εκεί βάζουμε και τη φλούδα λεμονιού.
- Κλείνουμε το στόμιο του βάζου με ένα καθαρό τούλι. Το δένουμε στο στόμιο με ένα κορδόνι.
- Αφήνουμε το βάζο σε μέρος που να το βλέπει ο ήλιος για 40 μέρες και το ανακινούμε δυνατά καθημερινά για να διαλυθεί εντελώς η ζάχαρη.
- Μετά τις 40 μέρες, προσθέτουμε το κονιάκ και αφήνουμε το ποτό να σταθεί για άλλες 30 μέρες, ώστε να δέσουν οι γεύσεις και τα τα αρώματα.
- Μόλις το λικέρ μας είναι έτοιμο, σουρώνουμε το ποτό. Το μοιράζουμε σε καθαρά μπουκάλια, κλείνουμε με το καπάκι και το διατηρούμε σε σκοτεινό και δροσερό μέρος.
Τα βύσσινα που θα μείνουν στο σουρωτήρι δεν τα πετάμε! Αφού αφαιρέσουμε τα κουκούτσια τους, μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε για:
Να γαρνίρουμε παγωτά ή γιαούρτι.
Να τα βάλουμε σε κέικ ή σε σοκολατένιο κορμό (μωσαϊκό).
Να φτιάξουμε βυσσινόπιτα.







































